tag:blogger.com,1999:blog-362816202012-02-17T09:48:49.327+08:00လက္အ႐ုိးပါ၍ ႐ိုက္ထားေသာ စာမ်ားျဖစ္သည္။ အသိပညာ တစံုတရာရေစလိုေသာ ေစတနာမရွိေခ်။ခိုင္စိုးလင္းhttp://www.blogger.com/profile/01479206458620200623noreply@blogger.comBlogger1311100tag:blogger.com,1999:blog-36281620.post-76718377575117206122012-02-15T01:45:00.004+08:002012-02-15T02:58:43.495+08:00ခရီးသြားရတာႀကိဳက္တယ္။ မေရာက္ဖူးတဲ့ေနရာကိုုသြားရတာ သိပ္စိတ္လႈပ္ရွားဖိုု႔ေကာင္းတယ္။ ဘာရွိမယ္ ဘယ္လိုုေတြၾကံဳရမယ္မွန္း မသိတဲ့ေနရာဆိုုရင္ ပိုုေတာင္ရင္ထိတ္စိတ္ဝင္စားစရာေကာင္းဦးမယ္။ ဆိုုပါေတာ့ ေရေတြမ်ားႀကီးရွိတဲ့ေနရာ။ ကမ္းေျခက သိပ္လွတယ္။ သဲေတြ။ သဲေသာင္ျပင္မွာလွဲခ်လိုုက္၊ ၿပီးေတာ့ ေကာင္းကင္ကိုု ေမာ့ၾကည့္။ တိမ္ေတြ ေနေရာင္ျခည္၊ ၿပီးေတာ့ ကံေကာင္းရင္ ငွက္ကေလးေတြလည္း တစ္ေကာင္စ ႏွစ္ေကာင္စ ပ်ံလာၾကလိမ့္မယ္။ ၿပီးရင္ေရလႈိင္းေတြက တအိအိနဲ႔တစ္ကိုုယ္လံုုးကိုု ခပ္ျပင္းျပင္းတြန္းမယ္။ နားေတြထိ ေရျမဳပ္သြားမယ္။ ေရခ်ိဳးကန္ထဲမွာ နားေတြကိုု ႏွစ္ၿပီးေတာ့ ဘာမွမၾကားရ၊ ဘာမွမေတြးဘဲ အၾကာႀကီးစိမ္ေနရတာ ႀကိဳက္လွတယ္။အဲဒီသေဘာအတိုုင္းပဲ ေနမွာပါ။ ေအးၿငိမ့္ၿငိမ့္ေလးေပါ့။<br /><br />ေရသံက တသြက္သြက္က်ေနတယ္။ ကၽြန္မေခါင္းအံုုးစြပ္မွာ ေရေတြစိုုေနတယ္။ အိပ္ရာတစ္ခုုလံုုး ေရထဲနစ္သြားတယ္။ ကၽြန္မက ဝမ္းသာအားရမ်က္လံုုးမဖြင့္ဘဲ ၿငိမ္ေနလိုုက္တယ္။ တင္ပါး၊ ၿပီးေတာ့ေက်ာ၊ ၿပီးေတာ့ ဆံပင္ေတြ၊ ေျခဖ်ားေတြ၊ လက္ေတြကိုု ေရေပၚေပါေလာေလး ေမွ်ာထားလိုုက္တယ္။ လည္ပင္းကိုု ေရေတြတက္လာတယ္။ ေမးဖ်ားကိုု႐ိုုက္ခတ္တယ္။ ႏွာေခါင္းထဲ နည္းနည္းဝင္တယ္။ အိုုးး သြားပါၿပီကြယ္။ ေရမြန္းသြားတာေပါ့။ လည္ေခ်ာင္းထဲဆိုု႔တစ္တင္းက်ပ္ၿပီး ယားလာတယ္။ ေခ်ာင္းဆိုုးပစ္လိုုက္တယ္။ တံေတြးေထြးထုုတ္ခ်င္တယ္။ လက္ေတြကိုု မသယ္ခ်င္။ မလႈပ္ခ်င္။ ဒါေပမဲ့ လႈပ္ရမယ္။ လက္ေတြက ေမ်ာလွ်က္ပဲေနတယ္။ မီးဖြင့္ပစ္ရတယ္။ ဟင့္အင္း မီးမဟုုတ္ဘူး။ အိပ္ရာေဘးက ကြန္ပ်ဴတာကိုု အဖံုုးလွမ္းဖြင့္လိုုက္တာ။ မီးသေဘာမ်ိဳးပဲေပါ့။ လင္းသြားဖိုု႔က အဓိကပဲမဟုုတ္လား။<br /><br />ေခၽြးေတြက လည္ပင္းမွာ ရႊဲနစ္ေနတယ္။ ေခၽြးေတြတအားထြက္တယ္။ ရာသီဥတုုက ပူလြန္းတယ္ကြယ္။ အဲကြန္း မဖြင့္မိတာလားမသိ။ ဖြင့္ထားပါတယ္ေလ။ ေရထဲျပန္စိမ္လိုုက္တယ္။ ခုုနကလိုု ႏွာေခါင္းထဲဝင္လိုု႔ေတာ့ မျဖစ္ဘူး။ ခုုနကလိုုမ်ိဳး မြန္းသြားရတာက သိပ္စိတ္နာစရာေကာင္းတယ္။ လည္ပင္းက ေခၽြးေတြနဲ႔ ေရေတြနဲ႔ ေရာသြားတယ္။ ေရေတြျမင့္တက္လာျပန္တယ္။ နားကိုုဖံုုးသြားၿပီ။ ဘာမွမၾကားရေတာ့ဘူး။ ဟင့္အင္း။ နည္းနည္းေတာ့ ၾကားရတယ္။ စကားေျပာသံေတြၾကားရတယ္။ စကားလံုုးေတြကိုု စာလံုုးေတြလိုုပဲ ျမင္ေယာင္ေနမိေတာ့တယ္။ စကားေျပာသံေတြက အျပန္အလွန္ေရးတဲ့ စာေတြလိုုပဲ။ စာေတြက ပိုုစြဲမက္ဖိုု႔ေကာင္းတယ္မဟုုတ္လား။ စာေတြကိုု တစ္ေၾကာင္းခ်င္းျပန္ၾကည့္မိတယ္။ စာလံုုးေတြ။ ေရးတတ္တဲ့လူက ေရးတတ္တဲ့ ဘာသာစကားနဲ႔ေရးတာကိုု ဖတ္တတ္တဲ့လူက ဖတ္ရတာ။ သိပ္စိတ္ဝင္စားဖိုု႔ မေကာင္းဘူးလား။ နားမလည္တဲ့လူဆိုု ဘာမွမသိဘူး။ နားလည္တဲ့လူဆိုု တစ္လံုုးခ်င္းစီကိုု သိတယ္။ စာလံုုးေပါင္းပံုု၊ စာစီပံုု၊ ဝါက်အထားအသိုု စသည္ျဖင့္။ ကြာတယ္ေလ။ အႀကိဳက္မတူသလိုုပဲေပ့ါ။ ကၽြန္မက ေရႀကိဳက္ၿပီး ေမာင္က စီးကရက္ႀကိဳက္သလိုုမ်ိဳး။<br /><br />ေရေတြတအားျမင့္လာတယ္။ နားရြက္ကိုုေက်ာ္လာျပန္တယ္။ ႏွာေခါင္းကိုုထပ္ေရာက္မွာစိုုးလိုု႔ အတင္းလႈပ္ခတ္ ကူးမိတယ္။ တအားကူးတယ္။ ကူးရင္းနဲ႔ ေမာလာတယ္။ ေၾကာက္လာတယ္။ တအားေၾကာက္လာတယ္။ နစ္သြားမွာေၾကာက္လာတယ္။ ေျခလက္ေတြပန္းလ်လာတယ္ကြယ္။ စကၠန္႔ဝက္ေလာက္ ရင္ဘတ္ေပၚပူေလာင္မႈအႀကီးက်ယ္ခံစားလိုုက္ရတယ္။ ေမာင္ေဆးလိပ္ျပာေတြျပဳတ္က်တယ္ထင္တယ္။<br />ေဆးလိပ္တစ္လိပ္တည္းကိုု ႏွစ္ေယာက္ေသာက္ရတာဟာ သိပ္ရင္းႏွီးေစတယ္။ ေပ်ာ္စရာလည္းေကာင္းတယ္။ မီးေရာင္က သိပ္စူးတယ္။ အခန္းမီးပိတ္ဖိုု႔ေမ့သြားတာ။ တံခါးလည္း မဖြင့္ထားျပန္ဘူး။ ေဆးလိပ္နံ႔က အခန္းထဲမႊန္ေနေတာ့မွာပဲ။ ေမာင္ေရ ျပတင္းေပါက္နည္းနည္းဖြင့္ေပးပါ။ ေမာင္က ျပတင္းေပါက္ဖြင့္လိုုက္တယ္။ ငွက္ကေလးေတြပ်ံေနတာျမင္ရတယ္။ တစ္ေကာင္ႏွစ္ေကာင္ သံုုးေကာင္ ေလးေကာင္ ငါးေကာင္။ ေမာင္က ငါးေကာင္ေျမာက္ ငွက္ကေလးကိုု ေလေသနတ္နဲ႔ ေသေသခ်ာခ်ာခ်ိန္ၿပီး ပစ္လိုုက္တယ္။ ငွက္ကေလးကိုု မထိဘူး။ ဒါေပမဲ့ ငွက္ကေလး လန္႔သြားတယ္။ ဆက္မပ်ံေတာ့ဘူး။ ေရစပ္မွာနားေနတယ္။ ေမာေနသလိုုပဲ။ ကၽြန္မလည္း ေမာလာတယ္။<br /><br />အသက္႐ႉမဝေတာ့ဘူး။ ေမာင္ကအဲကြန္းဖြင့္လိုုက္တယ္ထင္တယ္။ ေျခေထာက္ေတြ ေအးလာတယ္။ ၿပီးေတာ့ လက္ဖ်ားေတြ။ လက္ဖ်ားေတြက ေရႏူးၿပီး ထံုုက်ဥ္လာတယ္။ လက္ေတြက ေပါေလာေမ်ာေနတာ အက်င့္ပါသြားတာ ကိုုယ္နဲ႔ဆြဲကပ္လိုု႔ေတာင္ မရခ်င္ေတာ့ဘူး။ ေမာင္က ကၽြန္မဒူးေပၚမွာ ေမးေထာက္ၿပီး ကၽြန္မကိုု ေငးၾကည့္ေနတယ္။ သိပ္ၾကည္ႏူးစရာမေကာင္းဘူးလားကြယ္။ လူတိုုင္းဘဝမွာ ဒီေလာက္စိတ္ခ်မ္းေျမ့မႈမ်ိဳးကိုု တစ္ခါစီေတာ့ အနည္းဆံုုးၾကံဳသင့္တယ္ မဟုုတ္လား။<br /><br />ကၽြန္မက ေမာင့္ကိုုျပံဳးျပလိုုက္တယ္။ သြားေတာ့မယ္လိုု႔ေျပာလိုုက္မိတယ္ထင္တယ္။<br /><br /><br />ခိုုင္စိုုးလင္း<br />15-02-2012 (02:57 am)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36281620-7671837757511720612?l=khinesoelung.blogspot.com' alt='' /></div>ခိုင္စိုးလင္းhttp://www.blogger.com/profile/01479206458620200623noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-36281620.post-2163193236398299602012-02-02T11:12:00.004+08:002012-02-02T22:25:13.409+08:00<div style="text-align: justify;">႐ုုပ္ရွင္မၾကည့္၊ စာမဖတ္၊ သီခ်င္းနားမေထာင္၊ အလုုပ္မလုုပ္၊ ဘာသာေရး လူမႈေရး ႏိုုင္ငံေရးႏွင့္ မိသားစုုေရးတိုု႔ ဘာမွမရွိ၊ ဘဝရည္မွန္းခ်က္လည္း မရွိ၊ အိပ္စားကာမအလုုပ္တိုု႔ကိုုပင္ ပံုုမွန္မျပဳလုုပ္ေသာအခါ ဘဝအေပၚတြယ္မက္မႈလည္း ျပယ္လြင့္လာသည္။ တခ်ိန္တခါကေတာ့ အခ်စ္ဆိုုသည္တစ္ခုုကုိေတြ႕ရွိၿပီး စိတ္ဝင္စားမႈ အလံုုးစုုံကိုု ခ်စ္သူအေပၚ စကၠန္႔မလပ္ပံုုေအာထားခဲ့ဖူးသည္။ လူတိုု႔၏ ေျပာင္းလဲတတ္ေသာ စိတ္အစဥ္ကိုု နားလည္ၿပီး ျဖစ္ပါလ်က္ သက္ဆံုုးတိုုင္ဆိုုေသာ အခ်စ္ကိုုလည္း ေမွ်ာ္လင့္ဖူးသည္။ အသက္ေလာက္ခ်စ္ပါတယ္ အရာအားနဲ႔လဲႏိုုင္ပါတယ္ဆိုုေသာ စကားတိုု႔သည္ ေျပာေနေသာ အခ်ိန္အပိုုင္းအျခားတစ္ခုုအတြက္သာ မွန္ကန္ေၾကာင္း နားလည္သိရွိလိုုက္ရေတာ့ ျဖစ္ေနက် အသည္းကြဲဇာတ္လမ္းမ်ားတုုန္းကလိုု အျပံဳးမပ်က္မေနႏိုုင္ခဲ့။ ထိုုမွတဖန္ ျဖစ္ေလ့ျဖစ္ထ ရွိသည့္အတိုုင္း ျဖစ္ခ်င္ရာျဖစ္ေနေသာ ဘဝကိုုေစ့ငံုုေလ့လာရင္း တခ်ိဳ႕ကိစၥေတြဟာ ဒါၿပီး ဒါျဖစ္ရမယ္လိုု႔မ်ား အစကတည္းက သတ္မွတ္ထားၿပီးသားလားလိုု႔ သံသယဝင္ ေၾကာက္ရြံရင္း အရာရာအေပၚ သက္ဝင္ယံုုၾကည္မႈ ေပ်ာက္ကြယ္လာသည္။<br /><br />စိတ္ထဲျဖစ္ေပၚလာတတ္ေသာ အလ်င္တိုု႔ကိုုပင္ ဒီလိုုအခ်ိန္မွာ ဒီလိုုမ်ိဳးျဖစ္မွာမိုု႔ ဒီလိုုစိတ္ကူးေတြဝင္လာၿပီး ဒီလိုုေတြလုုပ္မိသလားလိုု႔ေတာင္ ေတြးမိေနတတ္သည္။ ဘဝဆိုုတာ အစအဆံုုးေရးထားၿပီးသား စာအုုပ္တစ္အုုပ္လိုုမ်ားလားလိုု႔ထင္ေနတတ္ၿပီး ျပင္ဆင္ေျပာင္းလဲလိုု႔ မရသည္ပဲရွိေစဦးေတာ့ ဇာတ္လမ္းကိုႀကိဳသိခ်င္လွသည္။ ေဗဒင္နကၡတ္စတာေတြက စာအုုပ္ကိုုႀကိဳတင္ ဖတ္႐ႈျခင္းမ်ားလားလိုု႔ေတြးမိၿပီး ေဗဒင္လကၡဏာတိုု႔ကိုု ခဏတာစိတ္ဝင္တစား ေလ့လာမိေသးသည္။ သိုု႔ေသာ္ ၾကာၾကာစူးစိုုက္၍ မရ။ ဟာလာဟင္းလင္းျဖစ္ေနခ်င္သေလာက္ ျဖစ္ေနျခင္းကိုုလည္း ရြံမုုန္းလွသည္။ တစ္ခုုခုုဝင္လာေစခ်င္ေသာ္လည္း အရာရာကိုု ၿငီးေငြ႕စိတ္ကုုန္ေနသည္။ ဘာသာတရားတခုုခုုကိုု အားကိုုးတတ္သူဆိုုလွ်င္ေတာ့ အခုုထက္စိတ္သက္သာရာရေပလိမ့္မည္။ ပူေလာင္ရတာကိုု လိုုက္ရွာခဲ့ျခင္း မဟုုတ္ေသာ္လည္း အျမင့္ဆံုုး အပူခ်ိန္ႏွင့္ ေလာင္ကၽြမ္းဖူးေတာ့ ေတာ္႐ံုုစိတ္ပူပင္မႈကလည္း ထံုုက်င္ေနေလၿပီ။ စိတ္သည္ အက္ကြဲၿပီး အသားမာတက္သြားေသာ ဒါဏ္ရာတစ္ခုုပမာ အာ႐ံုုခံစားမႈကိုု တံုု႔ျပန္ႏိုုင္မႈ ေလွ်ာ့နည္းေနေတာ့သည္။<br /><br />သစ္ပင္ပန္းမန္တိုု႔ ငံုုေနပြင့္ေနေႂကြေနသီးေနသည္ကိုုလည္းေကာင္း၊ ျမစ္ေခ်ာင္းအင္းအိုုင္ပင္လယ္သမုုဒၵရာတိုု႔ စီးဆင္းေနသည္ကိုုလည္းေကာင္း၊လူတိုု႔ ေမြးဖြားႀကီးျပင္းနာဖ်ားေသဆံုုး ေနသည္ကိုုလည္းေကာင္း၊ ႏိုုင္ငံတိုု႔<br />ဖြံ႕ၿဖိဳးစည္ပင္က်ဆံုုးစစ္ျဖစ္ေအာင္ျမင္ဆုုတ္ယုုတ္ေနသည္ကိုုလည္းေကာင္း၊ ရာသီဥတုုတိုု႔ ေရႀကီးမီးေလာင္ငလ်င္လႈပ္မုုန္တိုုင္းထန္ေလၿငိမ္ေအးခ်မ္းေနသည္ကိုုလည္းေကာင္း၊ နည္းပညာတိုု႔ တိမ္ေကာတိုုးတက္အသစ္ထြန္းကားေနသည္ကိုုလည္းေကာင္း၊ ႐ိုုးရာယဥ္ေက်းမႈတိုု႔ တိုုးတက္ထြန္းကားတိမ္ျမဳပ္ေပ်ာက္ကြယ္ေနသည္ကိုုလည္းေကာင္း၊ အႏုုပညာတိုု႔ ဆန္းသစ္ပ်က္စီးေပၚပင္ေလးနက္ေနသည္ကိုုလည္းေကာင္း၊ ဥပေဒတိုု႔ျပယ္ေလ်ာ့အသစ္ျပင္ဆင္တင္းက်ပ္က်ယ္ျပန္႔ေနသည္ကိုုလည္းေကာင္း၊ လူမႈဆက္ဆံေရးနယ္ပယ္တိုု႔ က်ယ္ျပန္႔က်ဥ္းေျမာင္းေပါက္ကြဲအံဝင္ေနသည္ကိုုလည္းေကာင္း ခံစားမႈ အလ်င္းမပါဘဲ ၾကည့္ေနတတ္သည္။ တခါတေလ ဘာမွမရွိျခင္းျဖင့္ ျပည့္ႏွက္ေနတတ္သည္။ ကြက္လပ္မ်ားျဖင့္ပင္ဆိုု႔နင့္မြန္းက်ပ္ေနတတ္သည္။<br /><br />ခ်မ္းသာႂကြယ္ဝမႈကိုု မမက္ေမာေသာ္လည္း ခ်မ္းသာႂကြယ္ဝမႈသည္ ကိစၥအေတာ္မ်ားမ်ားကိုု<br />ေျဖရွင္းႏိုုင္ေၾကာင္း ျငင္းမရျခင္းအေပၚ စိတ္မခ်မ္းသာျဖစ္ရသည္။ ေငြရွာလိုုစိတ္ စိုုးစဥ္းမွ်မရွိဘဲ ေငြေၾကးကိုု ေလ်ာ့ရဲရဲေတာ့ ဖက္တြယ္ထားရေသးသည္။ အသက္႐ႈမရပ္ေသးသေရြ႕ ရွင္သန္ဖိုု႔လိုုအပ္ခ်က္အေပၚ ေငြေၾကး၏ သက္ေရာက္မႈ အမ်ားႀကီးရွိေနသည္ကိုုလည္း စက္ဆုုတ္လွသည္။ တခါတရံ ရယ္စရာေတြ႕လ်င္ရယ္တတ္ေသာ အေလ့အက်င့္အရ စိတ္လြတ္ကိုုယ္လြတ္ ရယ္ေမာေနမိၿပီး သိစိတ္ အနည္းငယ္ဝင္လာသည္ႏွင့္ တခဏခ်င္း မ်က္ႏွာပ်က္သြားတတ္သည္။ ပင္ကိုုယ္က အထီးက်န္တတ္ေသာ သဘာဝကိုု ႏွစ္သက္တတ္၍မ်ား အထီးက်န္မႈကိုု ဖန္တီးေနသလားလိုု႔ အႀကိမ္ႀကိမ္ဆန္းစစ္ဖူးၿပီ။ အႏုုပညာအေပၚတြယ္တာတတ္ေသာ စိတ္သေဘာရွိသူမိုု႔မ်ား ထိခိုုက္ခံစားလြယ္ခဲ့သလား။<br /><br />အမ်ားတကာ ေပ်ာ္ရႊင္ေနသည္ကိုု မနာလိုုမ႐ႈစိမ့္ျဖစ္ေနတတ္သည္။ တဖန္ သူ႔ဘဝနဲ႔သူပဲလိုု႔ ေတြးမိၿပီး စိတ္ျပန္ေျဖရသည္။ ၿပီးေတာ့တခါ သူတိုု႔က ဘာလိုု႔အဲလိုုျဖစ္ၿပီး ငါ့က်ေတာ့ ဒီလိုုျဖစ္ေနရတာလဲလိုု႔ ႏႈိင္းယွဥ္ေတြးၿပီး နားမလည္ႏိုုင္ျဖစ္ရျပန္သည္။<br />ေမြးကတည္းကေရာဂါႀကီးႀကီးမားမားပါလာေသာကေလးတစ္ေယာက္လိုုမ်ိဳး ခံျပင္းစရာေကာင္းလွသည္။ ဒါေတြက ဘဝေပးကုုသိုုလ္ကံေတြ ဘာညာျဖင့္ လက္ခံလိုုက္ရဖိုု႔ကိုု ရြံရွာလွျပန္ေတာ့ နားလည္ရပိုုခက္ေနေတာ့သည္။ ေလာကမွာ ကိုုယ္တိုုင္ မလုုပ္ဘဲ ျဖစ္ေနတဲ့ အရာေတြ၊ လက္ခံခ်င္ခ်င္ မခ်င္ခ်င္ လက္ခံလိုုက္ရတာေတြ အမ်ားႀကီးပဲ။ ဒီလိုုအေၾကာင္းတရားေတြရွိလိုု႔ပါ ဒီလိုုသဘာဝေတြ ရွိလိုု႔ပါလိုု႔ သိပၺံနည္းက်ရွင္းျပလိုု႔ မသင့္ေတာ္ေလာက္ေအာင္ တိုုက္ဆိုုင္မႈေတြလည္း အမ်ားႀကီးပဲ။ ဒီေနရာတစ္ခုုကိုု ေရာက္ဖိုု႔ ဘယ္လမ္းကပဲသြားသြား ေရာက္ဖိုု႔က အဓိကပဲလိုု႔ေျပာတဲ့ကိစၥမ်ိဳးထက္ အဆမတန္ပိုု႐ႈပ္ေထြးသည္။ ၿပီးေတာ့ ဘဝဆိုုတာက ဘယ္လိုုဘဝျဖစ္ျဖစ္ အဆံုုးက တစ္မ်ိဳးတည္းပဲမဟုုတ္လား။ တကယ္က အဲဒီအဆံုုးကလည္း လြယ္ခ်င္ရင္ျဖင့္ လြယ္လြန္းလွသည္။<br /><br />တဖန္ အဆံုုးသတ္ကိုု သိေနတာပဲဆိုုၿပီးေတာ့ ၾကားထဲက စာမ်က္ႏွာမ်ားကိုု လ်စ္လ်ဴ႐ႈလိုု႔လည္း မရျပန္။ ဆိုုေတာ့ကာ ပန္းတိုုင္လိုု႔ေခၚ၍မရေသာ အဆိုုပါအဆံုုးသတ္ကိုုသာ ေတာင့္တမိေတာ့သည္။ ကိုုယ္တိုုင္ဖန္တီးပစ္ဖိုု႔ကလည္း ကိုုယ့္ဘာသာလိပ္ျပာမလံုုလွ။ တစံုုတခုုေသာ အေျခေနအေၾကာင္းျခင္းရာကိုုေမွ်ာ္လင့္ေနလွ်က္က မသိလိုုက္ဘဲျဖစ္ပ်က္သြားမွာကိုုလည္း စိုုးရိမ္ေနျပန္သည္။ ကိုုယ္အရမ္းေျပာင္းခ်င္ေနတဲ့ တာဝန္က်ရာ အရပ္ကိုုေတာင္ ကိုုယ္က ေျပာင္းဖိုု႔ မေလွ်ာက္ရေသးဘဲ ႐ုုတ္တရက္ အေျပာင္းခံလိုုက္ရရင္ စိတ္က တမ်ိဳးတဖံုုျဖစ္တတ္သလိုုမ်ိဳးပင္ ျဖစ္မည္။ ထိုုသိုု႔ေသာ အေျခေနမွာ စိတ္ကစဥ့္ကလ်ားျဖစ္မိမည္ကိုု ထိန္းႏိုုင္မည္လည္း မဟုုတ္၊ မထိန္းႏိုုင္ရျခင္းအေပၚမွာလည္း မခ်င့္မရဲျဖစ္လိမ့္ဦးမည္။<br /><br />မိတ္ေဆြအေပါင္းအသင္းတိုု႔ႏွင့္လည္း စကားေျပာဆိုုေဆြးေႏြးလိုုျခင္းမရွိ။ တတ္ႏိုုင္သမွ်အခန္းတံခါးပိတ္ၿပီး တစ္ဦးတည္းဟာလာဟင္းလင္းျဖစ္မႈကိုု ခံစားခ်င္သည္။ အဓိပၺာယ္မရွိမႈကိုု ဆင္ျခင္ခ်င္သည္။ အနည္းဆံုုးေတာ့ ငိုုခ်င္လွ်င္ လြတ္လပ္စြာ ငိုုခ်ပစ္လိုု႔ရသည္။ အမ်ားသူငါေရွ႕ဆိုု စကားေျပာျခင္း ရယ္ေမာျခင္းတိုု႔ကိုု စိတ္မပါဘဲ လုုပ္ေနရဦးမည္။ ဟန္လုုပ္ေနရျခင္းကိုု ႏွလံုုးနာလြန္းသည္။ စာေလးဘာေလး ဖတ္ပါလားဟုု အၾကံေပးသူမ်ားကိုုလည္းေကာင္း၊ ဘုုရားတရားမလုုပ္လိုု႔ စိတ္မေအးခ်မ္းတာဟုု ေျပာသူမ်ားကိုုလည္းေကာင္း၊ အသက္ကိုုတန္ဖိုုးထားမႈ ျခားနားလြန္းေသာသူမ်ားကိုုလည္းေကာင္း၊ ဘဝအေပၚ႐ႈျမင္မႈ ကြာလြန္းသူမ်ားကိုုလည္းေကာင္း လံုုးဝမေတြ႕မျမင္လိုု၊ မဆက္ဆံလိုု။ လာပတ္သက္ေနၾကလွ်င္လည္း စိတ္ညစ္လြန္းရသည္။ အထူးသျဖင့္ တရားလာလာေဟာသူမ်ားကိုု ရြံရွာလွသည္။ ဥပေဒေဘာင္စသည္တိုု႔ကိုု ဖ်က္ဆီးပစ္ခ်င္လာသည္။ ေလာကဝတ္တိုု႔ကိုု ဖယ္ထုုတ္ခ်င္လာသည္။ တတ္သိလိမၼာပညာေပးစာေပတိုု႔ကိုု လက္စတုုန္းပစ္ခ်င္လာသည္။ ကိုုယ္ရည္ေသြးအႏုုပညာမ်ားကိုု လမ္းဆံုုးသြားေစခ်င္လာသည္။ အရာအားလံုုးကိုု အဆံုုးစြန္ထိ ရြံ႕ရွာမုုန္းတီး ေအာ့နလံုုးနာၿပီးေသာအခါမွာေတာ့ ေအးစက္ လပ္ဟာေနေသာ စိတ္ႏွလံုုးျဖင့္ေနာက္ဆံုုးထြက္သက္ကိုုပင္ စိတ္ဝင္တစား ေစာင့္လိုုစိတ္ မရွိေတာ့။<br /><br /><br /><br /><br />ခိုုင္စိုုးလင္း<br />(02-02-2012 16:10 GMT+8)</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36281620-216319323639829960?l=khinesoelung.blogspot.com' alt='' /></div>ခိုင္စိုးလင္းhttp://www.blogger.com/profile/01479206458620200623noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-36281620.post-43352571940664199322012-01-30T16:04:00.003+08:002012-01-30T18:05:04.857+08:00ေရထဲမွာအၾကာႀကီး ငုုပ္ေနရင္းက ကိုုယ္ခႏၶာရဲ႕ ေပါ့ပါးလြတ္လပ္မႈနဲ႔အတူ အသိစိတ္ပါကင္းကြာသြားသလိုု ခံစားလိုုက္ရတယ္။ ေအာင္ကသာ လွမ္းစကားမေျပာလိုုက္ရင္ ဘယ္ေလာက္ထိနစ္ေမ်ာေနမယ္မသိ။ မ်က္လံုုးကိုု ဖြင့္ၿပီး ေခါင္းကိုု ေရထဲကမေဖာ္ဘဲ ေရေအာက္မွာပဲ ဟိုုဒီၾကည့္လိုုက္တယ္။ ေရမႊာအစိမ္းေရာင္တစ္စုုရယ္ ဟိုုးေအာက္ေျခမွာေတာ့ ေက်ာက္စရစ္မည္းမည္းေတြ။ ၿပီးေတာ့ ေအာင့္ေျခေထာက္ေတြ။ ေအာင္နဲ႔နီးႏိုုင္သမွ် တိုုးကပ္သြားၿပီး ေျခသလံုုးကိုု လွမ္းဖက္လိုုက္တယ္။ ေအာင္က လက္ကိုုဆြဲၿပီး ကၽြန္မကိုုယ္ကိုု မယူလိုုက္တယ္။ ကၽြန္မက ေအာင့္ပုုခံုုးေပၚမွီလိုုက္ၿပီး အသက္ကိုု ျဖည္းျဖည္းခ်င္းျပန္႐ွဴရတယ္။ ေအာင္က ကၽြန္မဘာျဖစ္ေနမွန္း ရိပ္မိပံုုမေပၚ။ <div><br /></div><div>ေအာင္က သဲေပၚမွာထိုုင္ၿပီး ကၽြန္မကိုုယ္ကိုု သူ႔ရင္ခြင္ထဲဖိကပ္ဖက္ထားတယ္။ အဲဒီအထိ ကၽြန္မအသက္႐ွဴရတာ မဝေသးဘူး။ ကၽြန္မမ်က္လံုုးက မ်က္ရည္ေတြအလိုုလိုု က်လာတယ္။ ေအာင့္ရင္ဘတ္ကိုု ဖိကပ္နမ္းလိုုက္တယ္။ ေအာင္လည္း အသက္႐ွဴရတာ သိပ္အဆင္ေျပေနပံုုမရ။ ရင္ဘတ္ကအရွိန္ျပင္းျပင္း တုုန္ခါေနတယ္။ ခုုနက ဘာေျပာလိုုက္တာလဲလိုု႔ ေမးဖိုု႔စိတ္ကူးၿပီးမွ ပါးစပ္ မဟခ်င္တာေၾကာင့္ ဘာမွမေမးျဖစ္ေတာ့။ ေအာင္က တင္းတင္းက်ပ္ဖက္ထားတဲ့ လက္ကိုု ေျဖေလွ်ာ့ၿပီး မ်က္ရည္သုုတ္ေပးတယ္။ ၿပီးေတာ့ ကၽြန္မနဖူးကိုု ငံုု႔နမ္းတယ္။ ဆံပင္ကိုု သပ္သပ္ေပးေနတဲ့ ေအာင့္လက္အထိအေတြ႕ကိုု မ်က္လံုုးမိွတ္ထားရင္းက ခံစားလိုု႔ရေနတယ္။ ေတာ္ေတာ္ၾကာ အဲဒီအေနအထားမွာ မိန္းေမာေနမိတယ္။ ေလခပ္ခပ္ၾကမ္းတစ္ခ်က္ေၾကာင့္ ဆံပင္ေတြမ်က္ႏွာကိုု လာ႐ိုုက္ခတ္မွ မ်က္လံုုးဖြင့္ၾကည့္လိုုက္တယ္။ ေအာင္ကမ်က္ႏွာေပၚဝဲက်ေနတဲ့ ဆံပင္ေတြကိုု ဖယ္ေပးတယ္။ ေနက ေစာေစာကထက္ ျပင္းေနတယ္။ ေအာင္က ကၽြန္မပုုခံုုးကိုုဖက္၊ ကၽြန္မက ေအာင့္ခါးကိုုဖက္ၿပီး ကမ္းေျခတေလွ်ာက္ေလွ်ာက္ၿပီး ဟိုုတယ္ကိုု ျပန္လာတယ္။ လမ္းမွာ ခ႐ုုလွလွတခ်ိဳ႕ေတြ႕ေပမဲ့ ဖက္ထားတဲ့ အေနအထားကိုု ေျပာင္းလိုုက္ရမွာ စိုုးတာေၾကာင့္ မေကာက္ျဖစ္ခဲ့။</div><div><br /></div><div>ေရခ်ိဳးခန္းထဲထိေရာက္ေတာ့လည္း ဖက္ထားတာ ေျဖလိုုက္ရမွာကိုု ဝန္ေလးၿပီး လက္တစ္ဘက္တည္းနဲ႔ပဲ ေရခ်ိဳးကန္ထဲ ေရျဖည့္တယ္။ ေရေႏြးေႏြးထဲမွာ အသားခ်င္းထိကပ္ေနရာက နည္းနည္းေလး မဆိုုစေလာက္ကေလး ေဝးသြားရင္ေတာင္ ျပန္ျပန္လွမ္းဖက္ရတယ္။ စကားတစ္ခြန္းမွ မဆိုုျဖစ္ၾက။ ေျပာစရာစကားတိုု႔လည္း မရွိလွ။ ေအာင့္ေမးဖ်ားမွာ ကၽြန္မေခါင္းထိေတြ႕ေနတာကိုုပဲ တမက္တေမာရွိလွတယ္။ ေအာင့္ထြက္သက္ဝင္သက္က နဖူးကေနႏွာသီးဖ်ားကိုု ႐ိုုက္ခတ္တာေနတာကိုု တစ္ခ်က္မွ မလြတ္ေအာင္ ခံစားေနမိတယ္။ ေအာင့္လက္ေတြက ေရႏူးေနတယ္။ ေရခ်ိဳးဆပ္ျပာနံ႔က ကၽြန္မတိုု႔ႏွစ္ေယာက္စလံုုးအတြက္ ယဥ္ပါးလွတယ္။ အရမ္းခ်စ္တဲ့အခါ ေခၽြးနံ႔ကိုုယ္နံ႔ထြက္တာမ်ိဳးက ဘာအနံ႔မွ မရွိတာထက္ ပိုုခ်စ္ေစတယ္လိုု႔ ေအာင္ေျပာတုုန္းက ရယ္မိၿပီးေတာ့ ေအာင္ အနားမွာ မရွိတဲ့ အခ်ိန္ ကိုုယ့္ဘာသာ တစ္ေယာက္တည္း ေရခ်ိဳးၿပီး ေဆးလိပ္ေသာက္တိုုင္း ေအာင့္ကိုု ပိုုပိုုလြမ္းေနတတ္တာ ေျပာျပလိုုက္တယ္။ ေအာင္နဲ႔တူတူ ေႏြေႏွာင္းဝသန္ကိုု တူတူဆိုုမိၾကတယ္။ “ေလယူေဆာင္ႏွင္း ေျမဆီ ေျမသင္းနံ႔သာ စိန္ျမဴး အံုႂကြ</div><div>ၾကာေညာင္သဥၨာ ပန္းၾကဲတဲ့ ဖဲ စက္ရာမွာ မယ့္ကိုယ္စားေမႊးျမေလသလား</div><div>ထင္ျမင္ေယာင္ ေတြးမိမွားကာ သည္းညွာ ေႁခြေအာင္ဖန္လာ သက္လ်ာဓာတုရဲ႕</div><div>ျမင္လွည့္ပါ” </div><div><br /></div><div>ေအာင္က ကၽြန္မဆံပင္ေတြကိုု မ်က္ႏွာသုုတ္ပုုဝါနဲ႔သုုတ္ေပးတယ္။ ၿပီးေတာ့ ျပတင္းတံခါးဖြင့္ၿပီး ေဆးလိပ္တစ္လိပ္တည္းကိုု တူတူေသာက္ၾကတယ္။ စကားေျပာဖိုု႔ကိုု ဝန္ေလးေနမိတယ္။ ေအာင္ကိုုယ္တိုုင္လည္း စကားေျပာခ်င္ပံုုမရ။ တခါတေလ စကားလံုုးေတြက ဆိုုလိုုခ်င္ရင္း အဓိပၺာယ္ကိုု အတိအက် မေဖာ္ျပႏုိင္ဘူး မဟုုတ္လား။ ေဆးလိပ္ကုုန္သြားတာနဲ႔ ေအာင္က ကၽြန္မကိုု နမ္းတယ္။ အသက္ေအာင့္ထားမိျပန္တယ္။ ေရထဲမွာတုုန္းကလိုု ေမ့ေမ်ာမႈထပ္ျဖစ္တယ္။ ခုုေန လံုုးဝ သတိမရဘဲ အသက္ပါထြက္သြားလိုုက္ရင္ ေကာင္းမွာပဲလိုု႔ စိတ္ကူးမိတယ္။ ဒါေပမဲ့ ေအာင္က ရိပ္မိပံုုရတယ္။ ကၽြန္မမ်က္ႏွာကိုု လက္ႏွစ္ဘက္နဲ႔ အုုပ္ကိုုင္လိုုက္တယ္။ ကၽြန္မမ်က္လံုုးဖြင့္ဖိုု႔ ဝန္ေလးမိျပန္တယ္။ ေအာင္ ကၽြန္မအနားမွာ ရွိေနတယ္ဆိုုတဲ့ အသိတစ္ခုုတည္းကလြဲရင္ ဘာမွမသိခ်င္။ ေအာင္က ကၽြန္မကိုုယ္ကိုု ခ်ီၿပီးေတာ့ ကုုတင္ေပၚမွာ လွဲခ်ေပးတယ္။ ရင္ထဲမွာ ခံစားခ်က္ေတြကင္းကြာေနသလိုုလိုု ဟာလာဟင္းလင္းျဖစ္ေနသလိုုလိုု ထံုုက်ဥ္ေနတယ္။ ေအာင္ကိုုယ္တိုုင္က ကုုတင္ေပၚလွဲၿပီးေတာ့ သူ႔လက္ေမာင္းေပၚ ကၽြန္မေခါင္းကိုု ဆဲြမွီအံုုးေစတယ္။ </div><div><br /></div><div>ထိကပ္ထားတဲ့ ကၽြန္မနဖူးေပၚမွာ ေအာင့္မ်က္ရည္ေတြက်လာတယ္။ ေအာင့္မ်က္ႏွာကိုု ဆြဲလွည့္ၿပီးအၾကာႀကီး နမ္းေနမိရင္းက ကၽြန္မပါ မ်က္ရည္က်လာတယ္။ ၿပီးေတာ့ ႐ႈိက္ႀကီးတငင္ငိုုခ်လိုုက္တယ္။ ၿပီးေတာ့လက္ကိုု တအားဖိကိုုက္ေနမိတယ္။ ေအာင္က ကၽြန္မလက္ကိုုဆြဲယူၿပီး သူ႔ပါးနဲ႔အပ္ထားတယ္။ ကၽြန္မလက္ေပၚမွာ မ်က္ရည္ေတြစိုုကုုန္တယ္။ ေအာင္က ကၽြန္မကိုု ရင္ခြင္ထဲဆြဲသြင္းၿပီး ဖိကပ္ဖ်စ္ညွစ္ထားတယ္။ ေအာင့္ရင္ဘတ္က တဆတ္ဆတ္တုုန္ခါေနတယ္။ ကၽြန္မက ရင္ဘတ္ကိုု အၾကာႀကီးနမ္းေနမိတယ္။ ၿပီးေတာ့ ေအာင့္ရင္ဘတ္ေတြ ရဲလာတဲ့ထိ ကိုုက္ေနမိတယ္။ ေအာင္က ကၽြန္မကိုု ေခြးမေလးလိုု႔ေခၚတယ္။ အဲဒီေနာက္ ကၽြန္မတိုု႔ႏွစ္ေယာက္ လိင္ဆက္ဆံၾကတယ္။ ကၽြန္မက ေအာင့္အထိအေတြ႕တိုုင္းကိုု ေအာ္ဟစ္ကၽြီးပစ္လိုုက္တယ္။ </div><div><br /></div><div>ၿပီးေတာ့ ကၽြန္မတိုု႔တစ္ေယာက္ကိုုတစ္ေယာက္ တင္းက်ပ္က်ပ္ဖက္ၿပီး ေဆးလိပ္ထပ္ေသာက္ၾကတယ္။ စကားလံုုးေတြက ရွားပါးလြန္းေနတယ္။ </div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div>ခိုုင္စိုုးလင္း </div><div>30-01-2012 (18:03 GMT+8) </div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36281620-4335257194066419932?l=khinesoelung.blogspot.com' alt='' /></div>ခိုင္စိုးလင္းhttp://www.blogger.com/profile/01479206458620200623noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-36281620.post-81595732899609392402012-01-22T10:47:00.007+08:002012-01-22T14:43:25.553+08:00<div style="text-align: justify;">လမ္းေလွ်ာက္ေနရင္း ကၽြန္ေတာ္ေမာလာတယ္။ ေလွ်ာက္လာတာ ဘယ္ေလာက္ၾကာသြားၿပီလဲ မမွတ္မိေတာ့ဘူး။ ထြက္လာတုုန္းက နာရီလည္း မၾကည့္မိဘူး။ နာရီဆိုုတာ ဖုုန္းထဲက နာရီကိုု ေျပာတာပါ။ နာရီ မပတ္တတ္လိုု႔ တစ္သက္လံုုး မပတ္ေပမဲ့ ဖုုန္းထဲကနာရီဟာ လက္ပတ္နာရီတစ္လံုုးေလာက္ေတာ့ မမွန္ေလာက္ဘူးဆိုုတဲ့ အသိက ခဏခဏဝင္ေနတုုန္းပဲ။ ကၽြန္ေတာ္ ဖုုန္းေတြကိုု အယံုုအၾကည္ သိပ္မရွိလွဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ငယ္ငယ္တုုန္းက အေမနဲ႔ုုတစ္ႀကိမ္ဖုုန္းေျပာဖူးတယ္ဆိုုတဲ့ အသိတစ္ခုုေၾကာင့္ ျဖစ္ေနတယ္လိုု႔ထင္တာပဲ။ တကယ္ေတာ့ အဲဒီဖုုန္းေျပာဖူးတဲ့ တစ္ႀကိမ္ဆိုုတာ မရွိခဲ့ရင္ ကၽြန္ေတာ့္ဘဝအတြက္ အေမဆိုုတာ ဘာမွမဟုုတ္ဘူး။ မသိလိုုက္ မသိဘာသာနဲ႔ ၿပီးသြားမယ့္ ကိစၥတစ္ခုုပဲ။ လူရယ္လိုု႔ ျဖစ္လာရင္ အေမရွိရမယ္ဆိုုတာကေတာ့ သူမ်ားေျပာလိုု႔ သိလိုုက္ရတာပါပဲ။ ဘာမွလည္း ထူးေတာ့ မထူးသြားဘူး။ ေမြးကတည္းက ေျခသန္းေလး တစ္ေခ်ာင္းျပတ္ေနတဲ့လူလိုုပဲ။ သူမ်ားေတြမွာ ပါလိုု႔သာ ေျခေခ်ာင္းဆိုုတာေလးေခ်ာင္းတည္း မဟုုတ္ဘူးဆိုုတာ သိရမယ္။ ဘာေၾကာင့္ ငါ့က်ေတာ့ မပါလဲေတြဘာေတြ တခါတေလေတာ့ ေတြးမိမယ္။ ဒါေပမဲ့ မပါတာကိုု မပါဘူးပဲထားလိုုက္တာက ဘာမွမျဖစ္သြားဘူး မဟုုတ္လား။ ဒါေၾကာင့္ေျပာတာ။ ကၽြန္ေတာ္တိုု႔ရဲ႕ မျပည့္စံုုမႈေတြဟာ ေမြးကတည္းက ဒါမွမဟုုတ္ အရမ္းငယ္ေသးတဲ့ အခ်ိန္မွာပဲ ျဖစ္ပ်က္ဖိုု႔သင့္တယ္။ သိတတ္လာတာနဲ႔အမွ် ရွိျခင္းရဲ႕တန္ဖိုုးကိုု ပိုုပိုုသိလာသလိုု မရွိျခင္းရဲ႕ အားနည္းခ်က္ကိုုလည္း ပိုုပိုု သတိထားမိတယ္။<br /><br />အေမသာ ဖုုန္းဆက္ခဲ့တုုန္းက ကၽြန္ေတာ့္အသက္က ဆယ့္ေလးႏွစ္ေလာက္ရွိမယ္။ မွတ္မိေနတဲ့ အရြယ္။ သိတတ္ေနတဲ့အရြယ္။ ငယ္ငယ္တည္းက အေမမရွိဘဲ ေနလာခဲ့တာ၊ အေဖ့ေနာက္မိန္းမကိုု ခ်စ္ခင္ေနခဲ့တာ သူ႔ဟာနဲ႔သူ အကုုန္လံုုးက ေနသားတက်။ ဖုုန္းထဲက အေမ့ငိုုသံက အေတာ္စိတ္ အေႏွာင့္ယွက္ျဖစ္ရတယ္။ တကယ္ဆိုုရင္ အေမလည္း သူ႔ဘာသာ ေနာက္အိမ္ေထာင္နဲ႔အသားက်ေနမွာပဲ။ ျဖစ္သြားၿပီးတဲ့ ကိစၥတစ္ခုု၊ ေရွ႕ဆက္မရေတာ့တဲ့ ေပါင္းစည္းမႈတစ္ခုု၊ ကြဲကြာၿပီးသြားတဲ့ အေနအထားတစ္ခုုဟာ တည္တည္ၿငိမ္ၿငိမ္ပဲ။ ကၽြန္ေတာ္သိပ္မသိတတ္ခင္မွာ ျဖစ္ပ်က္သြားတာအတြက္ ကၽြန္ေတာ္လည္း ထူးၿပီး ပူေဆြးေနစရာ ေသာကျဖစ္စရာ မရွိလွဘူး။ ကေလးေတြဟာ သူတိုု႔မွတ္ဉာဏ္ထဲမွာ ငယ္ငယ္တုုန္းက အျဖစ္အပ်က္ေတြကိုု မသိမသာသိမ္းထားတတ္တယ္ဆိုုတာလည္း မွန္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ မွတ္ဉာဏ္ဟာ အသိတစ္ခုုအေနနဲ႔ပဲ ရွိတာ။ အဲဒီအသိကိုု တသသစြဲလမ္းေနတာမ်ိဳးေတာ့ မဟုုတ္လွဘူး။ ဥပမာ ကၽြန္ေတာ္ငယ္ငယ္က သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ရဲ႕ ေက်ာက္တံကိုု လႊင့္ပစ္တယ္လိုု႔ မဟုုတ္ဘဲစြပ္စြဲခံရၿပီး ဆရာ႐ိုုက္တာခံရတယ္။ ဒါကိုု ကၽြန္ေတာ္မွတ္မိေနတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဒါဟာ ဒါဏ္ရာတစ္ခုုအေနနဲ႔ မဟုုတ္ဘူး။ ငါတိုု႔ငယ္ငယ္တုုန္းက ဒါမ်ိဳးျဖစ္ခဲ့တယ္ဆိုုတာမ်ိဳးထက္ဘာမွမပိုုဘူး။ ဒီလိုုမ်ိဳး မတရားသျဖင့္ အ႐ိုုက္ခံခဲ့ရတာ ငါနာက်ည္းတယ္ဘာေတြ သိပ္ေတြးတာ မဟုုတ္ဘူး။ ဘာမဆိုု အခ်ိန္ၾကာသြားတာနဲ႔အမွ် ေမွးမွိန္သြားတတ္တာပဲ။ အသားက်သြားတတ္တာပဲ။ တကယ္က စိတ္အနာရတတ္တယ္ဆိုုတာ သိတတ္ေလေလ ပိုုျဖစ္ေလပဲ။ ဘာပဲေျပာေျပာ ၿပီးသြားတဲ့ ဇာတ္လမ္းတစ္ပုုဒ္ကိုု ဒရမ္မာဆန္ဆန္ ျပန္ကခ်င္တဲ့ အေမ့ေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္ ေတာ္ေတာ္ေလး စိတ္ပ်က္လက္ပ်က္ျဖစ္ဖူးတယ္။ ဘာအတြက္ဆက္တာလဲ။ ဘာလုုပ္ဖိုု႔ဆက္တာလဲ။ တကယ္ဆိုု လံုုးဝ မလိုုအပ္လွဘူး မဟုုတ္လား။ တခ်ိဳ႕လူေတြဟာ ကိုုယ့္ဇာတ္လမ္းမွာ ဇာတ္လိုုက္ျဖစ္႐ံုုမက သူမ်ားဇာတ္လမ္းမွာလည္း အေရးႀကီးဇာတ္ေဆာင္ျဖစ္ခ်င္တတ္ၾကတယ္ထင္တာပဲ။ အေမလည္း အဲဒီအမ်ိဳးအစားထဲပါတယ္ျဖစ္ရမယ္။ ကၽြန္ေတာ္သိပ္ငယ္ေသးတဲ့အခ်ိန္၊ မွတ္ဉာဏ္ေတြ သိပ္မဖြံ႕ၿဖိဳးေသးတဲ့အခ်ိန္မွာ ထြက္သြားခဲ့တာအတြက္ ေက်းဇူးတင္စိတ္ကေလးေတာင္ ေပ်ာက္သြားတယ္။ ဒါေပမဲ့ မျဖစ္ႏိုုင္ေတာ့တဲ့ ဇာတ္လမ္းကိုု ဆက္မကခဲ့တာေထာက္ထားၿပီးေတာ့ ခြင့္လႊတ္ေပးလိုုက္ပါတယ္။ အဆင္မေျပေတာ့တဲ့ အိမ္ေထာင္ေရးမွာ ႀကီးျပင္းတဲ့ကေလးတစ္ေယာက္ထက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ဘဝက သာယာခဲ့တယ္ေလ။<br /><br />ဒီေန႔ ကၽြန္ေတာ္ အလုုပ္ကထြက္လိုုက္တယ္။ ေရွ႕ဆက္လိုု႔ မျဖစ္ႏိုုင္ဘူးဆိုုရင္ ရပ္လိုုက္တာဟာ အေကာင္းဆံုုးပဲမဟုုတ္လား။ ဟိုုလိုုလိုု ဒီလိုုလိုုနဲ႔ မၿပီးႏိုုင္မစီးႏိုုင္ တၿငီးၿငီးတညဴညဴနဲ႔ စိတ္လက္မခ်မ္းမသာ ျဖစ္ေနမယ့္အစား အဆံုုးသတ္လိုုက္ၿပီး ေရွ႕မွာ ျဖစ္ခ်င္ရာဆက္ျဖစ္၊ ဒီထက္ဆိုုးတာလည္း ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္ဦး ျဖစ္လာရင္လည္း ေနာက္တစ္ႀကိမ္ ရပ္လိုုက္ဦး၊ ဘာျဖစ္သလဲ။ ဘာမွမျဖစ္ဘူး။ အေရးႀကီးတာ မလုုပ္ခ်င္ေတာ့တဲ့ အလုုပ္ကိုု မလုုပ္ဘဲေနလိုုက္ရဖိုု႔ပဲ မဟုုတ္လား။ သူမ်ားေတြ ဘာအတြက္ အလုုပ္လုုပ္ၾကသလဲေတာ့ ကၽြန္ေတာ္မသိဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ စိတ္ခ်မ္းသာဖိုု႔အတြက္ပဲ ဘဝကိုု ေနထိုုင္တယ္။ အလုုပ္လုုပ္တာကလည္း စိတ္ခ်မ္းခ်မ္းသာသာနဲ႔ ေငြေၾကးအတြက္ မပူပန္ရဖိုု႔တစ္ခုုတည္း အတြက္ပဲ။ အလုုပ္ကိုု လုုပ္ခ်င္လြန္းလိုု႔ အလုုပ္မလုုပ္ရရင္ မေနႏိုုင္လိုု႔ လုုပ္ေနတဲ့လူေတြရွိမယ္လိုု႔ ကၽြန္ေတာ္သိပ္မထင္ဘူး။ ရွိတယ္ဆိုုရင္လည္း ဒါဟာ ထံုုလြန္းအလြန္း ဘဝကိုု မခံစားတတ္လြန္းလိုု႔ပဲ ျဖစ္ရမယ္။ ဒါမွမဟုုတ္ အနာဂတ္ဘာညာကိုု ေတြးပူလြန္းလိုု႔ပဲျဖစ္ရမယ္။ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္က အနာဂတ္ဆိုုတာ အနာဂတ္မွာပဲျဖစ္မွာမိုု႔ ခုုကတည္းက ဘာမွႀကိဳေတြးထားစရာ မလိုုလွဘူးလိုု႔ထင္တာပဲ။ တကယ္လည္း စိတ္ခံစားမႈေနာက္ကိုု လိုုက္ၿပီး လုုပ္ခ်င္ရာလုုပ္လိုုက္တဲ့အတြက္ ေနာင္တရတယ္ဆိုုတာ မရွိဖူးဘူး။ ခုုလည္း ကၽြန္ေတာ္ ေနာင္တမရေနဘူး။ ျပတ္သားဖိုု႔လိုုအပ္တဲ့ အခ်ိန္တစ္ခုုမွာ ျပတ္သားလိုုက္ရတာအတြက္ ကိုုယ့္ဘာသာ ေက်နပ္လွတယ္။<br /><br />ဒါနဲ႔ ဘာလိုု႔မ်ား လမ္းကိုု ဒီေလာက္ေလွ်ာက္ေနရတာလဲလိုု႔ေတြးမိၿပီး လမ္းေလွ်ာက္တာကိုု ရပ္လိုုက္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္ စိတ္လႈပ္ရွားေနခဲ့တာျဖစ္မယ္။ အလုုပ္မရွိရင္ တစ္လအတြင္းျပန္ရမယ့္ ႏိုုင္ငံတစ္ခုုမွာ ေနထိုုင္ရတာ ကၽြန္ေတာ္အသားက်ေနၿပီေလ။ ခုုေန တျခားအလုုပ္မရဘဲ ထြက္လိုုက္ေတာ့ အလုုပ္သစ္ရွာမလား၊ ျပန္မလား စတဲ့ စိတ္ေတြက ကၽြန္ေတာ့္ကိုု မဆိုုစေလာက္ (ဟုုတ္တယ္ မဆိုုစေလာက္ပါပဲ) ဒုုကၡေပးတယ္။ ဘာမွစီစဥ္ထားတာ ႀကိဳတင္ျပင္ဆင္ထားတာ မရွိဘဲ ဝုုန္းဒိုုင္းႀကီး အလုုပ္မရွိေတာ့ဘူးဆိုုတဲ့ အသိဟာ ေၾကာက္တတ္တဲ့လူအတြက္ဆိုု အေတာ္ေၾကာက္စရာေကာင္းမယ္ ထင္တာပဲ။ ဘယ္သူမဆိုု ဘယ္ေလာက္ပဲ စြန္႔စားခန္းေတြကိုု သေဘာက်က် အသားက်ေနတာကိုုေျပာင္းရမယ္ဆိုုရင္ အနည္းငယ္ေတာ့ စိတ္အေႏွာင့္ယွက္ျဖစ္ရတယ္ မဟုုတ္လား။ ဆိုုပါေတာ့ မနက္တိုုင္း ဆယ္နာရီမွ အိပ္ရာက ထဖိုု႔လိုုေနရာက မနက္ခုုနစ္နာရီထရေတာ့မယ္ဆိုုရင္ ေဘာ္ဒီရဲ႕ဘိုုင္အိုုရစ္သမ္အရကိုု အခက္အခဲရိွတတ္တယ္ မဟုုတ္လား။ အိပ္ေနက်အခ်ိန္ဆိုု အိပ္ခ်င္မယ္၊ စားေနက်အခ်ိန္ဆိုု စားခ်င္လာမယ္။ ဒါေတြဟာ ကၽြန္ေတာ္ရယ္မွမဟုုတ္ပါဘူး။ လူတိုုင္းျဖစ္ေနက်ပဲ၊ အိမ္မွာေမြးထားတဲ့ ငွက္ေတြေတာင္ ညညေရခ်ိဳးခ်ိန္ေရာက္ၿပီဆိုု တကၽြီကၽြီနဲ႔ ျမည္ေနၾကေရာ။ ေလွာင္အိမ္ထဲကထုုတ္၊ ေရခ်ိဳးခန္းထဲမွာ ေရပါတဲ့ ေလွာင္ခ်ိဳင့္ေတြထဲေျပာင္းထည့္လိုုက္၊ တစ္နာရီေလာက္ သူတိုု႔ကုုိေရနဲ႔ေပးကစား၊ ၿပီးမွအိပ္တတ္ၾကတယ္။ စကတည္းက အဲလိုု လုုပ္တတ္တဲ့ အက်င့္မရွိဘူးဆိုုရင္ ညေရာက္တိုုင္း ဆူညံေနၾကမွာ မဟုုတ္ဘူး။<br /><br />ဘယ္ကိစၥမဆုုိ အစလုုပ္လိုုက္တယ္ဆိုု မေကာင္းတဲ့ မႀကိဳက္တဲ့ ကိစၥျဖစ္ရင္သာ ဆက္မလုုပ္ခ်င္ၾကတာ၊ သာယာတာ ေကာင္းတာဆိုုရင္ ဆက္ဆက္ၿပီး လိုုခ်င္ေနၾကေရာေလ။ ဘတ္စကားမွာ ထိုုင္ခံုုေနရာနဲ႔ စီးေနရင္းက ထမေပးခ်င္တတ္ၾကတဲ့ သေဘာပဲ မဟုုတ္လား။ လူႀကီးသူမေတြလာလိုု႔ ကိုုယ္ဝန္သည္လာလိုု႔ မနာမက်န္းသူ လာလိုု႔ စသည္ျဖင့္ ထေပးရမယ္ဆိုုတဲ့ အသိမဟုုတ္ဘဲနဲ႔ မထိုုင္ခ်င္ေတာ့လိုု႔ လူက်ပ္က်ပ္ထဲ တိုုးခ်င္လိုု႔ဆိုုတာမ်ိဳးကေတာ့ ျဖစ္ခဲတဲ့ ကိစၥပါပဲ။ ဒါနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ဘတ္စကားေပၚမွာ ေရာက္ေနတာ ေစာေစာကတည္းပဲ။ လမ္းေလွ်ာက္တာ ရပ္လိုုက္ေတာ့ ဘတ္စကားတစ္စီးလာတာျမင္တာနဲ႔ တက္စီးလိုုက္တာ။ ထိုုင္ခံုုေနရာေတာ့ မရဘူးေပါ့။ ေခ်ာင္ေခ်ာင္လည္လည္ မတ္တပ္ရပ္ရတာနဲ႔ေတာ့ ေတာ္ေတာ္အသားက်ပါတယ္။ ကားက သူ႔ဘာသာ သြားလိုုက္ မွတ္တိုုင္ေတြ႕ရင္ ရပ္လိုုက္လုုပ္ေနတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ဘယ္မွာဆင္းဖိုု႔ရယ္လိုု႔လည္း အတိအက်မသတ္မွတ္ထားေတာ့ နည္းနည္းအေမာေျပရင္ ဆင္းမယ္လိုု႔ပဲ စိတ္ကူးထားလိုုက္တယ္။<br /><br /><br />ကၽြန္ေတာ္သေဘာက်တဲ့ အေပၚထပ္ေရွ႕ဆံုုးတန္းမွာ ေနရာလြတ္ေတာ့ ဝင္ထိုုင္လိုုက္တယ္။ အဲဒီေနရာမွာထိုုင္ၿပီး ကားစီးရတာကိုု ကၽြန္ေတာ္သိပ္သေဘာက်တယ္။ လမ္းတေလွ်ာက္လံုုးကိုု အေသးစိတ္ျမင္ရတယ္လိုု႔လည္း ခံစားရတယ္။ ၿပီးေတာ့ အျပင္မွာ မိုုးအံုု႔သလား ေနပူသလားလည္း ေသခ်ာ သိႏိုုင္ေသးတယ္။ တျခားေဘးမွန္ေတြကဆိုုရင္ မိုုးရြာခါနီးေနတာေတာင္ မသိဘဲ ဆင္းေတာ့မွ ကားထဲနဲ႔ကားျပင္ တျခားစီျဖစ္ေနတတ္တာမ်ိဳးက ဝ႐ုုန္းသုုန္းကားဆန္လြန္းတယ္။ ႀကိဳတင္ျပင္ဆင္မႈကိုု မႀကိဳက္လွေပမဲ့ ဝုုန္းဒိုုင္းႀကီး အငိုုက္မိသြားတဲ့သေဘာဆိုုလည္း နည္းနည္းလန္႔တယ္။ ေသခ်ာသိေနရတာႀကီးကိုု မျပင္မဆင္ေစာင့္ေနရတာမ်ိဳးေတာ့ အေတာ္သေဘာက်တယ္။ စာေမးပြဲနဲ႔ဥပမာေပးရင္ ကေလးဆန္ေတာ့မယ္။ ဆိုုပါေတာ့ အနီးအနားမွာ မီးေလာင္ေနတာ ျမင္ေနလွ်က္နဲ႔ ကိုုယ့္အိမ္က ပစၥည္းေတြကိုု မသိမ္းဆည္းတာမ်ိဳး။ မီးဟာကိုုယ့္အိမ္ကိုု ကူးလာမယ္ မကူးလာဘူးဆိုုတာကိုု ခန္႔လည္း မခန္႔မွန္းဘူး။ ျဖစ္ခ်င္လည္းျဖစ္ မျဖစ္ခ်င္လည္း မျဖစ္နဲ႔။ ျဖစ္သြားတဲ့အခါမွာလည္း ျဖစ္ေပါ့ဆိုုၿပီး ထားလိုုက္ေတာ့တာမ်ိဳး။ အဲဒါမ်ိဳးဆိုု ကၽြန္ေတာ္သိပ္သေဘာက်တယ္။ ဘာမ်ားျဖစ္မလဲဆိုုၿပီး တထင့္ထင့္နဲ႔ ေစာင့္ေနရတာႀကီးကိုု မုုန္းလွတယ္။ ျဖစ္သြားၿပီးတဲ့ေနာက္မွာ အေကာင္းျဖစ္ေစ အဆိုုးျဖစ္ေစ ကၽြန္ေတာ့္စိတ္က အျမဲတေစေပါ့ပါးသြားတတ္တယ္။<br /><br />ေဘးပတ္ဝန္းက်င္ကိုု ၾကည့္ေတာ့ မျမင္ဖူးတဲ့ေနရာေတြကိုု သတိထားမိတယ္။ ဘယ္နားေရာက္ေနၿပီလဲဆိုုတာ မသိဘူး။ ၿပီးေတာ့ ဘာလိုု႔ ဒီကားကိုု စီးလာသလဲဆိုုတာလည္း ေသခ်ာမသိဘူး။ လမ္းေလွ်ာက္တာ ေမာလာလိုု႔ပါလိုု႔ အလြယ္ယူဆလိုုက္လိုု႔ ရေပမဲ့ တေနရာရာ ဝင္ထိုုင္ေနလိုုက္လည္း ျဖစ္တာပဲ မဟုုတ္လား။ ကားေပၚက ဆင္းလိုုက္တယ္။ လမ္းျပန္ေလွ်ာက္ဖိုု႔ မလြယ္ေတာ့ဘူး။ ေရာက္တဲ့ေနရာကေန ေနာက္ျပန္သြားတဲ့ကားစီးဖိုု႔ လမ္းကူးလိုုက္တယ္။ ကိုုယ္သြားေနတဲ့ခရီးက ဘာမွန္းမသိရင္ ခ်က္ခ်င္းဆင္းၿပီး ေနာက္ျပန္လွည့္လိုုက္သင့္ လွည့္ရမယ္မဟုုတ္လား။ ဆက္ဆက္သြားေနေလ ပိုုပင္ပန္းေလပဲျဖစ္ေတာ့မယ္မဟုုတ္လား။ ေနာင္တေတြဘာေတြေတာ့ ရစရာအေၾကာင္း မရွိလွဘူးထင္တာပါပဲ။ ဖုုန္းကိုုထုုတ္ၿပီး နာရီၾကည့္မိျပန္တယ္။ အေမဟာ တကယ္ေတာ့ ဖုုန္းဆက္ခ်င္တယ္ဆိုုရင္ေတာင္ ကၽြန္ေတာ္မသိတတ္ေသးတဲ့ အခ်ိန္တုုန္းက ဆက္ခဲ့ဖိုု႔ေကာင္းတယ္။ ဒါမွမဟုုတ္ လံုုးဝဆက္ခဲ့ဖိုု႔ မေကာင္းဘူး။ ကၽြန္ေတာ့္ဘဝမွာ အေရးႀကီးတဲ့ ဇာတ္ေဆာင္ေနရာက ဝင္ပါခ်င္လိုု႔ဆိုုရင္ေတာ့ အေမမေအာင္ျမင္ဘူးပဲေျပာရလိမ့္မယ္။<br /><br /><br /><br />ခိုုင္စိုုးလင္း<br />22-01-2012 (14:15 GMT+8)</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36281620-8159573289960939240?l=khinesoelung.blogspot.com' alt='' /></div>ခိုင္စိုးလင္းhttp://www.blogger.com/profile/01479206458620200623noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-36281620.post-85923134363898442292012-01-21T14:30:00.004+08:002012-01-21T17:52:12.934+08:00<p class="MsoAccentText6" style="text-align: justify;"><span style="font-weight: bold;"></span><a href="http://www.mediafire.com/?g8zfx92c7t1124o">ေက်ာင္းအေၾကာင္း</a><span style="text-decoration: underline;"> </span>ထဲမွာ ထည့္ထားတာ<br /></p> <p class="MsoAccentText6" style="mso-pagination:none;text-align:justify; text-justify:newspaper;text-kashida-space:50%;text-align:justify;text-justify: newspaper;text-kashida-space:50%"><span style="font-family:Zawgyi-One; mso-default-font-family:Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family: Zawgyi-One;mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format:-1font-family:Zawgyi-One;" lang="my"> </span></p> <p class="MsoAccentText6" style="mso-pagination:none;text-align:justify; text-justify:newspaper;text-kashida-space:50%;text-align:justify;text-justify: newspaper;text-kashida-space:50%"><span style="font-family:Zawgyi-One; mso-default-font-family:Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family: Zawgyi-One;mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">စာသင္တယ္ဆိုုတာ မလိုုအပ္တဲ့ ကိစၥပဲလိုု႔ ဆရာကေျပာလိုုက္တယ္။ ဟုုတ္တယ္ဆရာ ဘာေၾကာင့္ မလိုုအပ္လဲဆိုုတာကိုု က</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One; mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family: Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format: -1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">ြၽ</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family: Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One; mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">န္ေတာ္ ဆရာ့ဆီမွာ သင္ခ်င္တာ။ သင္ခ်င္ရင္ေတာ့ သင္ပါ။ ဒီမွာက ခင္ဗ်ားေနခ်င္သလိုု ေက်ာင္းအိပ္ေက်ာင္းစား လက္မခံဘူး။ ၿပီးေတာ့ က</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One; mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family: Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format: -1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">ြၽ</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family: Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One; mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">န္ေတာ္ကိုုယ္တိုုင္လည္း ဆရာမဟုုတ္ဘူးလိုု႔ ဆရာကထပ္ေျပာတယ္။ ဆရာ့ဘာသာ ဆရာဟုုတ္တာ မဟုုတ္တာ က</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One; mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family: Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format: -1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">ြၽ</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family: Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One; mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">န္ေတာ္ စိတ္မဝင္စားဘူးဆရာ၊ ဆရာျဖစ္မွ စာသင္ရမယ္လိုု႔လည္း ဘယ္သူက သတ္မွတ္ထားလိုု႔လဲလိုု႔ က</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One; mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family: Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format: -1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">ြၽ</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family: Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One; mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">န္ေတာ္က ေျပာလိုုက္တယ္။ ဆရာက ဘာမွျပန္မေျပာ။ က</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One; mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family: Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format: -1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">ြၽ</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family: Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One; mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">န္ေတာ္ေနတာ ေဝးတဲ့အတြက္ က</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One;mso-ascii-font-family: Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family:Zawgyi-One; mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format: -1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">ြၽ</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family: Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One; mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">န္ေတာ္ဆရာ့အိမ္မွာေနမွပဲျဖစ္မယ္ဆရာလိုု႔ က</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One; mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family: Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format: -1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">ြၽ</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family: Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One; mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">န္ေတာ္က ထပ္ေျပာလိုုက္တယ္။ ေကာင္းၿပီေလ ဒီမွာေနရင္ေတာ့ ထမင္းကေတာ့ ရွာစားရမွာပါပဲ</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One; mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family: Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format: -1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">၊</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family: Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One; mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my"> က</span><span style="font-family:Zawgyi-One; mso-default-font-family:Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family: Zawgyi-One;mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format:-1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">ြၽ</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One;mso-ascii-font-family: Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family:Zawgyi-One; mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">န္ေတာ္ကိုုယ္တိုုင္လည္း ရွာစားတာပါပဲလိုု႔ ဆရာကေျပာတယ္။ က</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One; mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family: Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format: -1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">ြၽ</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family: Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One; mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">န္ေတာ္</span><span style="font-family:Zawgyi-One; mso-default-font-family:Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family: Zawgyi-One;mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-ansi-language: en-US;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format:-1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">လည္း</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One; mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family: Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:en-US;mso-ansi-language:en-US;mso-bidi-language:my; mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="en-US"> </span><span style="font-family:Zawgyi-One; mso-default-font-family:Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family: Zawgyi-One;mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">အျမဲတမ္းလည္း ရွာစားေနရတာပါပဲဆရာလိုု႔ က</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One; mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family: Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format: -1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">ြၽ</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family: Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One; mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">န္ေတာ္ကေျပာလိုုက္တယ္။</span></p> <p class="MsoAccentText6" style="mso-pagination:none;text-align:justify; text-justify:newspaper;text-kashida-space:50%;text-align:justify;text-justify: newspaper;text-kashida-space:50%"><span style="font-family:Zawgyi-One; mso-default-font-family:Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family: Zawgyi-One;mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my"><br />ဆရာက က</span><span style="font-family: Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One; mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family: Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One; mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language: my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format:-1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">ြၽ</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One; mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family: Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">န္ေတာ့္ကိုု အေပၚထပ္ေခၚသြားတယ္။ ခင္ဗ်ား</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One; mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family: Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format: -1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">က </span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family: Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One; mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">ေနခ်င္တယ္ဆိုုေတာ့လည္း ေနေပါ့ဗ်ာ။ အဆင္ေျပသလိုုသာ ၾကည့္ေနေပေတာ့။ အိမ္မွာကေတာ့ ျမင္တဲ့အတိုုင္းပဲ က</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One; mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family: Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format: -1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">ြၽ</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family: Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One; mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">န္ေတာ့္အခန္းတစ္ခန္းပဲရွိတယ္</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One;mso-ascii-font-family: Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family:Zawgyi-One; mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format: -1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">။</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family: Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One; mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my"> ဆိုုေတာ့ အားနာတယ္ဗ်။ ေအာက္ထပ္ကကြပ္ပ်စ္မွာ အထပ္သားျဖစ္ျဖစ္ ဝါးထရံျဖစ္ျဖစ္ ကာလိုုက္ရင္ေတာ့ ခင္ဗ်ားအခန္းအျဖစ္သံုုးလိုု႔ရတယ္။ အထပ္သားအပိုင္းေတြ မီးဖိုုေခ်ာင္ေဘးမွာရွိတယ္ ခင္ဗ်ားလႊေကာင္းေကာင္း ဆြဲတတ္သလားလိုု႔ ဆရာကေျပာေျပာဆိုုဆိုုနဲ႔ က</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One; mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family: Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format: -1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">ြၽ</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family: Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One; mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">န္ေတာ့္ကိုု</span><span style="font-family:Zawgyi-One; mso-default-font-family:Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family: Zawgyi-One;mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format:-1font-family:Zawgyi-One;" lang="my"> </span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One;mso-ascii-font-family: Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family:Zawgyi-One; mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">ေမးလိုုက္တယ္။ တတ္တယ္ဆရာလိုု႔ က</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One; mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family: Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format: -1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">ြၽ</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family: Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One; mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">န္ေတာ္က ေျဖလိုုက္တယ္။ ဒါျဖင့္ အခန္းကိစၥလုုပ္ရေအာင္လိုု႔ ဆရာကေျပာတယ္။ က</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One; mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family: Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format: -1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">ြၽ</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family: Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One; mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">န္ေတာ္အဝတ္လဲေနတုုန္း ဆရာက အိမ္ေဘးကြက္လပ္မွာ ေခြးေျခႏွစ္ခ</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One; mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family: Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format: -1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">ုနဲ႔ လႊစင္လုပ္ထားတယ္။</span></p> <p class="MsoNormal" style="mso-pagination:none"><span style="" lang="en-US"> </span> </p><p class="MsoAccentText6" style="mso-pagination:none;text-align:justify; text-justify:newspaper;text-kashida-space:50%;text-align:justify;text-justify: newspaper;text-kashida-space:50%"><span style="font-family:Zawgyi-One; mso-default-font-family:Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family: Zawgyi-One;mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">အထပ္သားေတြက အရြယ္မညီဘူး။ ဟိုုဟာဒီဟာလုုပ္တုုန္းက တစ္စစစီက်န္တာကိုု သိမ္းထားခဲ့ပံုုရတယ္။ က</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One; mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family: Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format: -1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">ြၽ</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family: Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One; mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">န္ေတာ္က အထပ္သား တစ္ခုုကိုု ဆြဲျဖတ္မယ္လုုပ္ေတာ့ ဆရာက ခင္ဗ်ား ၾကည့္ရတာ လုုပ္တတ္ပံုု မေပၚပါဘူးဗ်ာ က</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One; mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family: Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format: -1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">ြၽ</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family: Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One; mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">န္ေတာ္လုုပ္တာပဲ ထိုုင္ၾကည့္ေတာ</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One;mso-ascii-font-family: Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family:Zawgyi-One; mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-ansi-language:en-US;mso-bidi-language:my;mso-ligatures: none;mso-font-cs-format:-1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">့</span><span style="font-family:Zawgyi-One; mso-default-font-family:Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family: Zawgyi-One;mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format:-1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">။ </span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One;mso-ascii-font-family: Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family:Zawgyi-One; mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-ansi-language:en-US;mso-bidi-language:my;mso-ligatures: none;mso-font-cs-format:-1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">သင္ခန္းစာအစလို႔သေဘာထားေပါ့ဗ်ာ</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One;mso-ascii-font-family: Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family:Zawgyi-One; mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format: -1font-family:Zawgyi-One;" lang="my"> တကယ္ေတာ့ဒါကမွ တကယ္သင္သင့္တဲ့ ပညာေတြပဲဗ်လို႔</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One;mso-ascii-font-family: Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family:Zawgyi-One; mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my"> ေျပာ</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One; mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family: Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format: -1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">ၿပီးရယ္</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family: Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One; mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">တယ္။ က</span><span style="font-family:Zawgyi-One; mso-default-font-family:Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family: Zawgyi-One;mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format:-1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">ြၽ</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One;mso-ascii-font-family: Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family:Zawgyi-One; mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">န္ေတာ္က က</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One; mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family: Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format: -1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">ြၽ</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family: Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One; mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">န္ေတာ္လုုပ္တတ္ပါတယ္ ဆရာ့ကိုု အားနာလိုု႔မဟုုတ္ပါဘူး</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One; mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family: Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format: -1font-family:Zawgyi-One;" lang="my"> </span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family: Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One; mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">လိုု႔</span><span style="font-family:Zawgyi-One; mso-default-font-family:Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family: Zawgyi-One;mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format:-1font-family:Zawgyi-One;" lang="my"> </span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One;mso-ascii-font-family: Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family:Zawgyi-One; mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">ေျပာလိုုက္ေပမဲ့ ဆရာက ေပႀကိဳးနဲ႔ခံတံထုုတ္ၿပီး အထပ္သားေတြကိုု တိုုင္းေနတယ္။</span></p> <p class="MsoAccentText6" style="mso-pagination:none;text-align:justify; text-justify:newspaper;text-kashida-space:50%;text-align:justify;text-justify: newspaper;text-kashida-space:50%"><span style="font-family:Zawgyi-One; mso-default-font-family:Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family: Zawgyi-One;mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my"><br />တကယ္ေတာ့ စာဆိုုတာျပည့္စံုုေနတဲ့ဘဝကိုု အကြန္႔အၫြန္႔ေတြတပ္ဖိုု႔ သင္သလိုုပဲဗ်လိုု႔ ဆရာကေျပာလိုုက္တယ္။ စာသင္ဖိုု႔ ေရးဖိုု႔မွတ္ဖိုု႔ ကြန္ပ်ဴတာ ေဆာက္လုုပ္ေရး ဗိသုုကာ စက္ယႏၱရား၊ ဘာညာ သာရကာ အစပိုုင္းကေတာ့ လိုုအပ္လိုု႔ လိုုအပ္လိုု႔နဲ႔ မဆံုုးႏိုုင္ မၿပီးႏိုုင္ျဖစ္လာတာ။ လိုုအင္ေတြက တစ္ခုုၿပီးတစ္ခုုမ်ားမ်ားလာတာ။ အန္တာတိန္းမန္႔ေတြကလည္း မကုုန္ႏိုုင္ မ႐ိုုးႏိုုင္။ ခုုခင္ဗ်ားမွာ အိုုင္ပတ္တိုု႔ဘာတိုု႔ မယူလာတာကိုု က</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One; mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family: Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format: -1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">ြၽ</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family: Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One; mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">န္ေတာ္ေက်းဇူးတင္လွတယ္။ ႏိုု႔မိုု႔ က</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One;mso-ascii-font-family: Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family:Zawgyi-One; mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format: -1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">ြၽ</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family: Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One; mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">န္ေတာ္မ်က္စိေနာက္တယ္ဗ်။ အိမ္မွာ တီဗီလည္း မရွိဘူး ကြန္ပ်ဴတာလည္း မရွိဘူး။ က</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One; mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family: Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format: -1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">ြၽ</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family: Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One; mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">န္ေတာ္စာရြက္နဲ႔ခဲတံပဲ သံုုးတယ္။ ခဲသားဆိုုတာ တာရွည္ေတာ့ မခံဘူးေပါ့ဗ်ာ။ ဒါေပမဲ့ တြက္ဖိုု႔ခ်က္ဖိုု႔ေလာက္ပဲ သံုုးတာပါေလ။ က</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One; mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family: Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format: -1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">ြၽ</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family: Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One; mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">န္ေတာ္က ဦးေႏွာက္က လက္ခံႏိုုင္သေလာက္ကိုုပဲ မွတ္ထားတယ္ဗ်။ မမွတ္မိဘူးဆိုုရင္</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One; mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family: Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format: -1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">၊</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family: Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One; mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my"> မွတ္စရာတအားမ်ားလာရင္ တကူးတက</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One;mso-ascii-font-family: Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family:Zawgyi-One; mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format: -1font-family:Zawgyi-One;" lang="my"> </span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family: Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One; mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">မွတ္မေနဘူး</span><span style="font-family:Zawgyi-One; mso-default-font-family:Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family: Zawgyi-One;mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format:-1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">။</span><span style="font-family:Calibri;mso-default-font-family:Zawgyi-One;mso-ascii-font-family: Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family:Zawgyi-One; mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-myanmar-font-family: Calibri;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my; mso-ligatures:none;mso-font-cs-format:-1font-family:Zawgyi-One;" lang="my"> </span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One;mso-ascii-font-family: Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family:Zawgyi-One; mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my"><span style="mso-spacerun:yes"> </span></span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One; mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family: Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format: -1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">တကယ္ေတာ့ အရာအားလံုးကို </span><span style="font-family:Zawgyi-One; mso-default-font-family:Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family: Zawgyi-One;mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">ေမ့ပစ္ႏိုုင္တယ္ဆိုုတာ အေကာင္းဆံုုးမဟုုတ္လား။ အကုုန္လံုုးကိုု ေမ့ပစ္ႏိုုင္ဖိုု႔</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One; mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family: Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format: -1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">က</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family: Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One; mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my"> လြယ္မွမလြယ္တာ။ ဆရာ့ၾကည့္ရတာ စကားေျပာေနတာနဲ႔မတူေတာ့ဘူး။ ကဗ်ာတစ္ပုုဒ္ရြတ္ျပေနသလိုု က</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One; mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family: Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format: -1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">ြၽ</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family: Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One; mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">န္ေတာ္ခံစားလာရတယ္။ ဒါနဲ႔ အခန္းဆိုုတာဟာလည္း လိုုအပ္လွတယ္ရယ္ေတာ့မဟုုတ္ပါဘူး ရွိေတာ့လည္း ရွိတယ္ေပါ့ဗ်ာ။ အခန္းမရွိဘဲေနၾကတဲ့လူေတြလည္း အမ်ားႀကီးပါပဲ။ ဆရာက အထပ္သားကိုုေခြးေျခႏွစ္ခုုၾကား သူခဲတံနဲ႔ဆြဲထားတဲ့လိုုင္းအတိုုင္း အတိအက်ပိုုင္းျဖတ္လိုုက္တယ္။</span></p> <p class="MsoAccentText6" style="mso-pagination:none;text-align:justify; text-justify:newspaper;text-kashida-space:50%;text-align:justify;text-justify: newspaper;text-kashida-space:50%"><span lang="my" style="font-family:Zawgyi-One;"> </span> </p><p class="MsoAccentText6" style="mso-pagination:none;text-align:justify; text-justify:newspaper;text-kashida-space:50%;text-align:justify;text-justify: newspaper;text-kashida-space:50%"><span style="font-family:Zawgyi-One; mso-default-font-family:Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family: Zawgyi-One;mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">ခင္ဗ်ားထမင္းဟင္းခ်က္တတ္သလားလိုု႔ ဆရာကေမးတယ္။ က</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One; mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family: Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format: -1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">ြၽ</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family: Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One; mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">န္ေတာ္က ဒီတစ္ခါေတာ့ မခ်က္တတ္ဘူးဆရာ</span><span style="font-family:Calibri;mso-default-font-family:Zawgyi-One;mso-ascii-font-family: Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family:Zawgyi-One; mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-myanmar-font-family: Calibri;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my; mso-ligatures:none;mso-font-cs-format:-1font-family:Zawgyi-One;" lang="my"> </span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One;mso-ascii-font-family: Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family:Zawgyi-One; mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">လိုု႔ ေျဖလိုုက္တယ္။ ဒါဆိုုရင္ေတာ့ က</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One; mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family: Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format: -1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">ြၽ</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family: Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One; mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">န္ေတာ္ခ်က္တတ္သလိုု ခ်က္တာကိုု ခင္ဗ်ား ဂ်ီး(ေခ်း) မမ်ားဘဲ စားရေတာ့မယ္လိုု႔ ဆရာကေျပာတယ္။ ျဖစ္ပါတယ္ဆရာ အစားအေသာက္ဆိုုတာ ကိုုယ္ခႏၶာကလိုုအပ္တဲ့ အာဟာရ</span><span style="font-family:Calibri;mso-default-font-family:Zawgyi-One; mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family: Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-myanmar-font-family: Calibri;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my; mso-ligatures:none;mso-font-cs-format:-1font-family:Zawgyi-One;" lang="my"> </span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One;mso-ascii-font-family: Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family:Zawgyi-One; mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">အတြက္ ျဖည့္ဆည္း႐ံုုသက္သက္ မဟုုတ္လားလိုု႔ က</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One; mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family: Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format: -1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">ြၽ</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family: Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One; mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">န္ေတာ္ေ</span><span style="font-family:Zawgyi-One; mso-default-font-family:Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family: Zawgyi-One;mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format:-1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">ျပာ</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One;mso-ascii-font-family: Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family:Zawgyi-One; mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">လိုုက္တယ္။ က</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One; mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family: Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format: -1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">ြၽ</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family: Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One; mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">န္ေတာ္ကေတာ့ အဲလိုု မသတ္မွတ္ဘူးဗ်။ အစားအေသာက္ဆိုုတာ လူ႔ဘဝရဲ႕ အေရးအႀကီးဆံုုးလိုုအပ္ခ်က္ပဲ။ ျဖည့္ဆည္း႐ံုု</span><span style="font-family:Calibri;mso-default-font-family:Zawgyi-One; mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family: Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-myanmar-font-family: Calibri;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my; mso-ligatures:none;mso-font-cs-format:-1font-family:Zawgyi-One;" lang="my"> </span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One;mso-ascii-font-family: Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family:Zawgyi-One; mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">သက္သက္လိုု႔ေျပာလိုု႔ရမယ္ မထင္ဘူး။ ၿပီးစလြယ္ခ်က္လိုု႔ စားမၿမိန္ဘူး ဓာတ္ေလးပါး မမွ်တဘူးဆိုုရင္ ခင္ဗ်ားခ်က္ထားတာ အလကားပဲလိုု႔ ဆရာကေျပာတယ္။ ၿပီးေတာ့ အစားအေသာက္ဆိုုတာ ရာသီဥတုုနဲ႔ က်န္းမာေရးကိုုလိုုက္ၿပီးလည္း ခ်င္ျခင္းတပ္တာ ကြဲႏိုုင္တဲ့အတြက္ အစားအစာကိုု စနစ္တက်စားသံုုးသင့္တယ္လိုု႔ ဆရာကဆက္ေျပာတယ္။</span></p> <p class="MsoAccentText6" style="mso-pagination:none;text-align:justify; text-justify:newspaper;text-kashida-space:50%;text-align:justify;text-justify: newspaper;text-kashida-space:50%"><span style="font-family:Zawgyi-One; mso-default-font-family:Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family: Zawgyi-One;mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my"><br />ညစာစားၿပီးေတာ့ ဆရာကကြမ္းယာၿပီးစားတယ္။ ထံုုးက က</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One; mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family: Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format: -1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">ြၽ</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family: Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One; mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">န္ေတာ္ကိုုယ္တိုုင္ရွားေစးနဲ႔ စပ္ထားတာဗ်လိုု႔ေျပာတယ္။ က</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One; mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family: Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format: -1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">ြၽ</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family: Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One; mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">န္ေတာ္ ကြမ္းမစားတတ္ဘူး ေဆးလိပ္လည္းမေသာက္ဘူး ဒါေတြကအပိုုေတြ က်န္းမာေရးကိုု ထိခိုုက္ေစၿပီး သက္သက္စိတ္ေျဖတဲ့ အရာေတြလိုု ဆရာမထင္ဘူးလားလိုု႔ က</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One; mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family: Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format: -1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">ြၽ</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family: Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One; mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">န္ေတာ္ကေမးလိုုက္တယ္။ ဟုုတ္တယ္ဗ်။ ဒါေတြက ဟင္းခ်က္တဲ့အခါ အခ်ိဳမႈန္႔ထည့္သလိုုပါပဲ။ အခ်ိဳမႈန္႔ဟာ ဘာဗီတာမင္မွလည္း မေပးဘူး။ က်န္းမာေရးအတြက္လည္း ဆိုုးက်ိဳးျဖစ္တယ္။ ဒါေပမဲ့ ဒါကိုုထည့္လိုုက္လိုု႔ ဟင္းတစ္ခြက္ဟာ အရသာအနည္းငယ္ထူးသြားတယ္ဆိုုရင္ ခင္ဗ်ားစားဝင္သြားၿပီ</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One; mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family: Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format: -1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">။</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family: Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One; mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my"> ဆိုုေတာ့ က</span><span style="font-family:Zawgyi-One; mso-default-font-family:Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family: Zawgyi-One;mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format:-1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">ြၽ</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One;mso-ascii-font-family: Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family:Zawgyi-One; mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">န္ေတာ္က အက္ပီတိုုက္ဇာလိုု႔ ယူဆၿပီး သံုုးတယ္။ ကြမ္းကလည္း အလားတူပဲ။ ခင္ဗ်ားေျပာသလိုု စိတ္ေျဖတာ တစ္မ်ိဳးပါပဲ။ ဒါေပမဲ့ ဒီစိတ္ေျဖနည္းဟာ </span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One; mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family: Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format: -1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">ကိုယ့္ဘာသာ ငါေတာ္ပါတယ္ဆိုတဲ့ စိတ္ကိုေျဖဖို႔ အင္အားႀကီးႏိုင္ငံတစ္ခုက ပီအိခ်္ဒီရဖို႔ႀကိဳးစားတာ </span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One; mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family: Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">စေကာ္လာရွစ္ေလွ်ာက္တာထက္ေတာ့ အမ်ားႀကီး႐ိုုးစင္းတယ္လိုု႔ က</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One; mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family: Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format: -1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">ြၽ</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family: Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One; mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">န္ေတာ္သတ္မွတ္ၿပီး</span><span style="font-family: Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One; mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family: Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One; mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language: my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format:-1font-family:Zawgyi-One;" lang="my"> အတင္း</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One; mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family: Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">လုုပ္ေနတာပါပဲ။ စိတ္ေျဖစရာဘာမွ မရွိေတာ့ရင္လည္း ဘဝဟာ တခုုခုုလိုုသလိုု ျဖစ္လာေတာ့မယ္ မဟုုတ္လားလိုု႔ ဆရာကဆက္ေျပာတယ္။ က</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One; mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family: Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format: -1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">ြၽ</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family: Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One; mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">န္ေတာ္က ကြမ္းကိုု ဆရာယာသလိုုယာၿပီး ဝါးေနလိုုက္တယ္။ ခဏေနေတာ့ က</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One; mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family: Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format: -1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">ြၽ</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family: Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One; mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">န္ေတာ့္ပါးစပ္မွာ ကြမ္းရည္ေတြျပည့္လာတယ္။ အမႈိက္ပံုုးထဲကိုု ပ်စ္</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One; mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family: Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format: -1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">ခ</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family: Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One; mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">နဲ</span><span style="font-family:Zawgyi-One; mso-default-font-family:Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family: Zawgyi-One;mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format:-1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">ေ</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One;mso-ascii-font-family: Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family:Zawgyi-One; mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">ထြးထုုတ္လိုုက္ရတာကိုု ေက်နပ္သြားတယ္။</span></p> <p class="MsoNormal" style="mso-pagination:none"><span style="language:en-US;mso-ligatures:none" lang="en-US"> </span></p> <p class="MsoAccentText6" style="mso-pagination:none;text-align:justify; text-justify:newspaper;text-kashida-space:50%;text-align:justify;text-justify: newspaper;text-kashida-space:50%"><span style="font-family:Zawgyi-One; mso-default-font-family:Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family: Zawgyi-One;mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">ဒါနဲ႔ ခင္ဗ်ားက က</span><span style="font-family: Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One; mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family: Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One; mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language: my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format:-1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">ြၽ</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One; mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family: Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">န္ေတာ့္ဆီက ဘာသင္ခ်င္တာလဲလိုု႔ ဆရာကေမးတယ္။ မသိဘူးဆရာ။ ဆရာသင္ခ်င္တာ သင္ေပးပါ။ ဆရာက ညံ့ပါတယ္ဆိုုတဲ့လူအေတာ္မ်ားမ်ားကိုု ဆယ္တန္းေအာင္ေအာင္ သင္ေပးႏိုုင္တယ္လိုု႔ ၾကားဖူးလိုု႔လာခဲ့တာ။ ဆရာ့အေၾကာင္းလည္း စိတ္ဝင္စားလိုု႔ဆိုုပါေတာ့။ က</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One; mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family: Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format: -1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">ြၽ</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family: Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One; mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">န္ေတာ္ဆယ္တန္းကိုု လြန္ခဲ့တဲ့ ဆယ္ႏွစ္က ႏွစ္ေခါက္ေျဖဖူးတယ္။ ၿပီးေတာ့ ဆက္မေျဖဘဲထားတာ။ က</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One; mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family: Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format: -1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">ြၽ</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family: Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One; mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">န္ေတာ္ကေျပာေတာ့ ဆရာကအားရပါးရရယ္တယ္။ ေတာ္ေတာ္ၾကာေအာင္ ရယ္ေနၿပီးမွ ဆယ္တန္းဆိုုတာ ဘာမ်ားအေရးႀကီးလိုု႔လဲဗ်ာ ဆယ္တန္းေအာင္သြားေတာ့ေရာ ဆက္ၿပီး မ႐ုုန္းကန္ရေတာ့ဘူးလား စားဖိုု႔ေသာက္ဖိုု႔ မရွာရေတာ့ဘူးတဲ့လားလိုု႔ ဆရာကေမးတယ္။ တကယ္ေတာ့ ေက်ာင္းစာေတြ</span><span style="font-family:Calibri;mso-default-font-family:Zawgyi-One; mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family: Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-myanmar-font-family: Calibri;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my; mso-ligatures:none;mso-font-cs-format:-1font-family:Zawgyi-One;" lang="my"> </span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One;mso-ascii-font-family: Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family:Zawgyi-One; mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">ဆိုုတာ သိ႐ံုုပဲသင္တာ ေကာင္းပါတယ္။ မ်ားမ်ားတတ္လာေလ မ်ားမ်ားအလုုပ္လုုပ္ရေလ မ်ားမ်ားလိုုခ်င္ေလ မ်ားမ်ားစိတ္ပင္ပန္းေလပဲ။ က</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One; mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family: Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format: -1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">ြၽ</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family: Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One; mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">န္ေတာ္က ေသရမွာေတာ့ မေၾကာက္ပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ ေသတာကေတာ့ ေသမွာပဲေလ က</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One; mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family: Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format: -1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">ြၽ</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family: Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One; mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">န္ေတာ္ေၾကာက္ေၾကာက္ မေၾကာက္ေၾကာက္။ ခဏေလးျဖစ္လာတဲ့ဘဝကိုု ဆယ္ႏွစ္ဆယ့္ငါးႏွစ္ေလာက္ စာသင္တာေတြနဲ႔ အ</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One; mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family: Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-ansi-language:en-US;mso-bidi-language:my;mso-ligatures: none;mso-font-cs-format:-1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">ခ်ိန္</span><span style="font-family:Zawgyi-One; mso-default-font-family:Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family: Zawgyi-One;mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">ျဖဳန္းပစ္ဖိုု႔က ႏွေျမာစရာလိုု႔ထင္တယ္ဗ်ာ။ က</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One; mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family: Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format: -1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">ြၽ</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family: Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One; mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">န္ေတာ္</span><span style="font-family:Zawgyi-One; mso-default-font-family:Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family: Zawgyi-One;mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format:-1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ </span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One; mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family: Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">စာသင္ခဲ့တာကိုု သိပ္ေနာင္တရတာပဲ။ က</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One; mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family: Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format: -1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">ြၽ</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family: Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One; mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">န္ေတာ္သာ </span><span style="font-family:Zawgyi-One; mso-default-font-family:Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family: Zawgyi-One;mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format:-1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">အဲေလာက္ထိ </span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One;mso-ascii-font-family: Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family:Zawgyi-One; mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">စာမသင္ခဲ့ရင္ ခုုေလာက္ဆိုု က</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One; mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family: Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format: -1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">ြၽ</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family: Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One; mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">န္ေတာ့္ အသိဉာဏ္ရဲ႕ ထက္ဝက္ေတာင္ ရွိမွာမဟုုတ္ဘူးဗ်ာ</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One; mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family: Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format: -1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">။</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family: Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One; mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my"> </span><span style="font-family:Zawgyi-One; mso-default-font-family:Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family: Zawgyi-One;mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format:-1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">အဲလိုသာဆိုရင္ ဘဝက</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One; mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family: Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my"> ဘယ္ေလာက္</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One; mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family: Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format: -1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">သာယာၿပီး</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family: Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One; mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my"> ေက်နပ္စရာေကာင္းလိုုက္မလဲလိုု႔ ဆရာက က</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One; mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family: Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format: -1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">ြၽ</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family: Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One; mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">န္ေတာ့္ကိုု ေျပာသလိုုနဲ႔ ေရရြတ္ေနတယ္။ ဆရာ့မ်က္လံုုးေတြက အေဝးႀကီးကိုု ၾကည့္ေနတယ္။ ဘာကိုုၾကည့္ေနလဲေတာ့ က</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One; mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family: Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format: -1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">ြၽ</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family: Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One; mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">န္ေတာ္မသိဘူး။ ဒါေပမဲ့ ဆရာ တကယ္လိုု႔ ဆရာသာ စာေတြမသင္ခဲ့ရင္ စာမသင္ခဲ့ျခင္းဟာ ေကာင္းမေကာင္းလည္း ဆရာမသိေလာက္ဘူး မဟုုတ္လား။ အဲဒီခ်ိန္က်ရင္ စာမသင္ခဲ့တာ မွားေလျခင္းလိုု႔ေနာင္တရမေနႏိုုင္ဘူးလိုု႔လည္း မေျပာႏိုုင္ဘူးေလ။ လူဆိုုတာက မရွိတာဆိုု သိပ္မက္ေမာတယ္ မဟုုတ္လားလိုု႔ က</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One; mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family: Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format: -1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">ြၽ</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family: Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One; mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">န္ေတာ္က ေမးလိုုက္တယ္။</span></p> <p class="MsoAccentText6" style="mso-pagination:none;text-align:justify; text-justify:newspaper;text-kashida-space:50%;text-align:justify;text-justify: newspaper;text-kashida-space:50%"><span style="font-family:Zawgyi-One; mso-default-font-family:Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family: Zawgyi-One;mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my"><br />ဟုုတ္ေကာင္းဟုတ္မွာေပါ့။ ခုုလည္း က</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One; mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family: Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format: -1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">ြၽ</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family: Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One; mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">န္ေတာ့္စိတ္ထဲေနာင္တရသလိုု ျဖစ္ေနလိုု႔သာ </span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One; mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family: Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format: -1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">စာသင္ခဲ့တာကို </span><span style="font-family:Zawgyi-One; mso-default-font-family:Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family: Zawgyi-One;mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">ေနာင္တရ</span><span style="font-family:Calibri; mso-default-font-family:Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family: Zawgyi-One;mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-myanmar-font-family:Calibri;mso-latinext- language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format:-1font-family:Zawgyi-One;" lang="my"> </span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One; mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family: Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">တယ္ေျပာတာပါ။ ေနာက္ေလးငါးေျခာက္ႏွစ္က်ရင္၊ က</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One; mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family: Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format: -1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">ြၽ</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family: Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One; mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">န္ေတာ္လည္း မေသေသးဘူးဆိုုရင္ေပါ့၊ ငါစာသင္ခဲ့တာ သိပ္မွန္တာပဲလိုု႔လည္း ထင္ေကာင္းထင္ေနမွာ။ လူၿပိန္းစာအုုပ္ေတြထဲကလိုု လူတတ္လုုပ္ေျပာရရင္ ဘယ္ဟာမွ </span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One; mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family: Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-ansi-language:en-US;mso-bidi-language:my;mso-ligatures: none;mso-font-cs-format:-1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">မတည္ျမဲတဲ့</span><span style="font-family: Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One; mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family: Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One; mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language: my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">ေလာကမွာ အဲသည္ မတည္ျမဲျခင္းတစ္ခုုပဲ တည္ျမဲေနတာ မဟုုတ္လားဗ်ာ။ ပညာဆိုုတာလည္း အလားတူပါပဲ။ ခုုေန ခင္ဗ်ားစာေတြသင္မယ္။ သခ်ၤာ ကမ္မက္စထရီ ဘိုုင္အိုု ဖီးဆစ္ စတာေတြ။ တခါတ</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One; mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family: Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-ansi-language:en-US;mso-bidi-language:my;mso-ligatures: none;mso-font-cs-format:-1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">စ္</span><span style="font-family:Zawgyi-One; mso-default-font-family:Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family: Zawgyi-One;mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">ဆင့္တက္ၿပီး ဝိုုင္ယာလက္ </span></p> <p class="MsoNormal" style="mso-pagination:none"><span style="language:en-US;mso-ligatures:none" lang="en-US"> </span></p> <p class="MsoAccentText6" style="mso-pagination:none;text-align:justify; text-justify:newspaper;text-kashida-space:50%;text-align:justify;text-justify: newspaper;text-kashida-space:50%"><span style="font-family:Zawgyi-One; mso-default-font-family:Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family: Zawgyi-One;mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">နက္ဝက္ကင္း ပ႐ုုိဂရမ္</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One;mso-ascii-font-family: Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family:Zawgyi-One; mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format: -1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">မင္း မာတီတက္စကင္း</span><span style="font-family:Zawgyi-One; mso-default-font-family:Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family: Zawgyi-One;mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">ေတြလာမယ္။ ေတာ္ၾကာေနေတာ့ အဲဒါေတြဟာ ခင္ဗ်ားအတြက္ ဘာမွအသံုုးမဝင္ေတာ့ဘူး ျဖစ္ရင္လည္း ျဖစ္သြားမွာပဲ။ ဒါမွမဟုုတ္ တျခားတျခားေသာ အသစ္ေပၚလာတဲ့ ပညာေတြလည္း ခင္ဗ်ားလိုုအပ္ရင္ လိုုအပ္လာမွာပဲ။ ဒါေၾကာင့္ က</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One; mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family: Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format: -1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">ြၽ</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family: Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One; mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">န္ေတာ္ကေတာ့ ေသစာရွင္စာတတ္ရင္ ေတာ္ၿပီလိုု႔သတ္မွတ္ထားတယ္ဗ်။ အဂၤလိပ္စာေလာက္ ေရးတတ္ဖတ္တတ္ရင္ရၿပီ။ မေျပာတတ္လည္း ကိစၥမရွိဘူး။ အသံထုုတ္လုုပ္ႏိုုင္မႈမရွိတဲ့ ဒုုကၡိတေတြ အၾကားအာ႐ံုုမသန္စြမ္းသူေတြဆိုု ေရးတတ္ဖတ္တတ္႐ံုုနဲ႔ အလုုပ္ျဖစ္ေနတာပဲ။ စာလံုုးလံုုး မသင္ဖူးတဲ့လူေတြလည္း အသက္က ရွင္ေနတာပဲ။ ဒါမလုုပ္လိုု႔ေသသြားမွာမွမဟုုတ္တာ မဟုုတ္လားဗ်ာ။ ေဆာရီးဗ်ာ က</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One; mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family: Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format: -1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">ြၽ</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family: Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One; mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">န္ေတာ္က စကားေျပာရင္ ေသမယ့္အေရးပဲ အျမဲေျပာခ်င္ေနမိတယ္။ ဆရာက ေနာက္ထပ္ ကြမ္းတစ္ယာဆက္ယာၿပီးစားတယ္။ ပညာတတ္တဲ့လူဟာ အဲကြန္းခန္းေလးထဲထိုုင္ၿပီး အလုုပ္ကိုု သက္သက္သာသာလုုပ္ရတယ္။ ပညာမတတ္တဲ့လူေတြက ကိုုယ္ကာယကိုု အသံုုးခ်ၿပီး ပင္ပင္ပန္းပန္း ရွာေဖြစားေသာက္ရတယ္။ တကယ္ေတာ့ ပင္ပန္းမွာေၾကာက္တဲ့လူေတြဟာ ပညာသင္</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One; mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family: Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format: -1font-family:Zawgyi-One;" lang="my"> </span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family: Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One; mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">ၾကတယ္။ ေနာက္ဆံုုးေတာ့လည္း အကုုန္လံုုးကေသတာပါပဲ။ ပညာတတ္ေတြေသရင္ေတာ့ လူေတြကႏွေျမာၾကတယ္။ ဒါေလာက္ပါပဲ။ ထားပါေလ က</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One; mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family: Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format: -1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">ြၽ</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family: Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One; mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">န္ေတာ္က ပညာတတ္မုန္းတီးေရးေလသံမ်ိဳး</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One;mso-ascii-font-family: Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family:Zawgyi-One; mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format: -1font-family:Zawgyi-One;" lang="my"> </span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family: Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One; mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">ထြက္ေနၿပီလား မေျပာတတ္ဘူး လိုု႔ဆရာကေျပာတယ္။</span><span style="font-family:Calibri;mso-default-font-family:Zawgyi-One; mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family: Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-myanmar-font-family: Calibri;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my; mso-ligatures:none;mso-font-cs-format:-1font-family:Zawgyi-One;" lang="my"> </span></p> <p class="MsoAccentText6" style="mso-pagination:none;text-align:justify; text-justify:newspaper;text-kashida-space:50%;text-align:justify;text-justify: newspaper;text-kashida-space:50%"><span style="font-family:Zawgyi-One; mso-default-font-family:Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family: Zawgyi-One;mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my"><br />စာေတြစကားေတြကိုု ဆရာဘယ္လိုုျမင္လဲလိုု႔ က</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One; mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family: Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format: -1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">ြၽ</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family: Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One; mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">န္ေတာ္ကေမးလိုုက္တယ္။ စကားကေတာ့ တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ ဆက္ဆံေပါင္းသင္းဖိုု႔ လိုုအပ္တယ္လိုု႔ ယူဆရတဲ့ အရာပါပဲ။ တကယ္တမ္း စကားမေျပာတတ္တဲ့ဘဝေတြက ပိုု႐ိုုးစင္းလိမ့္မယ္။ စကတည္းက ဘာသာစကားဆိုုတာ မရွိခဲ့ရင္ဘဝေတြဟာ ခုုေလာက္လည္း ႐ႈပ္ေထြးေနမွာ မဟုုတ္ဘူး။ ကဗ်ာေတြ စာေတြဆိုုတာေတြကေတာ့ ဘာသာစကားကိုု က</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One; mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family: Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format: -1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">ြၽ</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family: Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One; mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">မ္းက်င္စြာတတ္ေျမာက္ၿပီးတဲ့ေနာက္မွာ </span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One;mso-ascii-font-family: Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family:Zawgyi-One; mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format: -1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">ကိုယ္</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family: Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One; mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">တတ္တဲ့အေၾကာင္းကိုုယ့္ဘာသာ သ</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One;mso-ascii-font-family: Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family:Zawgyi-One; mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format: -1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">တိေပး</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family: Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One; mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">ဖိုု႔</span><span style="font-family:Calibri; mso-default-font-family:Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family: Zawgyi-One;mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-myanmar-font-family:Calibri;mso-latinext- language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format:-1font-family:Zawgyi-One;" lang="my"> </span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One; mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family: Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">အာသာေျဖတစ္မ်ိဳးပဲဗ်ာ။ ဒါနဲ႔ ခင္ဗ်ားက စာေရးတာ ဘာညာလုုပ္</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One; mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family: Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format: -1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">တတ္</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family: Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One; mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">သလားလိုု႔ ဆရာကေမးတယ္။ က</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One;mso-ascii-font-family: Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family:Zawgyi-One; mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format: -1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">ြၽ</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family: Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One; mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">န္ေတာ္က ဘာမွျပန္မေျပာဘူး။</span><span style="font-family:Calibri;mso-default-font-family:Zawgyi-One;mso-ascii-font-family: Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family:Zawgyi-One; mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-myanmar-font-family: Calibri;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my; mso-ligatures:none;mso-font-cs-format:-1font-family:Zawgyi-One;" lang="my"> </span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One;mso-ascii-font-family: Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family:Zawgyi-One; mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my"><span style="mso-spacerun:yes"> </span>ျပံဳးပဲျပံဳးေနလိုုက္တယ္။ ဆရာက ဘယ္လုုိသေဘာေပါက္တယ္မသိ။ ခင္ဗ်ားၾကည့္ရတာ တစ္ခုုေတာ့ တပ္အပ္ေျပာႏိုုင္တာ ရွိတယ္ဗ်၊ ခင္ဗ်ားမွာ လူျဖစ္ရက်ိဳးနပ္တဲ့သေဘာေတြ က</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One; mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family: Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format: -1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">ြၽ</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family: Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One; mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">န္ေတာ္ေတြ႕ေနရတယ္လိုု႔ ဆရာကေျပာလိုုက္တယ္။ အဲဒီေနာက္ က</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One; mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family: Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format: -1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">ြၽ</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family: Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One; mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">န္ေတာ္တိုု႔ စကားမေျပာဘဲ ထိုုင္ေနၾကတယ္။</span></p> <p class="MsoNormal" style="mso-pagination:none"><span style="language:en-US;mso-ligatures:none" lang="en-US"> </span></p> <p class="MsoAccentText6" style="mso-pagination:none;text-align:justify; text-justify:newspaper;text-kashida-space:50%;text-align:justify;text-justify: newspaper;text-kashida-space:50%"><span style="font-family:Zawgyi-One; mso-default-font-family:Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family: Zawgyi-One;mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">ဝရံတာကျမင္ေနရတဲ့ ညဟာ ေမွာင္သထက္ေမွာင္လာတယ္။ ခပ္ေဝးေဝးက ကားသံေတြေလာက္ပဲၾကားရေတာ့တယ္။ အကုုန္လံုုး ဆူညံလႈပ္ရွားေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ကားသံ ဘာသံ ညာသံရယ္လိုု႔ ထူးထူးျခားျခား သတိမထားတတ္ၾကဘဲ တိတ္ဆိတ္လြန္းတဲ့အခ်ိန္က်ေတာ့မွ အသံေတြဟာ တိုုးတိုုးေလးျဖစ္ေစ သိသာေနတတ္တယ္။ တိတ္ဆိတ္လြန္းတဲ့ညမွာ တခ်က္တခ်က္ထြက္လာတဲ့ အသံေတြကိုု နားေထာင္ရတာ စာေရးတတ္ကာစ ကေလးတစ္ေယာက္ ကႀကီးေရက</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One; mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family: Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format: -1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">၊</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family: Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One; mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my"> ကႀကီးေရးခ်ကာလိုု႔ ရြတ္ေနသလိုု အေသးစိတ္လြန္းတယ္။</span></p> <p class="MsoAccentText6" style="mso-pagination:none;text-align:justify; text-justify:newspaper;text-kashida-space:50%;text-align:justify;text-justify: newspaper;text-kashida-space:50%"><span style="font-family:Zawgyi-One; mso-default-font-family:Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family: Zawgyi-One;mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my"><br /></span><span style="font-family:Zawgyi-One; mso-default-font-family:Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family: Zawgyi-One;mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format:-1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">ခင္ဗ်ား</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One;mso-ascii-font-family: Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family:Zawgyi-One; mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">တရားထိုုင္သလားလိုု႔ ဆရာကေမးလိုုက္တယ္။ ဆရာ့အသံဟာ တ</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One; mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family: Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format: -1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">စ္</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family: Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One; mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">ေန႔ခင္းၾကား</span><span style="font-family:Zawgyi-One; mso-default-font-family:Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family: Zawgyi-One;mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format:-1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">ခဲ့</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One;mso-ascii-font-family: Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family:Zawgyi-One; mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">ရတဲ့ အသံေတြနဲ႔ ကြဲျပားေနသလိုုပဲ။ က</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One; mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family: Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format: -1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">ြၽ</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family: Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One; mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">န္ေတာ္ဘာသာမဲ့ပါ ဆရာလိုု႔ က</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One;mso-ascii-font-family: Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family:Zawgyi-One; mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format: -1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">ြၽ</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family: Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One; mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">န္ေတာ္က ျပန္ေျဖလိုုက္တယ္။ ဆရာက အိပ္ရေအာင္ဗ်ာလိုု႔ေျပာၿပီး အခန္းထဲဝင္သြားတယ္။ က</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One; mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family: Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format: -1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">ြၽ</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family: Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One; mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">န္ေတာ္က ဝရံတာမွာ ေတာ္ေတာ္ေလးၾကာတဲ့ထိ ဆက္ထိုုင္ေနတယ္။ ၿပီးေတာ့ နွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ </span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One; mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family: Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format: -1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">ကြၽန္ေတာ္တစ္ေယာက္တည္း ဟိုေျပာင္းဒီေျပာင္း </span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One;mso-ascii-font-family: Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family:Zawgyi-One; mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">ေလွ်ာက္သြားေနခဲ့</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One; mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family: Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format: -1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">ဖူး</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family: Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One; mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">တဲ့ ႏိုုင္ငံေတြအေၾကာင္းျပန္စဥ္းစားမိတယ္။<br />ပညာေရးထြန္းကားလိုု႔ ႏိုုင္ငံျခားကေနေက်ာင္းလာတက္သူ အမ်ားဆံုုးရွိတဲ့ ႏိုုင္ငံေတြ၊ ဘာပညာမွ ဟုုတ္တိပတ္တိ မသင္ႏိုုင္တဲ့ ႏိုုင္ငံေတြ။ အဲဒီမွာမွ ဟုုတ္တိပတ္တိ ပညာသင္တယ္ဆိုုတဲ့ အခ်က္ကိုု အခ်ိန္အေတာ္ၾကာေတြးေနလိုုက္တယ္။ အဲဒီေနာက္ေတာ့ ေအာက္ထပ္ဆင္းၿပီး ဆရာဖန္တီးေပးထားတဲ့ အထပ္သားအခန္းထဲက အိပ္ရာေပၚမွာ အိပ္ေပ်ာ္သြားတယ္။<br /><br />တခ်ိဳ႕လူေတြဟာ သိပ္တိုုးတက္ခ်င္ေအာင္ျမင္ခ်င္ေနၾကတာကိုု က</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One; mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family: Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format: -1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">ြၽ</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family: Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One; mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">န္ေတာ္နားမလည္ႏိုုင္ဘူး။ ေအာင္ျမင္ဖိုု႔အတြက္ ပညာေတြ သင္ရမယ္ဆိုုတာႀကီးကလည္း ဘာမွန္းေတာ့မသိဘူး။ တကယ္တမ္း ေအာင္ျမင္တယ္ဆိုုတာဘာလဲ။ နာမည္ေက်ာ္ၾကားၿပီးေတာ့ စည္းစိမ္ဥစၥာအျပည့္နဲ႔ ေနႏိုုင္တာကိုုဆိုုလိုုတာလား။ ဒါမွမဟုုတ္ တခ်ိဳ႕ေတြ</span><span style="font-family:Calibri;mso-default-font-family:Zawgyi-One; mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family: Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-myanmar-font-family: Calibri;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my; mso-ligatures:none;mso-font-cs-format:-1font-family:Zawgyi-One;" lang="my"> </span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One;mso-ascii-font-family: Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family:Zawgyi-One; mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">လိုု ေလာက</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One; mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family: Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format: -1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">ဓံ</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family: Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One; mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">ကိုုေအာင္ျမင္ဖိုု႔ သစ္ရိပ္ေတာရိပ္ခိုုၿပီး တရားတေဘာင္အားထုုတ္တာကိုု ဆိုုလိုုတာလား။ ျဖစ္ခ်င္ရာျဖစ္ေနတဲ့ ဘဝေတြကိုု ျဖစ္ခ်င္ရာမျဖစ္ေအာင္ အကန္႔အသတ္နဲ႔ ထိန္းခ်ဳပ္ႏိုုင္တာလား။ အမ်ားအက်ိဳးေဆာင္ရြက္ၿပီး ကိုုယ့္ဘာသာ ငါေတာ့ သူေတာ္ေကာင္းပဲလိုု႔ ေက်နပ္ေနျခင္းလား က</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One; mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family: Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format: -1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">ြၽ</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family: Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One; mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">န္ေတာ္နားမလည္လွဘူးဆရာ။ က</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One;mso-ascii-font-family: Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family:Zawgyi-One; mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format: -1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">ြၽ</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family: Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One; mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">န္ေတာ္က ဆရာနဲ႔ က</span><span style="font-family: Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One; mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family: Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One; mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language: my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format:-1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">ြၽ</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One; mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family: Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">န္ေတာ့္အတြက္ မနက္စာ စီစဥ္ရင္းေျပာလိုုက္တယ္။</span></p> <p class="MsoNormal" style="mso-pagination:none"><span style="language:en-US;mso-ligatures:none" lang="en-US"> </span></p> <p class="MsoAccentText6" style="mso-pagination:none;text-align:justify; text-justify:newspaper;text-kashida-space:50%;text-align:justify;text-justify: newspaper;text-kashida-space:50%"><span style="font-family:Zawgyi-One; mso-default-font-family:Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family: Zawgyi-One;mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">လြန္ခဲ့တဲ့ ဆယ္ႏွစ္ေလာက္တုုန္းက နယ္က ေက်ာင္းေတြမွာ စာအခမဲ့ လိုုက္သင္ဖူးတယ္ဗ်။ ကိုုယ့္ဘာသာေက်နပ္စိတ္ေတာ့</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One; mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family: Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format: -1font-family:Zawgyi-One;" lang="my"> </span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family: Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One; mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">ရတာအမွန္ပဲ။ ငါေတာ့ ေကာင္းရာေကာင္းေၾကာင္း လုုပ္ေနပါတယ္။ ငါဟာ မိမိကိုုယ္က်ိဳးကိုု မၾကည့္ဘဲ ေငြေနာက္မလိုုက္ဘဲ အမ်ားေကာင္းက်ိဳး ေဆာင္ရြက္ေနပါတယ္။ ဆင္းရဲသားလူတန္းစားအတြက္ အက်ိဳးျပဳေနပါတယ္ဆိုုတဲ့ ပီတိမ်ိဳးဗ်။ ခုုေနေတြးရင္ေတာ့ ရယ္ရတယ္။ အဲဒီတကိုုယ္ေကာင္းဆန္ဆန္ပီတိကိုုရဖိုု႔ ပညာအငမ္းမရလိုုခ်င္ေနတဲ့ ဆင္းရဲသားေတြကိုု ပညာအခမဲ့ သင္ေပးၿပီး အသံုုးခ်ခဲ့ဖူးတယ္ဗ်ာ လိုု႔ေျပာၿပီး ဆရာက ရယ္ေနတယ္။</span></p> <p class="MsoAccentText6" style="mso-pagination:none;text-align:justify; text-justify:newspaper;text-kashida-space:50%;text-align:justify;text-justify: newspaper;text-kashida-space:50%"><span style="font-family:Zawgyi-One; mso-default-font-family:Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family: Zawgyi-One;mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my"><br />ဆိုုပါေတာ့ အကုုန္လံုုးဟာ ေက်ာင္းမေနဖူးၾကဘူး စာမတတ္ၾကဘူးဆိုုရင္ ဘာျဖစ္သြားမလဲ ဆရာလိုု႔ က</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One; mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family: Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format: -1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">ြၽ</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family: Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One; mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">န္ေတာ္က ေမးလိုုက္တယ္။ ဘာမွမျဖစ္ဘူးလိုု႔ ဆရာက ခ်က္ခ်င္းျပန္ေျဖတယ္။ တကယ္ေတာ့ ပညာသင္တယ္ဆိုတာ </span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One; mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family: Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format: -1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">ဘူး</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family: Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One; mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">စင္စိုက္သလိုပဲဗ်။ ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္နဲ႔ ပိုးကိုက္ပ်က္စီးတာေတြဘာေတြကိုဖယ္ထား။ တကယ္ပဲ </span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One; mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family: Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format: -1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">ဘူး</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family: Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One; mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">စင္က ေအာင္ျမင္ျဖစ္ထြန္းလာတယ္ပဲ ယူဆၾကစို႔။ အၫြန္႔ေတြေဝလာမယ္။ အသီးေတြသီးလာမယ္။ ခူးၾကစားၾကေဝငွၾကေရာင္းခ်ၾက ေပ်ာ္စရာေပါ့ဗ်ာ။ ဒါေပမဲ့ အခ်ိန္တန္ရင္ေတာ့ </span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One; mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family: Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format: -1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">ဘူး</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family: Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One; mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">စင္ဟာ အိုမင္းလာမွာပဲ ေနာက္ဆံုး ဖ်က္လိုက္ရမွာပဲ။ </span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One; mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family: Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format: -1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">ဘူး</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family: Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One; mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">သီးေတြတအားႀကီးလာတဲ့အခါလည္း </span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One;mso-ascii-font-family: Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family:Zawgyi-One; mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format: -1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">ဘူး</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family: Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One; mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">စင္ဟာ ယိုင္နဲ႔လာမွာပဲ။ ပ်က္စီးသြားတဲ့ </span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One; mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family: Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format: -1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">ဘူး</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family: Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One; mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">စင္ေတြ ခင္ဗ်ားျမင္ဖူးတယ္ မဟုတ္လား။ ေတာ္ေတာ္အ႐ုပ္ဆိုးတာပဲေလ။ ဒါေပမဲ့ စတည္းက </span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One; mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family: Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format: -1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">ဘူး</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family: Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One; mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">စင္ဆိုတာ စိုက္မေနရင္ ႐ုပ္ဆိုးတာေတြလည္း ျမင္ရမွာ မဟုတ္ဘူးလို႔ က</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One; mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family: Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format: -1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">ြၽ</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family: Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One; mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">န္ေတာ္ေျပာ</span><span style="font-family:Zawgyi-One; mso-default-font-family:Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family: Zawgyi-One;mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format:-1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">ရင္</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One;mso-ascii-font-family: Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family:Zawgyi-One; mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">လည္း လက္ခံစရာေတာ့ မ</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One; mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family: Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-ansi-language:en-US;mso-bidi-language:my;mso-ligatures: none;mso-font-cs-format:-1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">ေကာင္း</span><span style="font-family:Zawgyi-One; mso-default-font-family:Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family: Zawgyi-One;mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">ပါဘူး။ ဒီေတာ့ စိုက္ခ်င္တဲ့လူကစိုက္ၾက မစိုက္ခ်င္တဲ့လူက မစိုက္နဲ႔ေပါ့ဗ်ာ။ ဒီထက္ရွင္းတာလည္း မရွိလွပါဘူး။ </span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One; mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family: Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format: -1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">ေလာကမွာ ပညာမတတ္သူေတြလည္း လိုေနတာေတာ့ အမွန္ပဲဗ် ႏို႔မို႔အကုန္ပညာတတ္ကုန္ရင္ အလုပ္ၾကမ္းလုပ္မယ့္လူ မရွိဘူးျဖစ္ေတာ့မယ္။ အဲဒီခါ ကိုယ့္ဘာသာျပန္လုပ္ရျပန္ေရာ။ ဆိုေတာ့ ပညာတတ္တာနဲ႔ မတတ္တာ ဘာမွလည္းမထူးျပန္ဘူး ျဖစ္ေတာ့မယ္။ တစ္ခုေတာ့ ရွိတာေပါ့ဗ်ာ နည္းပညာေတြတိုးတက္ေနေတာ့ နည္းနည္း ပိုလြယ္တာေပါ့။ ဒါေပမဲ့ ဘူးပင္ဆိုတာ ဒီလိုပဲေျမဆြၿပီး ဒီလိုပဲ စိုက္ရမွာပါပဲ။ </span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One; mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family: Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">လာဗ်ာ </span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One; mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family: Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format: -1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">သတိရတုန္း ဘူး</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family: Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One; mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">စင္ေလးထိုုးရေအာင္ လို႔ဆရာကေျပာတယ္။ </span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One; mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family: Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-ansi-language:en-US;mso-bidi-language:my;mso-ligatures: none;mso-font-cs-format:-1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">အဲဒီေနာက္</span><span style="font-family: Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One; mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family: Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One; mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language: en-US;mso-ansi-language:en-US;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="en-US"> </span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One; mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family: Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">က</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One; mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family: Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format: -1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">ြၽ</span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family: Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One; mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">န္ေတာ္နဲ႔ဆရာ </span><span style="font-family: Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One; mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family: Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One; mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language: my;mso-ansi-language:en-US;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:none;mso-font-cs-format: -1font-family:Zawgyi-One;" lang="my">ဘူးပင္စိုက္ဖို႔</span><span style="font-family:Zawgyi-One; mso-default-font-family:Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family: Zawgyi-One;mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:en-US;mso-ansi-language: en-US;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="en-US"> </span><span style="font-family:Zawgyi-One;mso-default-font-family:Zawgyi-One;mso-ascii-font-family: Zawgyi-One;mso-latin-font-family:Zawgyi-One;mso-greek-font-family:Zawgyi-One; mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One;mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One; mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family:Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language:my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">ေနာက္ေဖးမွာ ေျမဆြေပါက္တူးေပါက္ လုုပ္ၾကတယ္။ </span></p> <p class="MsoAccentText6" style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One; mso-default-font-family:Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family: Zawgyi-One;mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-language:my;mso-bidi-language: my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my"><br /></span><span style="font-family: Zawgyi-One;font-family:Zawgyi-One;" lang="my">ခိုုင္စိုုးလင္း</span></p><p class="MsoAccentText6" style="mso-pagination:none;text-align:justify; text-justify:newspaper;text-kashida-space:50%;text-align:justify;text-justify: newspaper;text-kashida-space:50%"><span style="font-family:Zawgyi-One; mso-default-font-family:Zawgyi-One;mso-ascii-font-family:Zawgyi-One;mso-latin-font-family: Zawgyi-One;mso-greek-font-family:Zawgyi-One;mso-cyrillic-font-family:Zawgyi-One; mso-hebrew-font-family:Zawgyi-One;mso-arabic-font-family:Zawgyi-One;mso-thai-font-family: Zawgyi-One;mso-latinext-font-weight:bold;language:my; mso-bidi-language:my;mso-ligatures:nonefont-family:Zawgyi-One;" lang="my">(11-12-2011 GMT +8)<br /></span></p> <p class="MsoNormal" style="mso-pagination:none"><span style="language:en-US;mso-ligatures:none" lang="en-US"> </span></p> <p class="MsoNormal" style="mso-pagination:none"><span style="language:en-US;mso-ligatures:none" lang="en-US"> </span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36281620-8592313436389844229?l=khinesoelung.blogspot.com' alt='' /></div>ခိုင္စိုးလင္းhttp://www.blogger.com/profile/01479206458620200623noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-36281620.post-45298625700501563372011-12-22T21:25:00.003+08:002012-01-19T21:51:05.459+08:00သစ္ရြက္ဝါ တစ္ရြက္ေႂကြက်လာတယ္။ ခံုုတန္း အစြန္းနဲ႔ထိၿပီး ေျမကိုုက်သြားတယ္။ ေလတစ္ခ်က္အတိုုက္မွာ ခပ္လွမ္းလွမ္းကိုု လြင့္သြားတယ္။ ခဏေလာက္ လိုုက္ၾကည့္မိေသးတယ္။ ထပ္ကာထပ္ကာ ေဝးသထက္ေဝးေဝး လြင့္သြားေတာ့ လိုုက္မၾကည့္ျဖစ္ေတာ့ဘူး။ ေနာက္တစ္ရြက္ေႂကြလာမလားလိုု႔ အပင္ေပၚကိုု ေမာ့ၾကည့္မိေသးတယ္။ သစ္ရြက္ဆိုုတာ ေႂကြခ်ိန္တန္ရင္ ေႂကြမွာပါပဲေလ သိပ္မွအေရးမႀကီးတာလိုု႔ေတြးၿပီး သစ္ရြက္ကိစၥေမ့ပစ္လိုုက္တယ္။ ျမင္ေနရတဲ့ လူသြားလမ္းမွာ ေလွ်ာက္သြားေနတဲ့ လူေတြကိုု လိုုက္ၾကည့္တယ္။ ေပါင္တံျဖဴသြယ္သြယ္နဲ႔ ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ စကက္တိုုတိုုဝတ္လာတာကိုု သေဘာက်ေနမိတယ္။ မ်က္စိတစ္ဆံုုးလိုုက္ၾကည့္မိတယ္။ ခဏေနေတာ့ ေနာက္ထပ္ေပါင္တံျဖဴသြယ္နဲ႔ စကက္တိုုဝတ္ထားတဲ့ ေကာင္မေလး တစ္ေယာက္ေလွ်ာက္လာျပန္တယ္။ ၿပီးေတာ့ ေနာက္တစ္ေယာက္ ေနာက္ထပ္ သံုုးေလးေယာက္။ ေကာင္မေလးေတြ အကုုန္လံုုးက ဆံပင္ရွည္ရွည္ေျဖာင့္ေျဖာင့္ စကက္တိုုတိုု စြပ္က်ယ္လက္ျပတ္ စနစ္ကာအေရာင္ေဖ်ာ့နဲ႔။ ခုုေခတ္ေကာင္မေလးေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက ပံုုစံတူေနၾကတာပဲ၊ အရင့္အရင္ေခတ္ေတြကလည္း တျခားပံုုစံကြဲတစ္ခုုနဲ႔ ေကာင္မေလးေတြ ပံုုစံတူခဲ့ၾကတာပဲ၊ ဘယ္ေခတ္မွာမဆိုု ေကာင္မေလးေတြဟာ ပံုုစံတူၾကတယ္လိုု႔ေတြးေနမိတယ္။<br /><br />ပင္လယ္ကမနီးမေဝးမွာ ၿငိမ္သက္ေနတယ္။ ေနကပင္လယ္ထဲ ငုုပ္လွ်ိဳးစျပဳေနၿပီ။ ဘာငွက္မွန္းမသိတဲ့ ငွက္ေတြက တခ်က္တခ်က္ပ်ံပ်ံသြားၾကတယ္။ သေဘၤာတခ်ိဳ႕ရပ္ထားတာလည္း ေတြ႕ရတယ္။ ေကာင္းကင္မွာ တိမ္ေတြေရြ႕ေနၾကတယ္။ တိမ္ေတြဟာေကာင္းကင္မွာရွိတာ အဆန္းမဟုုတ္ဘူးလိုု႔ တကူးတကေတြးမိေသးတယ္။ အနားမွာ စုုစုုေအးက ဝင္ထိုုင္လိုုက္တယ္။ ဘာလိုု႔တစ္ေယာက္တည္း ထိုုင္ေနတာလဲလိုု႔လည္း တဆက္တည္းေမးတယ္။ ျပံဳးျပ႐ံုုျပၿပီး ဘာမွမေျဖလိုုက္ဘူး။ စုုစုုေအးက ပန္းေရာင္ စကက္တိုုနဲ႔ ရွပ္အက်ႌပန္းေရာင္နဲ႔ခရမ္းေရာင္ အကြက္လက္တိုုနဲ႔ စနစ္ကာအျပာႏုုေရာင္ေလး စီးထားတယ္။ ဆံပင္ေတြကေတာ့ ေရႊေရာင္ အေျဖာင့္စင္း။ ေျဖာင့္တာမွ လမ္းေလွ်ာက္တိုုင္း ဒါမွမဟုုတ္ ကိုုယ္ကိုု လႈပ္လိုုက္တိုုင္း ဖလပ္ဖလပ္နဲ႔ ေျပာင္လက္ေအာင္ေျဖာင့္ေနတာမ်ိဳး။ မ်က္မွန္အၾကည္ေလးတပ္ထားတယ္။ စုုစုုေအးက လွတယ္ဆိုုတာထက္ စတိုုင္က်တယ္လိုု႔ေျပာရမယ္။ ဝတ္တတ္စားတတ္တယ္။ ဟုုိမွာ သူမ်ားေတြစားေနၾကၿပီ လာေလလိုု႔ စုုစုုေအးက ေျပာတယ္။<br /><br />မီးဖိုုေဘးမွာ စုုစုု႐ုုန္း႐ုုန္းရွိလွတယ္။ အကင္ကင္တဲ့လူနဲ႔ ေဘးကႏႈိက္စားတဲ့လူနဲ႔ အရက္ေသာက္ၿပီး စကားေကာင္းေနတဲ့လူနဲ႔။ ဖယ္ေပးတဲ့ တစ္ေနရာစာမွာ ဝင္ထိုုင္ၿပီး စုုစုုေအးလွမ္းေပးတဲ့ ေျပာင္းဖူးကင္တစ္ခုုကိုု စားေနလိုုက္တယ္။ တစ္ေယာက္က တစ္ခါသံုုးေဖာ့ခြက္တစ္ခုုကိုု ေခါင္းမွာေဆာင္းၿပီး ဟာသလုုပ္ေနတယ္။ က်န္တဲ့လူေတြက ဝိုုင္းရယ္ၾကတယ္။ တစ္ေယာက္က ေနာက္တစ္ေယာက္ အရက္ခြက္ကိုု ျဖည့္ေပးမလိုုလုုပ္ၿပီး ေဘးကခြက္ေတြကိုုပဲ ျဖည့္လိုုက္တယ္။ အရက္ခြက္ပိုုင္ရွင္က လွမ္းလုေတာ့ ရယ္ၾကတယ္။ စုုစုုေအးကပါ အားရပါးရရယ္ေနတာကိုု ေတြ႕တယ္။ လိုုက္ရယ္လိုုက္တယ္။ ေလက ျပင္းလာတယ္။ ခ်မ္းစိမ့္စိမ့္ျဖစ္လာတယ္။ ပုုစြန္တစ္ေကာင္ကိုု ကိုုယ္တိုုင္ကင္လိုုက္တယ္။ မီးဖိုုေဘးမွာေနၿပီး ကိုုယ္ထဲက လႈိက္ခ်မ္းလာတယ္။ စုုစုုေအးက အရက္ခြက္လာေပးတာကိုု ေသာက္လိုုက္တယ္။ ကိုအဆင္ေျပရဲ႕လားလိုု႔ေမးတာကိုု ေခါင္းညိတ္ျပလိုုက္တယ္။ စုုစုုေအးက ခါးကိုုလာဖက္ေတာ့ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က ဓာတ္ပံုု႐ိုုက္တယ္။ ၿပီးေတာ့ အကုုန္လံုုးက ဓာတ္ပံုု႐ိုုက္ၾကမယ္ေဟ့ဆိုု ထလာၿပီး ႐ိုုက္ၾကတယ္။ စုုစုုေအးကလက္ကိုု လွမ္းဆြဲၿပီး သူ႔ပုုခံုုးေပၚတင္လိုုက္တာကိုု အလိုုက္သင့္ပဲ ဖက္ထားလိုုက္တယ္။ ကမ္မရာမီးေတြ တဖ်တ္ဖ်တ္။ စုုစုုေအးက ကမ္မရာတစ္လံုုးယူလာျပတယ္။ ဓာတ္ပံုုထဲမွာ ျပံဳးရယ္ေနတဲ့ ကိုုယ့္မ်က္ႏွာကိုု ကိုုယ့္ဘာသာ ျပံဳးၾကည့္မိတယ္။<br /><br />အနီးနားက အေမွာင္ဆံုုးခံုုတန္းမွာ ထိုုင္ၿပီး တစ္ခြက္ၿပီးတစ္ခြက္ေသာက္မိတယ္။ ေနက စုုန္းစုုန္းကြယ္သြားၿပီ။ ညကနက္သထက္နက္လာတယ္။ စုုစုုေအးနဲ႔သူငယ္ခ်င္းေတြလည္း ကခုုန္ေနၾကတယ္။ ဆူသထက္ဆူညံလာတယ္။ သေဘၤာေတြမွာ မီးေရာင္ေတြေတာက္ပေနတယ္။ စုုစုုေအးက တခ်က္တခ်က္ထြက္လာၿပီး ဖက္ဖက္နမ္းတာကိုု တုုန္႔ျပန္နမ္းတယ္။ စုုစုုေအး ေတာ္ေတာ္မူးေနတာ သိသာေနတယ္။ ကိုုမူးေနၿပီလားလိုု႔ ခဏခဏေမးတယ္။ ကိုုယ္ခဏလမ္းေလွ်ာက္လိုုက္ဦးမယ္၊ လြတ္လြတ္လပ္လပ္သြားေနပါလိုု႔ေျပာလိုုက္တယ္။ စုုစုုေအးက အၾကာႀကီးတစ္ခ်က္နမ္းၿပီးေတာ့ စိတ္မဆိုုးပါနဲ႔ေနာ္ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ တခါတေလမွ ေတြ႕ရတာမိုု႔ပါလိုု႔ အထပ္ထပ္ေျပာေနတယ္။ ရပါတယ္ နားလည္ပါတယ္လိုု႔ေျပာ ျပန္နမ္းၿပီး ထြက္လာခဲ့တယ္။ လမ္းေပၚမွာ ေလွ်ာက္သြားေနသူေတြ သိပ္မေတြ႕ရေတာ့။ အကုုန္လံုုးက သူ႔အုုပ္စုုနဲ႔သူ ကခုုန္ေပ်ာ္ပါး။ ဒီလူေတြ အကုုန္လုုံးက ေပ်ာ္ေနၾကတာလားလိုု႔ ေတြးမိတယ္။ ရယ္ေမာကခုုန္ေနတဲ့လူေတြထဲမွာ စိတ္က်ဥ္းက်ပ္ေနတဲ့လူ၊ ဟန္ေဆာင္လိုုက္ေလ်ာေနရတဲ့လူ တခ်ိဳ႕တေလေတာ့ ရွိမွာပဲလိုု႔ ထင္မိတယ္။<br /><br />ေက်ာက္တံုုးေတြကိုု ျဖတ္ၿပီးသဲျပင္ေပၚေျခခ်လိုုက္တယ္။ ခုုေနေရထဲဆင္းသြားလည္း ဘယ္သူမွသိလိုုက္မွာ မဟုုတ္ဘူး။ လွ်ပ္စစ္ဘယ္ေလာက္အားေကာင္းတယ္ေျပာေျပာ ညအခ်ိန္မေတာ္ ပင္လယ္ထဲေရာက္ေနတဲ့ လူတစ္ေယာက္ကိုုတကူးတက သတိထားမိဖိုု႔ေတာ့ မလြယ္ဘူး မဟုုတ္လား။ ေကာင္းကင္ကိုုေမာ့ၾကည့္ေတာ့ လထြက္ေနတာေတြ႕တယ္။ ထိန္ထိန္ညီးေနတဲ့ မီးေရာင္ေတြေၾကာင့္ လကမွိန္ေနတယ္လိုု႔ထင္ရတယ္။ တကယ္မွိန္ေနတာလည္း ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ႏိုုင္တာပဲလိုု႔ေတြးမိျပန္တယ္။ လေရာင္ဟာ တသမတ္တည္းရယ္ေတာ့ ဘယ္ဟုုတ္လိမ့္မလဲ။ သူ႔ဟာနဲ႔သူ လင္းတလွည့္ မိွန္တလွည့္ေတာ့ ရွိမွာပဲေလ။ ဒါေပမဲ့ လေရာင္က ေရာင္စံုုေတာ့ မေျပာင္းႏိုုင္ဘူး။ ဘယ္ခ်ိန္မဆိုု အနည္းငယ္မွိန္တယ္ ေဖ်ာ့တယ္ဆိုုတာကလြဲလိုု႔ ဒီတစ္ေရာင္ပဲရွိတယ္။ ဘယ္လိုုပဲျဖစ္ျဖစ္ပါ။ ဒီေနရာမွာ လေရာင္ကသိပ္လည္း လိုုအပ္လွတာမွမဟုုတ္ပဲ။ အီမိုုးရွင္းနယ္လီအရ အထီးက်န္ေနခ်ိန္မွာ လေရာင္က အလြမ္းေဆြးဓာတ္ကိုု ပိုဆြေပးတတ္တာႀကီးကလည္း စိတ္ပ်က္ဖိုု႔ေတာင္ေကာင္းေသးတယ္မဟုုတ္လား။<br /><br />စီးထားတဲ့ ဖိနပ္အပါးက သဲထဲကိုု အိခနဲ႔ အိခနဲ႔နစ္သြားတယ္။ လႈိင္းပုုတ္သံက နရီစည္းခ်က္ကိုုက္ေနေပမဲ့ မိုုႏိုုျဖစ္လြန္းတယ္။ ဆင္ဂဲက်ဳန္းပဲရွိတယ္။ ေရရွိတဲ့ဘက္ကိုု နည္းနည္းတိုုးဆင္းသြားလိုုက္တယ္။ ဖိနပ္မွာ ေရစိုုတာကိုု ခံစားလိုု႔ရလာတယ္။ နည္းနည္းထပ္ဆင္းလိုုက္တယ္။ ခုုေန ေပါင္တံသြယ္လ်နဲ႔ ေကာင္မေလး တစ္ေယာက္သာအနားမွာရွိရင္လိုု႔ေတြးမိၿပီးမွ ရွိေတာ့လည္း ဘာလုုပ္ရမလဲလိုု႔ ဆက္ေတြးမိတယ္။ ၿပီးေတာ့ အေတြးဆိုုတာ အလိုုအေလ်ာက္ ဝင္လာတတ္တဲ့ အမ်ိဳးပဲလိုု႔တစ္ဆက္တည္း ေတြးလိုုက္ေသးတယ္။ ခုုေနခါမ်ား လြယ္ေမြဆိုုတဲ့ ရြာေလးမွာ ေဆာင္းရာသီႏွင္းေတြ ဖြဲလြန္းလိုု႔ မိုုးလိုုစိုုေနတဲ့အခ်ိန္တစ္ခုုကိုု သတိရလိုုက္ရင္လည္း သိပ္ေတာ့ အထူးအဆန္း မဟုုတ္ဘူးမလား။ ဒါမွမဟုုတ္ ပုုဂံက ေနပူၾကဲၾကဲေန႔ခင္းေတြမွာ သူမ်ားေတြ ဘုုရားဖူးေနတုုန္း အဲကြန္းဖြင့္ထားတဲ့ ကားေပၚက မဆင္းဘဲေနခဲ့တာကိုုလည္း သတိရႏိုုင္ေသးတာပဲ။ ေတာင္စဥ္ေရမရ ေလွ်ာက္ေတြးျခင္းရဲ႕ သေဘာကဒါပဲလိုု႔ေတြးၿပီး ျပံဳးလိုုက္မိတယ္။ ရယ္ေမာေပ်ာ္ရႊင္ေနၾကတဲ့ စုုစုုေအးတိုု႔ကိုု လွမ္းၾကည့္ေသးတယ္။<br /><br />မျဖစ္မေနလုုပ္ဖိုု႔ လုုိအပ္တဲ့အရာဆိုုတာ ေလာကမွာ မရွိသင့္ဘူးလိုု႔ေတြးမိတယ္။ သူငယ္ခ်င္း မိတ္ေဆြ ရည္းစား လင္မယား မိသားစုု လူမႈေရးေတြ။ လိုုသလိုု လိုုအပ္ေနတဲ့ လိုုအပ္ခ်က္ေတြ။ လူဆိုုတာ အစုုအဖြဲ႕နဲ႔ေနတတ္တဲ့ သတၱဝါပဲလိုု႔ သတ္မွတ္ခံထားရျခင္းေၾကာင့္ပဲ အစုုအေဝးထဲ တိုုးတိုုးဝင္ေနရတယ္ တကယ္က မျဖစ္သင့္ဘူးလိုု႔ ထင္ေနတယ္။ တစ္ေယာက္တည္း ေနလိုု႔ မရဘူးလား။ ဘယ္သူမွမရွိလိုု႔ မရဘူးလား။ တစ္ေယာက္တည္း ၾကာရွည္ေနရင္ ဘယ္လိုုစိတ္ေတြဝင္လာေလမလဲလိုု႔ စိတ္ကူးၾကည့္မိတယ္။ လႈိင္းသံက ပိုုဆူလာတယ္။ ခုုေန ေရလႈိင္းႀကီးႀကီး တက္လာရင္ ဒါမွမဟုုတ္ မုုန္တိုုင္းထန္လာရင္ ေဆာက္တည္ရာမရ အသက္ေဘးလြတ္ေအာင္ ေျပးမိမလားလိုု႔ေတြးၾကည့္ၿပီး ကိုုယ့္ဘာသာ ရြံရွာလာတယ္။ ေရလႈိင္းေတြကိုု အားနာစိတ္ဝင္လာတယ္။ ဒါနဲ႔ပဲ အေပၚကိုု ျပန္တက္ခဲ့တယ္။ စုုစုုေအးက လွမ္းျမင္ၿပီး ေျပးလာဖက္တယ္။ ဆြဲေခၚၿပီး လက္ေတြကိုု အတင္းလႈပ္ခိုုင္းေတာ့ ျပံဳးရယ္ၿပီး လိုုက္ကေနလိုုက္တယ္။<br /><br /><br /><br />ခုုိင္စိုုးလင္း<br />(22-12-2011 to 19-01-2012)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36281620-4529862570050156337?l=khinesoelung.blogspot.com' alt='' /></div>ခိုင္စိုးလင္းhttp://www.blogger.com/profile/01479206458620200623noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-36281620.post-44172399694000028512011-11-27T13:11:00.007+08:002011-12-24T11:56:22.438+08:00ေအာင္နဲ႔အတူ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ပါလာတယ္။ ဟိုုဘက္နည္းနည္းတိုုးလိုု႔ ေအာင္ကေျပာတယ္။ ကြၽန္မက ခႏၶာကိုုယ္ကိုု နည္းနည္းကပ္ေဘးေရႊ႕ေပးလိုုက္တယ္။ ေအာင္က အလယ္မွာထိုုင္ၿပီး တစ္ဘက္တစ္ခ်က္မွာ ကြၽန္မနဲ႔ မိန္းကေလးကထိုုင္ေနၾကတယ္။ စကားမေျပာၾကဘူး။ ေအာင္က မိတ္ဆက္မေပးဘူး။ ဒီေတာ့ ေကာင္မေလးဟာ ဘယ္သူဘယ္ဝါဆုုိတာက ကြၽန္မမသိရဘူး။ ေလကေအးေပမဲ့ ေျခာက္ေနတယ္။ မိုုးသားမိုုးသက္မပါဘူး။ ေႏြရာသီမွာ တိုုက္တတ္တဲ့ ေလမ်ိဳးပဲ။ စကတ္တိုုတိုုဝတ္ထားေတာ့ ေျခသလံုုးက အေမႊးရွည္ရွည္ေတြက ေလအတိုုးမွာ အခ်င္းခ်င္းပြတ္ရွေနၾကတယ္။ ကြၽန္မက ေတာနဲ႔ေတာင္စြယ္ထဲက ဖိုုမေမာင္ႏွံအေတာင္ပံခ်ီကာ တြဲလိုု႔ဝဲကာပ်ံ တြန္က်ဴးေၾကာ္ညံ ငွက္ေပါင္းေပ်ာ္ၾကျပန္ ၿမိဳင္ေစာင္းမွာ တူစံုုေမာင္ႏွံ ကိႏၷရီဟန္တြဲလိုု႔ ဝဲကာပ်ံ ဆိုုတဲ့ အပိုုဒ္ကိုု ခပ္တိုုးတိုုးဆိုုေနလိုုက္တယ္။ နင့္ဟာကလည္း ဒီတစ္ပိုုဒ္ပဲလားလိုု႔ ေအာင္က ေမးတယ္။ သီခ်င္းဆိုုတာ ကိုုယ္ဆိုုခ်င္တဲ့ အပိုုဒ္ကိုု ေရြးဆိုုလိုု႔ ျဖစ္တာပဲ မဟုုတ္ဘူးလားလိုု႔ ကြၽန္မက ေမးလိုုက္တယ္။ ေကာင္မေလးက ဘာသီခ်င္းတုုန္း ညိဳတခါမွေတာင္ မၾကားဖူးဘူးလုုိ႔ေျပာတယ္။ အဲဒီေတာ့ ေကာင္မေလးဟာ ေအာင္ေျပာေျပာေနက် ညိဳညိဳလြင္ပဲလိုု႔ သိလိုုက္တယ္။<br /><div style="text-align: left;"><br />ကြၽန္မက သီခ်င္းညည္းေနရတာကိုု စိတ္မဝင္စားေတာ့ဘူး ျဖစ္လာတယ္။ အာ႐ံုုက ညိဳညိဳလြင့္ဆီေျပာင္းသြားတယ္။ ညိဳက အဲဒီသီခ်င္းေတြ နားေထာင္ရင္ အိပ္ခ်င္လာေရာလိုု႔ ညိဳညိဳလြင္က ေျပာတယ္။ အဲဒါေတာင္ ကြၽန္ေတာ္ခဏခဏ ဆိုုျပလိုု႔ ဒီေလာက္ အက်င့္ရလာတာလိုု႔ ေအာင္က ေျပာတယ္။ ညိဳညိဳလြင္နဲ႔ေအာင္က ရယ္တယ္။ ကြၽန္မပါလိုုက္ရယ္တယ္။ အစ္မေျပာသလိုုပါပဲ သီခ်င္းဆိုုတာ ကိုုယ္ဆိုုခ်င္တဲ့ အပိုုဒ္ကိုု ျဖတ္ဆိုုလိုု႔ရသလိုု ကိုုယ္နားေထာင္ခ်င္တဲ့ အမ်ိဳးအစားကိုုပဲ ေရြးလိုု႔လည္း ရေသးတယ္ မျဖစ္မေန ဒါမွနားေထာင္ရမယ္လိုု႔ေတာ့ ဂီတမွာ သတ္မွတ္ခ်က္မရွိပါဘူး ႐ုုပ္ရွင္ေရာ စာေပေရာ အႏုုပညာနဲ႔ ပတ္သက္ရင္ ႀကိဳက္ႏွစ္သက္ရာ ေရြးခ်ယ္ခြင့္ေတာ့ လူတိုုင္းမွာရွိပါတယ္ ဘဝမွာလည္း အဲလိုုပဲ... ညိဳညိဳလြင္က ဆက္ေျပာေနတယ္။ ကြၽန္မက ေကာ္ဖီေသာက္ခ်င္လိုုက္တာလိုု႔ ေျပာလိုုက္တယ္။ ေသာက္ေလ သြားဝယ္ရမလား ဆုုိင္မွာထိုုင္ေသာက္ခ်င္တာလားလိုု႔ ေအာင္ကေျပာတယ္။ သြားဝယ္ေပးပါလိုု႔ ကြၽန္မက ေျပာလိုုက္တယ္။ ညိဳပါလိုုက္ခဲ့ရမလား ကိုုေအာင္တစ္ေယာက္တည္း ကိုုင္လိုု႔ရပါ့မလားလိုု႔ ညိဳညိဳလြင္က ေမးတယ္။ ျဖစ္ပါတယ္ မရရေအာင္ ကိုုင္လိမ့္မယ္လိုု႔ ကြၽန္မက ေျပာလိုုက္တယ္။<br /><br />အစ္မေက်ာင္းက ဘယ္ေတာ့ၿပီးမွာလဲလိုု႔ ညိဳညိဳလြင္ကေမးတယ္။ ေက်ာင္းဆိုုတာဆက္တက္ေနသေရြ႕ မၿပီးဘူးလိုု႔ ကြၽန္မက ေျဖလိုုက္တယ္။ ဟုုတ္တယ္ အမွန္ပဲ ညီမလည္း ယူအက္စ္မွာ ေက်ာင္းတက္ရင္ေတာ့ မာစတာရတာနဲ႔ ရပ္လိုုက္မလား စိတ္ကူးတယ္။ ဆက္ေနရင္ အလုုပ္ခြင္ထဲေရာက္တာ ေနာက္က်ေတာ့မယ္လိုု႔ သူကဆက္ေျပာတယ္။ ခုုေန မယ္ဒိုုလင္ေလး တီးမယ့္လူရွိရင္ ေကာင္းမယ္လိုု႔ ကြၽန္မက ေျပာလိုုက္တယ္။ ညေလေအးေအးမွာ မယ္လိုုဒင္သံေလးနဲ႔ ဇီဇဝါပန္းရနံ႔နဲ႔ လိေမၼာ္ရည္ေသာက္ေနရတဲ့ အခ်ိန္ဟာ ဘဝမွာ ေပ်ာ္စရာအေကာင္းဆံုုးပဲလိုု႔ ကြၽန္မက ေျပာလိုုက္တယ္။ အစ္မက လိေမၼာ္ရည္ ႀကိဳက္တာလားလိုု႔ ညိဳညိဳလြင္က ေမးတယ္။ ႀကိဳက္တယ္ရယ္လည္း မဟုုတ္ဘူး ညဘက္ ေလေႏြးေႏြးတိုုက္ရင္ လိေမၼာ္ရည္ေအးေအး ေသာက္ခ်င္လာတယ္လိုု႔ ကြၽန္မက ေျဖလိုုက္တယ္။ ဇီဇဝါပန္းေရာ ႀကိဳက္တာပဲလား အစ္မကိုု ၾကည့္ရတာ ပန္းႀကိဳက္မယ့္ပံုုေတာ့ မေတြ႕ရဘူးလိုု႔ သူကဆက္ေျပာတယ္။ ႀကိဳက္တယ္ ပန္းေတြကိုု ပန္ဖိုု႔ႀကိဳက္တာေတာ့ မဟုုတ္ဘူး၊ ပြင့္ေနတာ ျမင္ရင္ခူးခ်င္တယ္ ေမႊးခ်င္တယ္ လမ္းသြားရင္ ေတြ႕သမွ်ပန္းေတြကိုု ခူးခ်င္ေနတာပဲလိုု႔ ကြၽန္မက ေျပာလိုုက္တယ္။ မထင္ရဘူးေနာ္လိုု႔ ညိဳညိဳလြင္က ထပ္ေျပာတယ္။ လူတစ္ေယာက္ကိုု ဘာကိုုၾကည့္ၿပီးေတာ့ ဘာႀကိဳက္တတ္တယ္ ခန္႔မွန္းလိုု႔ရသလားလိုု႔ ကြၽန္မက ေမးလိုုက္တယ္။ အတိအက်ေတာ့ မရဘူးေပါ့၊ သာမန္ေတာ့ ခန္႔မွန္းလိုု႔ရပါတယ္။ အစ္မပံုုစံကိုု ၾကည့္လိုုက္ရင္ ပန္းႀကိဳက္မယ္ သီခ်င္းႀကီးေတြ ႀကိဳက္မယ္လိုု႔ ဘယ္လိုုမွမထင္ရဘူးလိုု႔ သူကေျပာတယ္။ ေရာ့ခ္ဂီတကိုု ႏွစ္သက္ၿပီး ပန္းမပန္တတ္တဲ့ မိန္းကေလးမ်ိဳးလိုု႔ ထင္ရတယ္ေပါ့လိုု႔ ကြၽန္မက ရယ္ၿပီး ေမးလိုုက္တယ္။ အမွန္ပဲလိုု႔ သူကဆိုုတယ္။ ကြၽန္မတိုု႔ႏွစ္ေယာက္လံုုး ရယ္ေနၾကတယ္။<br /><br />တကယ္ေတာ့ လူေတြဟာ အေပၚယံသိပ္ခန္႔မွန္းတတ္ၾကတယ္။ ေခါင္းစဥ္တပ္တတ္ၾကတယ္။ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ အတြင္းစိတ္ဟာ အဝတ္အစား အသြင္အျပင္ကိုု ၾကည့္ၿပီး အနည္းအက်ဥ္းပဲ ခန္႔မွန္းလိုု႔ရတယ္ဆိုုတာကိုု မသိၾကဘူး။ ညိဳကိုုယ္တိုုင္ပဲ အဲဒီသေဘာကိုု သိေနလ်က္က မၾကာမၾကာ အထင္ေတြနဲ႔ျပည့္ေနတတ္တယ္လိုု႔ ညိဳညိဳလြင္က ဆိုုတယ္။ ကိုုယ္ကေတာ့ ဘယ္သူ႔ကိုုမွ ဘယ္လိုုလိုု႔ ထင္ဖူးတာ မရွိဘူး။ လူတိုုင္းဟာ ကိုုယ့္မ်က္စိထဲမွာ ခပ္တံုုးတံုုးေတြလိုုပဲ ျမင္ေနမိတယ္ ကိုုယ့္ဘာသာေတာင္ စိတ္မမွန္ဘူးလိုု႔ပဲ ထင္ေနေတာ့တာပဲလိုု႔ ကြၽန္မက ေျပာလိုုက္တယ္။ လူတိုုင္းဟာ သူ႔နည္းသူ႔ဟန္နဲ႔ ႐ူးေနၾကတာပါပဲ အစ္မရယ္ လူရယ္လိုု႔ ျဖစ္လာတည္းက ႐ူးသြပ္မႈေတြနဲ႔ ကင္းမွမကင္းတာ ဘုုရားေဟာ တရားအရလည္း လူတိုုင္းသည္ အ႐ူးပဲလိုု႔ ဆိုုထားတယ္ မဟုုတ္လားလိုု႔ ညိဳညိဳလြင္က ေျပာတယ္။ အဲဒါေတာ့ မေျပာတတ္ဘူး ကိုုယ္ကလူေတြကိုု မ႐ူးရင္ေတာင္ တံုုးလြန္းတယ္ပဲ ထင္ေနတာလိုု႔ ကြၽန္မက ေျပာလိုုက္တယ္။ ခုုေခတ္လူေတြက အႏွစ္သာရ မဲ့လြန္းတာကိုုး အစ္မ အဲလိုုထင္တာလည္း အမွားေတာ့ မဟုုတ္ဘူး။ လူေတြဟာ စာဆိုုလည္း မဖတ္ၾကေတာ့ဘူး။ ဘာသာတရား အဆံုုးအမနဲ႔လည္း ကင္းကြာေနၾကတယ္။ ၿပီးေတာ့ ဘာမွကိုုယ္ပိုုင္ အေတြးအေခၚမရွိသလိုုပဲ။ ဒါေၾကာင့္လည္း ခုုေခတ္မွာ အေတြးအေခၚပညာရွင္ေတြ မရွိေတာ့တာေပါ့လိုု႔ ညိဳညိဳလြင္က ဆက္ေျပာတယ္။ အဲဒါေတာ့ မေျပာတတ္ဘူး တကယ္က ကိုုယ္လည္း စာမဖတ္ဘူး။ ဘာစာမွမဖတ္တာလိုု႔ ကြၽန္မက ေျပာလိုုက္တယ္။ ညိဳညိဳလြင္က ရယ္တယ္။<br /><br />ေအာင္ျပန္ေရာက္လာတယ္။ စတားဘက္ခ္က ေကာ္ဖီဝယ္လာတယ္။ ကြၽန္မက ေကာ္ဖီခြက္ကိုု သူတိုု႔ေဖာက္ထားတဲ့ အေပါက္ကေလးကေန မေသာက္တတ္ဘူး။ ဗူးကိုု ဖြင့္ၿပီးပဲ ေမာ့ေသာက္တတ္တယ္။ အဖံုုးမဖြင့္ဘဲ အရံသင့္ေသာက္ဖိုု႔ဖန္တီးထားတဲ့ အေပါက္ကေနေသာက္ရတာ စိတ္ထဲတမ်ိဳးႀကီးပဲ ခြက္အဖံုုးဆိုုရင္ အလိုုလိုုေနရင္း မသတီဘူး။ အဖံုုးဆိုုတာ ခြက္ကိုုလံုုေအာင္ အမႈိက္သ႐ိုုက္ေတြ ဖုုန္ေတြမဝင္ေအာင္ ကာကြယ္ထားတာဆိုုေပမဲ့ အဖံုုးက ပါးစပ္ထဲေရာက္ေနတာကေတာ့ တမ်ိဳးႀကီးပဲ။ အစ္မက စာမဖတ္ဘူးတဲ့ လိုု႔ညိဳညိဳလြင္က ေအာင့္ကိုု ေျပာေနတယ္။ ဟုုတ္တယ္။ သူက ဖတ္တာမ်ားလိုု႔ စာၿငီးသြားတာလိုု႔ ေအာင္ကျပန္ေျပာတယ္။ လထြက္လာတယ္။ လျပည့္လည္း မဟုုတ္။ ဖတ္တာမ်ားတယ္လည္း မဟုုတ္ပါဘူးေလ စာေတြကိုု မဖတ္ႏိုုင္ေတာ့တာလည္း ပါတယ္။ ငယ္တုုန္းကေတာ့ စာမဖတ္ဘဲ အသက္ရွင္ေနတဲ့လူေတြကိုု တအံ့တၾသျဖစ္ဖူးတဲ့ အထိပဲ။ ခုုေတာ့ စာဖတ္ၿပီး အသက္ရွင္ေနတဲ့လူေတြကိုု ျပန္အံ့ၾသေနျပန္တယ္။ ဘာအတြက္မ်ား စာေတြဖတ္ေနၾကပါလိမ့္လိုု႔ မၾကာမၾကာေတြးျဖစ္လာတယ္။ စာအုုပ္ေတြကိုု အဆိပ္အေတာက္ေတြလိုု႔ကိုု ျမင္ေနေတာ့တာ လိုု႔ေျပာလိုုက္မိတယ္။ အဆိပ္အေတာက္မ်ားတဲ့ စာေတြကိုု ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္နဲ႔ ဖတ္မိရင္ေတာ့ ဒီလိုုမ်ိဳးေတြ ျဖစ္တတ္တာပဲလိုု႔ ညိဳညိဳလြင္က ျပန္ေျပာတယ္။ မေျပာတတ္ဘူး စာအုုပ္ေတြ အထူးသျဖင့္ ပံုုဝတၳဳေတြဟာ တကယ္ေတာ့ မလိုုအပ္လွဘူး ဒါေတြမရွိလည္း လူေတြဘဝက ဆက္ေနမွာပဲလိုု႔ ကြၽန္မက ေျပာလိုုက္တယ္။<br /><br />ညိဳညိဳလြင္လည္းပဲ ေကာ္ဖီခြက္ကိုု အဖံုုးဖြင့္ၿပီး ေမာ့ေသာက္တယ္။ သူေကာ္ဖီေသာက္ေနပံုုဟာ လွပလြန္းတယ္။ ညအေမွာင္မွာ သူ႔အသားအေရဟာ နာမည္နဲ႔မလိုုက္ေအာင္ ျဖဴဝင္းလွတယ္။ ၾကည့္ေနရင္းနဲ႔ ကြၽန္မတစ္သက္မွာ ညိဳညိဳလြင္ေလာက္ ႏွစ္သက္ဖြယ္ မိန္းကေလး မေတြ႕ဖူးဘူးလိုု႔ ထင္လာမိတယ္။ ကြၽန္မဟာ ေအာင့္ကိုု ေက်ာ္ရင္း သူ႔ကိုေငးၾကည့္ေနမိတယ္။ ညိဳညိဳလြင္က ေကာ္ဖီကိုု တစ္ခါေသာက္ၿပီးတိုုင္း အဖံုုးကိုု တစ္ခါျပန္ပိတ္တယ္။ ဒီညေအးေအးမွာ ေကာ္ဖီခြက္ထဲ ဖုုန္မဝင္ပါဘူးလိုု႔ ကြၽန္မေတြးေနမိတယ္။ ၿပီးေတာ့ ဖုုန္ဆိုုတာမ်ိဳးကလည္း အစိုုးရလွတာ မဟုုတ္ဘူး၊ ေနရာတိုုင္း အခ်ိန္တိုုင္းမွာ မျမင္ရတဲ့ ဖုုန္ေတြရွိေနတတ္တာပဲလိုု႔ ေတြးလိုုက္ျပန္တယ္။ ညိဳက ဂစ္တာေကာင္းေကာင္းတီးတတ္တယ္လိုု႔ ေအာင္ကေျပာတယ္။ ကိုုယ္က ဘာမွေသခ်ာ မလုုပ္တတ္လွဘူးလိုု႔ ကြၽန္မက ေျပာလိုုက္တယ္။ အဲဒီေနာက္ အၾကာႀကီး စကားမေျပာျဖစ္ၾကဘူး။ ပတ္ဝန္းက်င္က တိတ္ဆိတ္ေနတယ္။ ခပ္လွမ္းလွမ္းက ကားေတြသြားလာေနတာကိုု တခ်က္တခ်က္သတိထားမိရင္ ၾကားေနရတယ္။ လူေတြဟာ ဘာလိုု႔မ်ား ဂီတကိုု ဖန္တီးခဲ့ၾကသလဲလိုု႔ ကြၽန္မေတြးေနလိုုက္တယ္။ တခ်ိဳ႕ဂီတေတြဟာ စိတ္အပန္းမေျပ႐ံုုမက ေမာပန္းေစတတ္ေသးတယ္မဟုုတ္လား။ လြမ္းေဆြးလြန္းတဲ့ ေတးသြားစာသားေတြဟာ ႏွလံုုးကိုု သိမ္းက်ံဳးပိုုက္ေထြးၿပီး နာက်င္ဆိုု႔နင့္ေစတတ္တယ္ မဟုုတ္လား။ စာေပ႐ုုပ္ရွင္ဆိုုတာမ်ိဳးကလည္း အလားတူပဲ ခံစားမႈေတြကိုု တက္ႂကြလႈပ္ရွားေစတတ္ျပန္တယ္။ ကိုုယ့္ဘဝအေတြးအေခၚနဲ႔ ကိုုက္ညီသြားတဲ့ဟာမ်ိဳးဆိုုရင္ လႈိက္လွဲေႂကြကြဲေစတတ္တယ္။ သေဘာက်ႏွစ္သက္မႈကိုု ယူငင္သြားတတ္ေသးတယ္။<br /><br />ကြၽန္ေတာ္ ေနာက္ပတ္က်ရင္ ခရီးသြားရဦးမယ္။ ခရီးသြားေနရတာကိုု တခါတခါ ၿငီးေငြ႕မိေပမဲ့ မ်ားေသာအားျဖင့္ေတာ့ သေဘာက်တယ္၊ မေရာက္ဖူးတဲ့ အရပ္ေဒသေတြဟာ လူေတြကိုု စိတ္ဝင္စားမႈ အေတြ႕အၾကံဳသစ္ေတြေပးတယ္လိုု႔ ေအာင္ကေျပာတယ္။ ကြၽန္ေတာ္က ငယ္ငယ္တည္းက ခရီးသြားရတာ သေဘာက်တယ္။ ခရီးတစ္ခုုသြားတာဟာ စာအုုပ္ဆယ္အုုပ္ေလာက္ ဖတ္တာနဲ႔ ညီမွ်တယ္၊ ကိုုယ္ေတြနဲ႔ မတူတဲ့ ပတ္ဝန္းက်င္မွာ ကိုုယ္ေတြမသိတဲ့ ဓေလ့စ႐ိုုက္ေတြကိုု သိရၾကားရတယ္၊ လူသားေတြရဲ႕ ယံုုၾကည္မႈ ကိုုးကြယ္မႈ ခံယူခ်က္ စတာေတြဟာ တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ မတူသလိုု တစ္ေနရာနဲ႔ တစ္ေနရာလည္း မတူၾကဘူး၊ ပတ္ဝန္းက်င္ကလည္း လူေတြကိုု ကြဲျပားေအာင္ ဖန္တီးတတ္သလိုု လူေတြက ကြဲျပားေနလိုု႔လည္း မတူတဲ့ ပတ္ဝန္းက်င္ေတြ ျဖစ္လာၾကတာပဲလိုု႔ ေအာင္က ဆက္ေျပာေနတယ္။ ကြၽန္မက ခရီးသြားရတာကိုုလည္း စိတ္မဝင္စားလွသူဆိုုေတာ့ ေအာင္ေျပာတာေတြကိုု ဘာမွအေထြအထူး မွတ္ခ်က္မေပးတတ္။ စားေသာက္ဖိုု႔လုုံေလာက္ရင္ ေနဖိုု႔ေနရာတစ္ခုုရွိရင္ ဝတ္ဆင္ဖိုု႔အဆင္ေျပရင္ ဘဝကျပည့္စံုုၿပီ က်န္တာေတြက အပိုုေတြလိုု႔ ကြၽန္မကေျပာလိုုက္တယ္။ အစ္မေျပာတာ မွန္သင့္သေလာက္မွန္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ လူေတြဟာ စားဝတ္ေနေရးတင္ မကဘူး စိတ္ကိုု အစာေကြၽးဖိုု႔ကလည္း လိုုအပ္တယ္ မဟုုတ္လားလိုု႔ ညိဳညိဳလြင္က ေမးတယ္။ စိတ္အစာေကြၽးတယ္ဆိုုတာ စားဝတ္ေနေရး ပိုုလွ်ံေနတဲ့သူေတြအတြက္ပဲ လိုုအပ္တာပါေလ။ တကယ္တမ္း စားဖုိ႔ေသာက္ဖိုု႔ ႐ုုန္းကန္ေနရတဲ့အခါ စိတ္အစာဆိုုတာလည္း အလိုုလိုု ေပ်ာက္သြားတတ္တာမ်ိဳး မဟုုတ္လား။ တစ္ေန႔စာ တစ္ေန႔ရွာစားေနရတဲ့ လူေတြအဖိုု႔ ဘယ္မွာလာၿပီး စာအုုပ္ထိုုင္ဖတ္ႏိုုင္မလဲ။ ဖတ္တယ္ပဲထားဦး စိတ္က အာဟာရမျဖစ္ဘဲ ပိုုေတာင္ခ်ိဳ႕တဲ့သြားႏိုုင္တယ္လိုု႔ ကြၽန္မက ေျပာလိုုက္တယ္။ အစ္မေတြးတာေတြဟာ အစြန္းေရာက္လြန္းေနတယ္လိုု႔ ညိဳညိဳလြင္က မွတ္ခ်က္ေပးတယ္။<br /><br />ကြၽန္ေတာ္ကေတာ့ ဘယ္ဟာ အစြန္းေရာက္တယ္ ဘယ္ဟာက သမာသမတ္က်တယ္လိုု႔ မေဝဖန္တတ္ဘူး။ အစြန္းဆိုုတာလည္း သူ႔ဟာနဲ႔သူ သူ႔အခ်ိန္အခါအလိုုက္ လိုုအပ္ျပန္တယ္။ သူ႔ေနရာနဲ႔သူ တခါတေလ အစြန္းေရာက္တာကေတာ့ ေကာင္းပါတယ္။ ကိုုယ္လိုုခ်င္တဲ့အခါ လိုုခ်င္ေနရာေလးကိုု ျဖတ္ၿပီး အစြန္းေရာက္ပစ္ခြင့္ရတာကလည္း ၾကည္ႏူးစရာပဲ။ ကြၽန္ေတာ္လက္ခံထားတာကေတာ့ အဓိက ကိုုယ့္ဘာသာ မလိမ္ဖိုု႔ပဲ။ ကိုုယ္က အစြန္းေရာက္ခ်င္ၿပီ တစ္ခုုခုုကိုု လက္မခံခ်င္ေတာ့ဘူး ကလန္ကဆန္လုုပ္ခ်င္ၿပီ ဆိုုရင္လည္း ကိုုယ့္ဘာသာ အမွန္တိုုင္း လက္ခံၿပီး တိတိက်က် အစြန္းေရာက္ဖိုု႔ပါပဲ။ ဒါေတြကလည္း လိုုအပ္တယ္။ လူ႔ေလာကဆိုုတာ စာဖတ္တဲ့လူေတြနဲ႔ခ်ည္း တည္ေဆာက္ထားတာ မဟုုတ္ဘူး။ ႏိုုက္ကလပ္တက္တတ္တဲ့ အသုိင္းအဝိုုင္းမွာလည္း သူ႔ဘဝနဲ႔သူ ရွိၾကတယ္။ ဆဲလ္လီဘရီတီေတြမွာလည္း သူ႔ဘဝနဲ႔သူပါပဲ။ ဒါေပမဲ့ တစ္ခုုေတာ့ ရွိတယ္ ခုုနက ေျပာတဲ့ စိတ္အာဟာရဆုုိတာ အဲဒါက ခ်မ္းသာေနမွ လိုုတယ္လည္း မဟုုတ္ဘူးဗ်။ အဲဒါ ကြၽန္ေတာ္ထင္တာ စိတ္အာဟာရဆိုုတာ သိသြားတဲ့လူေတြ အတြက္ လိုုအပ္တယ္။ ဆိုုပါေတာ့ ခင္ဗ်ားဟာ စာမသင္ဖူးဘူး၊ ေတာႀကိဳေတာင္ၾကားမွာ ယာစိုုက္စားတယ္။ သီခ်င္းသံမၾကားဖူးဘူး။ ႐ုုပ္ရွင္ဂီတ အၿငိမ့္သဘင္မျမင္ဖူးဘူး ဆိုုရင္ ခင္ဗ်ားဟာ စိတ္အစာအေၾကာင္းကိုုလည္း မၾကားဖူးေတာ့ဘူး မသိေတာ့ဘူး။ အဲဒီခါက်ရင္ လူတိုုင္းအတြက္လိုုအပ္တယ္လိုု႔ ကြၽန္ေတာ္တိုု႔ထင္ထားတဲ့ စိတ္အစာဟာလည္း ခင္ဗ်ားအတြက္ လံုုးလံုုး မသိတဲ့ မသက္ဆိုုင္ေတာ့တဲ့ အပိုုင္းျဖစ္သြားၿပီ။ ဒီလိုုပဲ ေနသြားေသသြားတဲ့ လူေတြလည္း အမ်ားႀကီးပါပဲ။ ကြၽန္မနဲ႔ ညိဳညိဳလြင္က ေအာင္ေျပာတာကိုု ဘာမွဝင္မေျပာဘဲ နားေထာင္ေနၾကတယ္။<br /><br />ၾကယ္ေတြကိုု ေမာ့ၾကည့္မိေသးတယ္။ ၾကယ္ေတြဟာ အသက္ရွိတယ္ ၾကယ္ေႂကြရင္ ဆုုေတာင္းျပည့္တယ္လိုု႔ ယံုုၾကည္ဖူးတဲ့ အသက္အရြယ္အပိုုင္းအျခားတစ္ခုုကုုိ ျပန္တမ္းတမိတယ္။ ၾကားဖူးသိဖူးတာေလးေတြကိုု ျပန္ေျပာျပၿပီး ၾကည္ႏူးခဲ့ရတဲ့ ဘဝေလးတစ္ခုုဟာ တကယ္ရွိခဲ့ဖူးတယ္။ စာဖတ္တတ္ကာစက ဆိုုင္းဘုုတ္ေတြလိုုက္ဖတ္ရတာလည္း ေက်နပ္စရာေကာင္းလွတယ္။ အမွန္ေတြ အမွားေတြကိုု အမွတ္ျခစ္ေတြနဲ႔ ဆံုုးျဖတ္လိုု႔ရတယ္။ တစ္နဲ႔တစ္ေပါင္းရင္ ႏွစ္ပဲ။ ဘာမွထပ္ျငင္းစရာမလိုုတဲ့ အေနအထား၊ တစ္ဟာ အႏႈတ္တစ္လား အေပါင္းတစ္လားလိုု႔ သိစရာမလိုုတဲ့ အေနအထား၊ တစ္ကိုု တစ္လိုု႔ပဲ သိခဲ့တဲ့ အေနအထား။ တစ္ကိုု တစ္နဲ႔တင္းတိမ္ခဲ့တဲ့ အေနအထား။ ေပ်ာ္စရာေကာင္းလြန္းတယ္။ ေက်ာင္းဖြင့္ရင္ လြယ္အိတ္အသစ္၊ ထီးအသစ္နဲ႔ ေက်ာင္းသြားမယ္။ မုုန္႔စားဆင္းခ်ိန္ဆိုု သြားေရစာဝယ္စားမယ္။ ေက်ာင္းလြတ္ရင္ ေရခ်ိဳးမယ္ ထမင္းစားမယ္။ အိမ္စာလုုပ္ၿပီး၊ စာက်က္ၿပီးရင္ စိတ္လြတ္ကိုုယ္လြတ္ ေဆာ့လိုု႔ရၿပီ။ ေက်ာင္းပိတ္ရင္ မိုုးလင္းမိုုးခ်ဳပ္ေဆာ့မယ္။ ပံုုဆြဲမယ္။ ကာတြန္းဖတ္မယ္။ တစ္နဲ႔တစ္ေပါင္းတာဟာ သုုညမျဖစ္ေသးတဲ့ အခ်ိန္ေလးေတြ။<br /><br />ဆင္းရဲတဲ့ မတိုုးတက္တဲ့ ပတ္ဝန္းက်င္မွာလည္း သူ႔ဟာနဲ႔သူတာ့ စိတ္အဆာေျဖမႈဆိုုတာ ရွိမယ္ ထင္တာပဲ။ ႐ုုပ္ရွင္ဂီတစာေပ စတာေတြ မဟုုတ္တဲ့ အဆာေျဖျခင္း ဥပမာ စိမ္းစားဥတူး ေရစင္ေအာင္ေဆးၿပီး တဂြၽမ္းဂြၽမ္းနဲ႔ ကိုုက္စားပစ္လိုုက္ရတာမ်ိဳး၊ စာကေလးေတြပစ္ၿပီး ေၾကာ္စားပစ္တာမ်ိဳး၊ တစ္ေနကုုန္ ရႊံ႕ေတြနဲ႔ အ႐ုုပ္လုုပ္တမ္းေဆာ့တာမ်ိဳး၊ ေတာလည္ၿပီး သားငါးပစ္တာမ်ိဳး ဒါေတြဟာ စိတ္အပန္းေျဖျခင္း စိတ္ကိုု အစာေကြၽးျခင္း ျဖစ္ေကာင္း ျဖစ္ေနမွာေပါ့။ လူတန္းစား အလိုုက္ စိတ္ကိုု အစာေကြၽးပံုုကြာတယ္လိုု႔ပဲ ေျပာခ်င္တယ္။ မသိမရွိမိုု႔ စိတ္အစာေကြၽးစရာမလိုုဘူးဆိုုရင္ေတာ့ သူတိုု႔ေတြရဲ႕ ဘဝကိုု ေစာ္ကားလိုုက္သလိုု ျဖစ္သြားမွာေပါ့ လိုု႔ ညိဳညိဳလြင္က ေျပာေနတယ္။ ညိဳညိဳလြင္ဟာ စကားကိုု ေလသံေပ်ာ့ေပ်ာ့နဲ႔ ခိုုင္ခိုုင္မာမာေျပာတတ္တယ္။ အေတာ္ႏွစ္သက္ဖြယ္ေကာင္းတဲ့ အမ်ိဳးသမီးပဲလိုု႔ ကြၽန္မထပ္ေတြးမိတယ္။ ဟုုတ္မွာပါ စိတ္အစာဟာ ကြဲျပားေပမဲ့ လူတိုုင္းအတြက္ေတာ့ ရွိေနမွာပါပဲ။ ဒါေပမဲ့ ကိုုယ္က အဲဒါအပိုုေတြလိုု႔ပဲ ေျပာခ်င္တာ။ ကိုုယ့္အေနနဲ႔ မလိုုအပ္လွဘူး။ စိတ္ကိုု အစာေကြၽးသည္ျဖစ္ေစ မေကြၽးသည္ ျဖစ္ေစ ဘဝဆိုုတာက ရွင္သန္ေနသေရြ႕ ဆက္ေနရဦးမွာပဲလိုု႔ ကြၽန္မက ေျပာလိုုက္တယ္။<br /><br />ေအာင္က ေသာက္လက္စေကာ္ဖီခြက္ကိုု လက္စသတ္လိုုက္တယ္။ ကြၽန္ေတာ္တိုု႔ဟာ ဘာမွန္းမသိတဲ့ ေလာကႀကီးမွာ တစ္ခုုခုုကိုု သိဖိုု႔အသည္းအသန္ႀကိဳးစားေနၾကသူေတြလိုု႔ပဲ ျမင္ေတာ့တယ္။ တကယ္ေတာ့ သိသည္ျဖစ္ေစ မသိသည္ျဖစ္ေစ အေရးေတာ့ မႀကီးလွဘူးဗ် ခရီးဆိုုတာက ခင္ဗ်ားေျပာသလိုု ဆက္ေနရဦးမွာပဲလိုု႔ ေအာင္က ေျပာလိုုက္တယ္။ ညိဳညိဳလြင္က ကြၽန္မတိုု႔ သံုုးေယာက္လံုုးရဲ႕ ေကာ္ဖီခြက္အခြံေတြကိုု အနီးနားက အမႈိက္ပံုုးထဲ သြားပစ္လိုုက္တယ္။ ကြၽန္မက<br />ေတာနဲ႔ေတာင္စြယ္ကိုု ျပန္ဆိုုခ်င္လာတာေၾကာင့္ ႀကိဳက္တဲ့ တပိုုင္းတစကိုု ဆိုုေနလိုုက္တယ္။<br /><br /><br />ခိုုင္စိုုးလင္း<br />27-11-2011 (13:10 GMT +8)</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36281620-4417239969400002851?l=khinesoelung.blogspot.com' alt='' /></div>ခိုင္စိုးလင္းhttp://www.blogger.com/profile/01479206458620200623noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-36281620.post-35652031770011427752011-11-11T02:57:00.011+08:002011-11-11T14:52:00.426+08:00ပန္းပြင့္ေတြရယ္တတ္တယ္လိုု႔ ထင္ဖူးတဲ့ မနက္တိုု႔ရွိခဲ့တယ္။ ႏွင္းစက္ေတြခ်မ္းေနမယ္လိုု႔ ေတြးပူဖူးတဲ့ ညမ်ားစြာလည္း ရွိခဲ့တယ္။ ညေမႊးပန္းရနံ႔ကိုု တ႐ႈိက္မက္မက္႐ွဴေနရတာ အအိပ္ခက္တယ္လိုု႔ေတြးရင္း အိပ္မေပ်ာ္တာကိုုပဲ ေပ်ာ္ေမြ႕ဖူးတဲ့ သန္းေခါင္ယံမ်ားလည္း ရွိခဲ့တယ္။ ကဗ်ာေတြကိုု ကာရံမဲ့ေအာင္ ဖန္တီးရရင္ေကာင္းမွာပဲလိုု႔လည္း စိတ္ကူးဖူးတယ္။ မျမတ္ျမတ္ႏြယ္ကိုု ခ်စ္တာ တဒဂၤသာယာမႈလိုု႔ အတင္းေတြးပစ္တဲ့ အႀကိမ္ေပါင္းလည္း မနည္းဘူး ရွိခဲ့တယ္ မျမတ္ျမတ္ႏြယ္။ အခ်စ္ဆိုုတာ မျမတ္ျမတ္ႏြယ္နဲ႔ ေတြ႕မွျဖစ္လာတာပါ ဘာညာေတြ ကြၽန္ေတာ္မေျပာလိုုပါဘူး။ မျမတ္ျမတ္ႏြယ္နဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ ေနာက္ပိုုင္းေတာ့ အခ်စ္လိုု႔ ဆိုုလိုုက္တာနဲ႔ ကြၽန္ေတာ္ မျမတ္ျမတ္ႏြယ္ အေၾကာင္းမေတြးဘဲ မေနႏိုုင္ျပန္ဘူး။ ကြၽန္ေတာ့္အသက္အရြယ္က အခ်စ္အေၾကာင္း ေျပာဖိုု႔ သိပ္ေတာ့ မသင့္ေတာ္လွေတာ့ဘူး ထင္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အခ်စ္ဆိုုတာ အသက္အပိုုင္းအျခား မရွိျပန္ဘူးလိုု႔လည္း ထင္ျပန္တယ္။<br /><br />ကြၽန္ေတာ္တိုု႔ ႏွစ္ေယာက္ စေတြ႕တဲ့အခ်ိန္မွာ ကြၽန္ေတာ္ကမူးေနခဲ့တယ္။ မျမတ္ျမတ္ႏြယ္ကေတာ့ သတိထားမိမယ္ မဟုုတ္ဘူး။ ကြၽန္ေတာ္က ဟန္ေဆာင္ေကာင္းသူကိုုး။ ဒါေၾကာင့္လည္း ကြၽန္ေတာ္ခ်စ္ေနတာကိုု မျမတ္ျမတ္ႏြယ္ မသိေအာင္ အခုုခ်ိန္ထိ ဖံုုးကြယ္ထားႏိုုင္ခဲ့တဲ့ လူစြမ္းေကာင္းလိုု႔ ကြၽန္ေတာ့္ဘာသာ ကြၽန္ေတာ္ သတ္မွတ္ထားတယ္။ တကယ္ေတာ့ မျမတ္ျမတ္ႏြယ္သိေနတာကိုု ကြၽန္ေတာ္သိပါတယ္။ သိတယ္လိုု႔ထင္လိုုက္ၿပီးမွ မျမတ္ျမတ္ႏြယ္ မေသမခ်ာျဖစ္သြားတာကိုုလည္း ကြၽန္ေတာ္သိတယ္ဆိုုတာ ဝန္ခံပါရေစ။ ဘာပဲေျပာေျပာ ကိုုယ့္ဘာသာ လူစြမ္းေကာင္းလိုု႔ေျပာလိုုက္ခ်င္တာေလးေၾကာင့္ ေျပာလိုုက္တာပါပဲ။ ထားပါေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ေမာင္းလာတဲ့ ကားေပၚမွာ မျမတ္ျမတ္ႏြယ္ ပါလာခဲ့တယ္။ အငွားယာဥ္သမား တစ္ေယာက္နဲ႔ ခရီးသြားတစ္ေယာက္ေတြ႕ဆံုုတာကိုု မေတာ္တဆမႈတစ္ခုုလိုု႔ ကြၽန္ေတာ္ သတ္မွတ္ေပးလိုု႔မရဘူး။ အနည္းဆံုုး ကြၽန္ေတာ္ဟာ မျမတ္ျမတ္ႏြယ္ ကားငွားဖိုု႔ေစာင့္ေနတဲ့နားကိုု လာဦးမွ၊ ကြၽန္ေတာ့္ကားကိုုလည္း မျမတ္ျမတ္ႏြယ္က တားဦးမွ ကြၽန္ေတာ္ကလည္း တျခားခရီးသည္မပါလိုု႔၊ အေရးကိစၥတစ္ခုုေၾကာင့္ သြားစရာရွိမေနလိုု႔၊ ကားငွားသူရွာေနလိုု႔ဆိုုတဲ့ အေျခအေနေတြနဲ႔ ကိုုက္ညီေနပါမွ မျမတ္ျမတ္ႏြယ္ဟာ ကြၽန္ေတာ့္ အငွားယာဥ္ကိုု စီးနင္းခြင့္၊ ကြၽန္ေတာ္နဲ႔ ေတြ႕ဆံုုခြင့္ ရမွာ မဟုုတ္လား။ ဒီေတာ့ ေရြးခ်ယ္မႈေတြ အမ်ားႀကီးနဲ႔ ကြၽန္ေတာ္တိုု႔ ေတြ႕လာၾကတယ္လိုု႔ ကြၽန္ေတာ္ယူဆထားတယ္။ ဒါေပမဲ့ ကားေပၚပါလာတဲ့ မျမတ္ျမတ္ႏြယ္ဟာ ဖုုန္းေျပာေနရင္း သတိလစ္သြားတယ္ဆိုုတာကေတာ့ မေတာ္တဆမႈ၊ တိုုက္ဆိုုင္မႈ၊ အခါအခြင့္သင့္မႈ၊ ႀကိဳတင္ၾကံရြယ္ျခင္း မရွိမႈစတဲ့ သင့္ေတာ္ရာ စကားလံုုးမွန္သမွ်ကိုု ဆြဲသြင္းထည့္ပစ္လိုု႔ရတဲ့ အေနအထားတစ္ခုုပဲ မျမတ္ျမတ္ႏြယ္။<br /><br />ဘာလိုု႔မ်ား ေမ့လဲသြားရသလဲ မျမတ္ျမတ္ႏြယ္။ ကြၽန္ေတာ္သိပ္သိခ်င္ေပမဲ့ ခုုထိမေမးျဖစ္ဘူး။ ေနာက္ၾကည့္မွန္ကေန မျမတ္ျမတ္ႏြယ္လဲသြားတာကိုု ကြၽန္ေတာ္ျမင္လိုုက္ေတာ့ ကားရပ္ၿပီး ဘာလုုပ္ရမွန္းမသိဘူး ႐ုုတ္တရက္ေတာ့ ေႁမြဖမ္းမိၿပီဆိုုၿပီး ေခါင္းနပန္းႀကီးသြားမိတယ္။ ခြင့္လြႊတ္ပါ မျမတ္ျမတ္ႏြယ္။ ဒါေပမဲ့ ဒါဟာ အလြန္တရာ မက္ေမာဖြယ္ေကာင္းတဲ့ အျဖစ္အပ်က္ျဖစ္လာတယ္လိုု႔ ေျပာရင္ ေမ့လဲသြားရတဲ့ မျမတ္ျမတ္ႏြယ္က ေက်နပ္မယ္ မထင္လွဘူး။ ကြၽန္ေတာ္ကလည္း ထုုတ္ေဖာ္ေတာ့ မေျပာျဖစ္ေသးဘူး မဟုုတ္လား။ မျမတ္ျမတ္ႏြယ္ကိုု ေမ့လဲေနရာ ကားေနာက္ခန္းတံခါးကိုု ဖြင့္ၿပီး မျမတ္ျမတ္ႏြယ္ရဲ႕ လက္ေမာင္းကိုု လႈပ္ကိုုင္လိုုက္တဲ့ အခ်ိန္မွာပဲ မျမတ္ျမတ္ႏြယ္ သတိျပန္လည္လာခဲ့တယ္။ တကယ္ကိုု ခဏေလးပါပဲ။ ဒါေပမဲ့ မျမတ္ျမတ္ႏြယ္ တကယ္ကိုု သတိလစ္သြားခဲ့တာ။ ကြၽန္ေတာ္နဲ႔ ပတ္သက္ဖိုု႔အတြက္ သတိလစ္သြားခဲ့တယ္လိုု႔ပဲ ကြၽန္ေတာ္ယူဆလိုုက္ပါရေစေတာ့။<br /><br />သတိလည္လာတဲ့ မျမတ္ျမတ္ႏြယ္ဟာ ကြၽန္ေတာ့္ကိုု ျပဴးေၾကာင္ေၾကာင္ၾကည့္ေနခဲ့တယ္။ ဝတၳဳ႐ုုပ္ရွင္ဆန္လြန္းလွပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဇာတ္ဆန္လြန္းတဲ့ ဒီအေနအထားကိုု ကြၽန္ေတာ္ သေဘာက်ေနမိတယ္။ ဒီလိုုမွ ဇာတ္မဆန္ရင္လည္း ကြၽန္ေတာ္တိုု႔ႏွစ္ေယာက္ ပတ္သက္ဖိုု႔ အေၾကာင္းက ဖန္လာစရာမရွိဘူး မဟုုတ္လား။ ျပဇာတ္ဆန္တဲ့ အစပ်ိဳးမႈတစ္ခုုအတြက္ ဘာျဖစ္တာလဲ ကြၽန္ေတာ္ေဆးခန္း လိုုက္ပိုု႔ပါရေစ ဒါမွမဟုုတ္ ခဏေလးကားေပၚကဆင္းၿပီး အေအးျဖစ္ျဖစ္ ေသာက္မလားလိုု႔ ကြၽန္ေတာ္ေမးခဲ့တယ္။ မျမတ္ျမတ္ႏြယ္က အေအးေသာက္ဖိုု႔ လက္ခံခဲ့တယ္။ ဒါနဲ႔ ကြၽန္ေတာ္တိုု႔အေအးဆိုုင္တစ္ဆိုုင္မွာ ထိုုင္ၾကတယ္။ သံပုုရာရည္ကိုု လံုုးဝ မႀကိဳက္ဘဲ ကြၽန္ေတာ္မွာလိုုက္လိုု႔ ေသာက္ခဲ့ရပါတယ္လိုု႔ မျမတ္ျမတ္ႏြယ္က ေနာက္ပိုုင္း ျပန္ေျပာျပလိုု႔ သိရတယ္။ အေအးဆိုုင္မွာ ထိုုင္ေနတဲ့ အခိုုက္မွာေရာ အေအးဖိုုးကိုု ကြၽန္ေတာ္က ရွင္းလိုုက္တဲ့အခိုုက္ အတန္႔အထိေရာ လူသားတစ္ဦးက နာမက်န္းသူ တျခားလူသား တစ္ဦးကိုု ဆက္ဆံတဲ့ အေနအထားထက္ ကြၽန္ေတာ္ဘက္က မပိုုခဲ့ပါဘူး။ မျမတ္ျမတ္ႏြယ္ကိုု သူသြားလိုုရာ လိုုက္ပိုု႔ၿပီးေတာ့ ကားခယူဖိုု႔ကိုု လက္တြန္႔ေနတုုန္းမွာမွ ကြၽန္ေတာ္ဟာ မျမတ္ျမတ္ႏြယ္ကိုု ရင္းႏွီးသူတစ္ေယာက္လိုု သေဘာထားေနမိမွန္း သတိထားမိတာ။ ဒီအတြက္ မျမတ္ျမတ္ႏြယ္ ေပးတဲ့ ကားခကိုု ကြၽန္ေတာ္ မယူခဲ့ဘူး။ ဒါဟာ မျမတ္ျမတ္ႏြယ္က အိမ္ေပၚလိုုက္တက္ဖိုု႔ ဖိတ္ေခၚၿပီးေတာ့ မိဘေတြနဲ႔ မိတ္ဆက္ေပးျခင္း တစ္ခုုကိုု လိုုခ်င္ခဲ့လိုု႔မဟုုတ္ဘူး မျမတ္ျမတ္ႏြယ္။ ဒါေပမဲ့ မျမတ္ျမတ္ႏြယ္က အိမ္ေပၚလိုုက္လာဖိုု႔ ဖိတ္ေခၚခဲ့တယ္။<br /><br />မျမတ္ျမတ္ႏြယ္တိုု႔ အိမ္မွာ မိသားစုု ေလးေယာက္ရွိတယ္။ အေဖရယ္၊ အေမရယ္၊ မျမတ္ျမတ္ႏြယ္ရဲ႕ ညီမေလးရယ္။ အိမ္သားေတြဟာ ကြၽန္ေတာ္ဧည့္ခန္းထဲ ဝင္ထိုုင္လိုုက္တဲ့ အထိႏႈတ္ဆက္စကား မေျပာၾကဘူး။ သံုုးေယာက္လံုုးက ကြၽန္ေတာ့္ကိုု အကဲခတ္ေလ့လာလိုုစိတ္ သိလိုုစိတ္ ျပင္းျပေနၾကတာ ေပၚလြင္လြန္းတယ္။ မျမတ္ျမတ္ႏြယ္က အေၾကာင္းစံုု ေျပာျပေတာ့မွ အန္ကယ္က စၿပီး ႏႈတ္ဆက္ေဖာ္ရတယ္။ ေနာက္ေတာ့ အန္ကယ္ဟာ ကြၽန္ေတာ့္ရဲ႕ ေသာက္ေဖာ္ေသာက္ဖက္ ျဖစ္လာခဲ့တယ္။ ဒါေတြကေတာ့ ႀကိဳတင္ၾကံစည္မႈေတြ အမ်ားႀကီး ပါသြားၿပီ မျမတ္ျမတ္ႏြယ္။ ကြၽန္ေတာ္ဟာ အဲဒီေန႔က ကားဆက္မေမာင္းေတာ့ဘဲ အိမ္ျပန္ခဲ့တယ္။ စိတ္ထဲမွာ နားခ်င္စိတ္နဲ႔ ကားဆက္မေမာင္းခ်င္စိတ္ ျဖစ္လာတာေၾကာင့္လိုု႔ပဲ ေျပာရမယ္။ ဘာေၾကာင့္ အဲဒီလိုုစိတ္ ျဖစ္လာခဲ့ရသလဲဆိုုရင္ေတာ့ မသိဘူးလိုု႔ပဲ ကြၽန္ေတာ္ ေျဖရလိမ့္မယ္။ စိတ္ေတြဟာ ျဖစ္ခ်င္တဲ့ အခ်ိန္မွာ ျဖစ္ခ်င္သလိုု ျဖစ္သြားၾကတာမ်ိဳး မဟုုတ္လား။ အဲဒီျဖစ္ခ်င္တိုုင္း ျဖစ္တတ္တဲ့ စိတ္ေၾကာင့္လည္း အိမ္ျပန္ၿပီး နားေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ မျမတ္ျမတ္ႏြယ္ကိုု ျမင္ျမင္ခ်င္းမ်ား ခ်စ္မိသလားဆိုုတာေတြ ေတြးမိတာ မဟုုတ္လား။ တကယ္ေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ ျမင္ျမင္ခ်င္း မခ်စ္ခဲ့ပါဘူး မျမတ္ျမတ္ႏြယ္။ ဘယ္လိုုအခ်ိန္က ဘယ္လိုုစၿပီး ခ်စ္သြားသလဲဆိုုတာကိုု မေျပာမေန ေျပာရမယ္ဆိုုရင္ေတာ့ ခ်စ္မ်ားေနသလားလိုု႔ ေတြးလိုုက္မိတဲ့ အခ်ိန္ကပဲ စတယ္လိုု႔ ဆိုုပါရေစေတာ့။<br /><br />ဒါနဲ႔ပဲ ကြၽန္ေတာ္ မျမတ္ျမတ္ႏြယ္ကိုု ခ်စ္တယ္လိုု႔ ယူဆလိုုက္တယ္။ ခ်စ္တယ္လိုု႔ ယူဆလိုုက္တဲ့ စိတ္တစ္ခုုေၾကာင့္ ခ်စ္ေၾကာင္းကိုု အသက္သြင္းဖိုု႔ေတြ ကြၽန္ေတာ္ ဖန္တီးခဲ့တယ္။ မျမတ္ျမတ္ႏြယ္နဲ႔ နီးစပ္ေအာင္ ၾကံဖန္ခဲ့တယ္။ နီးလည္း နီးစပ္ခဲ့တယ္။ နီးစပ္လာကာမွ တကယ္ခ်စ္တယ္ဆိုုတာမ်ိဳးေတြ ျဖစ္လာျပန္တယ္။ ခ်စ္တာနဲ႔ တကယ္ခ်စ္တာ ဘာကြာလဲလိုု႔ ေမးရင္ ကြၽန္ေတာ္မေျဖတတ္ဘူး မျမတ္ျမတ္ႏြယ္။ ခ်စ္တယ္ဆိုုတာက ကိုုယ့္ဘာသာ မေသခ်ာေသးတဲ့ အေနအထား ယံုုထင္ေၾကာင္ထင္ ျဖစ္ေနတဲ့ အေနအထားတစ္ခုုလိုု႔ ထင္တာပဲ။ လူတိုုင္း အဲလိုုေတြ ထင္တတ္ၾကတာပဲလား မျမတ္ျမတ္ႏြယ္။ ဒါမွမဟုုတ္ ေသခ်ာပဲ ခ်စ္တယ္ဆိုုတာကိုု တန္းသိပစ္လိုုက္ၾကတာလား။ ကြၽန္ေတာ္ကေတာ့ မထင္ဘူး။ ခ်က္ခ်င္းႀကီးနဲ႔ အခ်စ္ဆိုုတာ ဘယ္လိုုမွမျဖစ္လာႏိုုင္ဘူးလိုု႔ ထင္တာပဲ။ ကြၽန္ေတာ္ဟာ မျမတ္ျမတ္ႏြယ္အေပၚ ခဏတျဖဳတ္ သာယာမိတာလားလိုု႔ အေခါက္ေခါက္ အခါခါေတြးဖူးပါတယ္။ ကိုုယ့္ဘာသာ ခ်စ္တယ္လိုု႔ ထင္လိုုက္လိုု႔ ေရွ႕ဆက္ခ်စ္ဖိုု႔ ၾကံရြယ္ၿပီးကာမွ တကယ္ခ်စ္တာမ်ား ဟုုတ္ရဲ႕လားဆိုုတဲ့ သံသယမ်ားစြာ ဝင္ဖူးပါတယ္။<br /><br />တကယ္ေတာ့ အခ်စ္ဆိုုတဲ့ စကားလံုုး ေဝါဟာရကိုု ကြၽန္ေတာ့္တစ္သက္ မၾကားဖူးဘူးဆိုုရင္ ခ်စ္တယ္ဆိုုတာတစ္ခုု ရွိေနတယ္လိုု႔ ကြၽန္ေတာ္ မသိခဲ့ဘူးဆိုုရင္ မျမတ္ျမတ္ႏြယ္ကိုု ခ်စ္မိသြားသလားလည္း ေတြးမိမွာ မဟုုတ္ဘူး မျမတ္ျမတ္ႏြယ္ကိုု ခ်စ္ဖိုု႔နည္းလမ္းေတြလည္း ဖန္တီးခဲ့မွာ မဟုုတ္ဘူး။ အခ်စ္ဆိုုတဲ့ အရာသာမကဘူး သံေယာဇာဥ္ဆိုုတာေရာ၊ တြယ္တာစိတ္ မိသားစုုစိတ္ စတာေတြကေရာ အကုုန္လံုုးက သိေနလိုု႔ျဖစ္ေနတာ။ ေသြးကစကားေျပာတယ္ဆိုုတာေတြဟာ တကယ္ေတာ့ မရွိေလာက္ဘူးလိုု႔ ကြၽန္ေတာ္ထင္တယ္။ ဆိုုပါေတာ့ မျမတ္ျမတ္ႏြယ္ဟာ မိဘေတြရဲ႕ ေမြးစားသမီးဆိုုရင္ မသိေသးခင္ေတာ့ မျမတ္ျမတ္ႏြယ္ဟာ အမ်ားသူငါေျပာၾကသလိုု မိဘေတြကိုု ခ်စ္တယ္ဆိုုၿပီး ခ်စ္မွာပဲ။ ဒါေပမဲ့ သိသြားတဲ့အခါက်ေတာ့ အတူေနတဲ့ မိဘေတြအေပၚ သံသယဝင္လာေတာ့မယ္။ ဘယ္မိဘကိုုျဖင့္ ပိုုခ်စ္မွာလဲလိုု႔ ေတြးမိမယ္၊ မိဘအရင္းေတြက ဘယ္သူလဲ သိခ်င္လာမယ္၊ ခုုလက္ရွိအတူေနတဲ့ မိဘေတြဟာ ေက်းဇူးတင္ထိုုက္တယ္လိုု႔ သင္ယူထားတဲ့ စာေပေတြ အမ်ားသူငါ ယူဆခ်က္ေတြနဲ႔ မျမတ္ျမတ္ႏြယ္ ေတြးမိေတာ့မယ္။ ဒီသေဘာပါပဲ မျမတ္ျမတ္ႏြယ္။ မျမတ္ျမတ္ႏြယ္ကိုု ကြၽန္ေတာ္ခ်စ္တယ္ဆိုုတာကလည္း ဒီသေဘာအတိုုင္းပါပဲ။ အခ်စ္ဆိုုတာ တစ္ခုုကိုု ကြၽန္ေတာ္သိေနၾကားေနဖတ္႐ႈေနရတယ္။ ဒီေတာ့ ဆန္႔က်င္ဘက္လိင္လည္းျဖစ္၊ ႐ုုပ္ရည္အားျဖင့္လည္း ၾကည္႐ႈေပ်ာ္တဲ့၊ တိုုက္တိုုက္ဆိုုင္ဆိုုင္ ကြၽန္ေတာ့္ကားေပၚမွာ ေမ့လဲခဲ့တဲ့ မျမတ္ျမတ္ႏြယ္ကိုု ကြၽန္ေတာ္ခ်စ္သလားေတြ ေတြးမိေတာ့တယ္။ ကားေပၚမွာ ေမ့လဲဖိုု႔ဆိုုတဲ့ ကိစၥႀကီးကလည္း အဲဒီလိုုထင္ပစ္ဖိုု႔ လံုုေလာက္ေနတယ္ မဟုုတ္လား။ ကံၾကမၼာကမ်ား တြန္းပိုု႔ေလသလားတိုု႔ ဖူးစာဆိုုတာပဲလားတိုု႔ လိုုရာဆြဲေတြးပစ္ဖိုု႔ အတြက္ အလြန္သင့္ေတာ္တဲ့ အေၾကာင္းအရာ မဟုုတ္ေပဘူးလား။<br /><br />အခ်စ္ဆိုုတာ ဘာလဲ မျမတ္ျမတ္ႏြယ္ သိသလား။ ကြၽန္ေတာ္ကေတာ့ သိတယ္ မျမတ္ျမတ္ႏြယ္။ အခ်စ္ဆိုုတာ ဖတ္ဖူးသင္ဖူးၾကားဖူးတဲ့ ေဝါဟာရ တစ္ခုုပဲ။ ဒါေၾကာင့္ မျမတ္ျမတ္ႏြယ္ကိုု ကြၽန္ေတာ္ခ်စ္တယ္။ မျမတ္ျမတ္ႏြယ္တိုု႔ လမ္းထဲကိုု အေၾကာင္းမရွိ အေၾကာင္းရွာ ျဖတ္တယ္။ မျမတ္ျမတ္ႏြယ္နဲ႔ ေတြ႕လိုုေတြ႕ျငားေပါ့။ ကားေမာင္းသြားေနရင္း လမ္းေဘးဝဲယာ ကားတားေနသူေတြကိုု ေတြ႕ရင္ မျမတ္ျမတ္ႏြယ္မ်ားလားလိုု႔ ခရီးသည္ပါေနလ်က္က ၾကည့္မိတယ္။ မျမတ္ျမတ္ႏြယ္ ကြၽန္ေတာ့္ကားကိုု တားခဲ့တဲ့ ေနရာကိုု ခဏခဏျပန္သြားတယ္။ မျမတ္ျမတ္ႏြယ္ကိုု မေတြ႕ရဘူး။ ေတြ႕ခြင့္မၾကံဳေတာ့ဘူး။ ဒီအခါ ပိုုပိုုေတြ႕ခ်င္လာမိတယ္။ ဒါေၾကာင့္လည္း မျမတ္ျမတ္ႏြယ္တိုု႔အိမ္ကိုု လမ္းၾကံဳလိုု႔ ဝင္ႏႈတ္ဆက္သလိုု လာလည္ခဲ့တာေပါ့။ ေနာက္ထပ္တစ္ႀကိမ္ ကားတားတဲ့လူဟာ မျမတ္ျမတ္ႏြယ္ ျဖစ္ေနဖိုု႔ဆိုုတာႀကီးကလည္း ထပ္ၿပီး ႐ုုပ္ရွင္ျပဇာတ္ဝတၳဳဆန္ရေတာ့မယ္။ အဲေလာက္ထိ တိုုက္ဆိုုင္ပစ္ဖိုု႔က်ေတာ့ အခြင့္အလမ္း နည္းလြန္းပါတယ္ မျမတ္ျမတ္ႏြယ္။ လူ႔ဘဝမွာ ျဖစ္ခဲလွပါတယ္။ တကယ္လိုု႔ ကြၽန္ေတာ္သာ မျမတ္ျမတ္ႏြယ္ရဲ႕ အိမ္ကိုု မသိခဲ့ရင္ ကြၽန္ေတာ္ခ်စ္တယ္ဆိုုတဲ့ အသိ၊ ခ်စ္ဖိုု႔ႀကိဳးစားတဲ့ အားထုုတ္မႈေတြကလည္း အခ်ိန္ၾကာလာတာနဲ႔ အမွ် အရွိန္ေလ်ာ့လာေတာ့မယ္။ ဒီအခါမွာ အခ်စ္လိုု႔ ကြၽန္ေတာ္သိဖူးဖတ္ဖူးၾကားဖူးတဲ့ အရာတစ္ခုုဟာလည္း ကြၽန္ေတာ္ဖတ္ဖူးသိဖူးၾကားဖူးသလိုုပဲ ေပ်ာက္ကြယ္သြားပါလိမ့္မယ္ မျမတ္ျမတ္ႏြယ္။<br /><br />ကြၽန္ေတာ့္ဖန္တီးမႈနဲ႔ ကြၽန္ေတာ့္အခ်စ္လိုု႔ ထင္မႈတစ္ခုုဟာ မျမတ္ျမတ္ႏြယ္က ဧည့္ခံစကားေျပာၿပီး အျပင္သြားစရာရွိလိုု႔ ကြၽန္ေတာ့္ကားနဲ႔လိုုက္လာခဲ့တာမွာ အသက္ဆက္လာခဲ့တယ္။ အသက္ရွင္လာေတာ့ အစာေရစာလိုုလာတယ္။ အာဟာရမျပတ္ဖိုု႔က ကြၽန္ေတာ့္တာဝန္ျဖစ္လာတယ္။ အဲဒီကိစၥမွာ မျမတ္ျမတ္ႏြယ္ကိုုယ္တိုုင္ကလည္း ကြၽန္ေတာ့္ကိုု အမ်ားႀကီး ကူညီေပးခဲ့တယ္ဆိုုတာကိုု ကြၽန္ေတာ္နားလည္ပါတယ္။ လက္ခံေပးပါတယ္။ ေက်းဇူးတင္သင့္သလားဆိုုတာကိုုေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တြးမရေသးဘူး မျမတ္ျမတ္ႏြယ္။ ကြၽန္ေတာ္တစ္ေယာက္တည္းကိုုပဲ အျပစ္ပံုုခ်လိုုက္ဖိုု႔ (ခ်စ္တယ္ဆိုုတာ အျပစ္လိုု႔ေျပာရစတမ္းဆိုုရင္) ကြၽန္ေတာ္သတၱိမရွိဘူး မျမတ္ျမတ္ႏြယ္။ အဲေလာက္ တာဝန္မယူရဲဘူး။ တစ္ေယာက္တည္း ဖန္တီးတဲ့အခ်စ္က အသက္ဆက္စရာ အေၾကာင္း မရွိဘူးဆိုုတာ ကြၽန္ေတာ္ေသခ်ာသိေနလိုု႔ပါပဲ။ မင္းသမီးတစ္ေယာက္ကိုု ခ်စ္ကြၽမ္းဝင္မိသလိုုပဲေပါ့။ အဲဒီမင္းသမီးကိုု မေတာ္တဆ (မျမတ္ျမတ္ႏြယ္နဲ႔ေတြ႕သလိုု သူက ကြၽန္ေတာ္ကားေပၚမွာ ေမ့လဲလိုု႔ပဲျဖစ္ျဖစ္) ေတြ႕ဆံုုပတ္သက္စရာ အေၾကာင္းတစ္ခုုခုုၾကံဳလာခဲ့မယ္ဆိုုရင္ေတာ့ အခ်စ္က (တစ္ဘက္သတ္ျဖစ္ျဖစ္) ခရီးဆက္ႏိုုင္ၿပီး၊ အဆိုုပါမင္းသမီးနဲ႔ လံုုးဝ ေတြ႕စရာအေၾကာင္း မရွိခဲ့ရင္ေတာ့ ဒီလိုုပဲ တျခားတိုုက္ဆိုုင္သူ တစ္ဦးဦးနဲ႔ (မျမတ္ျမတ္ႏြယ္နဲ႔ေတြ႕သလိုု သူက ကြၽန္ေတာ့္ကားေပၚမွာ ေမ့လဲလိုု႔ပဲျဖစ္ျဖစ္) ေတြ႕ဆံုုၿပီး ခ်စ္တယ္ဘာညာ ျဖစ္လိုုက္တဲ့အခါ အဲဒီမင္းသမီးကိစၥကလည္း ရယ္စရာလိုုလိုနဲ႔ ၿပီးသြားမွာပါပဲ။ ကြင္းစကြင္းပိတ္ေတြ နည္းနည္းမ်ားသြားတယ္ မျမတ္ျမတ္ႏြယ္။<br /><br />ထားပါေတာ့ ဘယ္လိုုျဖစ္ျဖစ္ မျမတ္ျမတ္ႏြယ္နဲ႔ ကြၽန္ေတာ္တိုု႔ရဲ႕ ပတ္သတ္မႈဟာ အမ်ားသူငါ ပတ္ဝန္းက်င္ထဲ မျမတ္ျမတ္ႏြယ္ရဲ႕ အသိုုင္းအဝိုုင္းနဲ႔ ကြၽန္ေတာ္အသိုုင္းအဝိုုင္းၾကားမွာ သိသာလာခဲ့တယ္။ လူသိမ်ားလာခဲ့တယ္။ အဲဒီခ်ိန္ထိ ကြၽန္ေတာ္ဟာ မျမတ္ျမတ္ႏြယ္ကိုု ခ်စ္ခြင့္ပန္ဖိုု႔ အႀကိမ္ေပါင္းမ်ားစြာ ေတြးဖူးေပမဲ့ မလုုပ္ျဖစ္ခဲ့ဘူး။ မျမတ္ျမတ္ႏြယ္ဘက္က မိန္းမပီပီ ကြၽန္ေတာ္ဖြင့္ေျပာဖိုု႔ ေစာင့္စားေနတာကိုုလည္း ကြၽန္ေတာ္ ရိပ္မိပါတယ္။ စကားအသြားအလာေတြ ခင္းက်င္းတာမ်ိဳးေတြ မျမတ္ျမတ္ႏြယ္ ျပဳလုုပ္လာတာကိုုလည္း ကြၽန္ေတာ္နားလည္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ မျမတ္ျမတ္ႏြယ္ ျဖစ္ေနတဲ့ အေျခအေနတစ္ခုုကိုု ကြၽန္ေတာ္မေျပာင္းလဲ ပစ္လိုုက္ခ်င္ဘူး။ အေနအထား ေျပာင္းလဲလာျခင္းရဲ႕ေနာက္မွာ အခ်စ္လိုု႔ ကြၽန္ေတာ္ကိုုယ္တိုုင္ သတ္မွတ္ဖန္တီးထားတဲ့ သိစိတ္တစ္ခုုဟာလည္း အသြင္ေျပာင္းလဲလာလိမ့္မယ္လိုု႔ ကြၽန္ေတာ္သိေနတယ္။ အဲဒီေျပာင္းလဲလာမယ့္ အေနအထားကိုုလည္း ကြၽန္ေတာ္ၿငီးေငြ႕စိတ္ပ်က္မိလိမ့္မယ္ဆိုုတာ ေသခ်ာေနတယ္။ လိုုလားတပ္မက္မႈေတြ၊ ေပါင္းစည္း ရင္ဆိုုင္မႈေတြ အခက္အခဲေတြၾကားမွာ ကြၽန္ေတာ့္ရဲ႕ အခ်စ္စိတ္ကေလး ေပ်ာက္ကြယ္သြားေတာ့မယ္ မျမတ္ျမတ္ႏြယ္။ ႏွေျမာဖိုု႔မေကာင္းလြန္းဘူးလား။ ဒီေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တိုု႔ ဒီတိုုင္းေလး ေရွ႕ဆက္ေနမယ့္လမ္းကိုု ကြၽန္ေတာ္ေရြးခ်ယ္ပါရေစ မျမတ္ျမတ္ႏြယ္။<br /><br />မျမတ္ျမတ္ႏြယ္က ကြၽန္ေတာ္ကိုု တကိုုယ္ေကာင္းဆန္တယ္လိုု႔ ခဏခဏေျပာဖူးတယ္။ ကြၽန္ေတာ့္ဘဝမွာ “ကြၽန္ေတာ္တကိုုယ္ေကာင္းဆန္တယ္”ဆိုုတဲ့ ကိစၥႀကီးတစ္ခုုဟာ ကြၽန္ေတာ္ကိုုယ္တိုုင္ပဲ ပိုုင္ဆိုုင္ႏိုုင္တာ မဟုုတ္ဘူးလား။ တျခားသူတစ္ေယာက္ေယာက္က ကြၽန္ေတာ့္အစား တကိုုယ္ေကာင္းဆန္ေပးလိုု႔မွမရတာပဲ မျမတ္ျမတ္ႏြယ္။ ဒီေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ကပဲ မျဖစ္မေနတကိုုယ္ေကာင္းဆန္ရေတာ့မယ္။ ေရွ႕ဆက္မိလိုု႔ တြဲေနၿပီးမိုု႔လိုု႔ လူသိေနၿပီမိုု႔ မလြဲသာလိုု႔ မေရွာင္သာလိုု႔ ကြၽန္ေတာ္ခ်စ္ခြင့္ပန္လိုုက္ရေတာ့မယ္ဆိုုရင္ မလြဲသာလိုု႔ မေရွာင္သာလိုု႔ ကြၽန္ေတာ္မလုုပ္ခ်င္လြန္းတဲ့ လက္ထပ္တာတိုု႔ ကေလးေမြးတာတိုု႔ကိုု လုုပ္လာရဖိုု႔ အလားအလာပဲ မျမတ္ျမတ္ႏြယ္။ အဲဒီအေနအထားကိုု ကြၽန္ေတာ္ အျဖစ္မခံႏိုုင္ဘူး။ ကြၽန္ေတာ့္အတြက္ေရာ မျမတ္ျမတ္ႏြယ္ အတြက္ေရာ အဲဒီလိုု အျဖစ္မခံႏိုုင္ဘူး။ အန္တီ့ကိုု ခုုခ်ိန္ထိခ်စ္ေနတုုန္းပဲလားလိုု႔ ကြၽန္ေတာ္ အန္ကယ္နဲ႔ အရက္ေသာက္တုုန္းက ေမးဖူးတယ္။ အခ်စ္ဆိုုတာ တာဝန္ယူမႈမရွိတဲ့အခါပဲ ေျပာလိုု႔ၿမိန္တဲ့ အရာပါလိုု႔ အန္ကယ္က ေျဖခဲ့တယ္။ မျဖစ္မေနဆိုုတဲ့ ကိစၥေတြ ပါလာတဲ့အခါ အခ်စ္က စိတ္ညစ္စရာေကာင္းလာတယ္ အခ်စ္ဆိုုတာ ကိုုယ့္ဘဝကိုု တတိတိနဲ႔တိုုက္စားသြားတဲ့ အခ်ဳပ္ႀကီး တစ္ခုုျဖစ္လာတတ္တယ္လိုု႔ အန္ကယ္ခဏခဏေျပာခဲ့တယ္။ သူေျပာတာကိုု ကြၽန္ေတာ္လက္ခံတယ္ မျမတ္ျမတ္ႏြယ္။ ကြၽန္္ေတာ္ကပဲ ကြၽန္ေတာ့္အခ်စ္ကိုု အထင္ႀကီးလြန္းတာလားေတာ့ မေျပာတတ္ဘူး။ ကြၽန္ေတာ့္အခ်စ္ကိုု ကြၽန္ေတာ္တန္ဖိုုးထားယုုယခ်င္မိတယ္။ တသသလုုပ္ေနခ်င္မိတယ္။ ကြၽန္ေတာ္ တကိုုယ္ေကာင္းဆန္တယ္လိုု႔ ဝန္ခံထားပါတယ္ မျမတ္ျမတ္ႏြယ္။<br /><br />ဒါနဲ႔ပဲ မျမတ္ျမတ္ႏြယ္ဟာ တျခားေယာက္်ားတစ္ေယာက္ကိုု လက္ထပ္ဖိုု႔တိုုင္ပင္လာတဲ့ အခါမွာ ကြၽန္ေတာ့္ဘက္က ဘာမွအၾကံဉာဏ္မေပးခဲ့တာပဲ မျမတ္ျမတ္ႏြယ္။ ကြၽန္ေတာ္က သူ႔မယူနဲ႔ ကြၽန္ေတာ့္ကိုုယူလိုု႔ ေျပာလိုုက္ဖိုု႔ အႀကိမ္ႀကိမ္ႀကိဳးစားခဲ့ပါေသးတယ္။ ဒါေပမဲ့ ကြၽန္ေတာ္က မျမတ္ျမတ္ႏြယ္နဲ႔ လက္ထပ္လိုုက္ပါၿပီတဲ့ ဘယ္ေလာက္ထိ ဆက္ခ်စ္မယ္လိုု႔မွ အာမခံခ်က္မေပးႏိုုင္တာ။ ကြၽန္ေတာ့္ကိုု မျမတ္ျမတ္ႏြယ္ စိတ္ဆိုုးခဲ့တယ္။ မျမတ္ျမတ္ႏြယ္ဟာ ကြၽန္ေတာ့္ရင္ခြင္ကိုု တိုုးဝင္ၿပီး ငိုုခဲ့တယ္။ ကြၽန္ေတာ့္ကိုု ခ်စ္ေနမိပါတယ္လိုု႔လည္း ဝန္ခံခဲ့တယ္။ ၿပီးေတာ့ တျခားေယာက္်ားတစ္ေယာက္ကိုုပဲ လက္ထပ္ခဲ့တယ္။ အဲဒီအတြက္ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ မျမတ္ျမတ္ႏြယ္။ ကြၽန္ေတာ္က မျမတ္ျမတ္ႏြယ္ကိုု ခ်စ္တယ္ေျပာခဲ့ရင္ ဒါမွမဟုုတ္ လက္ထပ္မယ္ေျပာခဲ့ရင္ ခုုေလာက္ဆိုု မျမတ္ျမတ္ႏြယ္နဲ႔ ကြၽန္ေတာ့္ရဲ႕ ဘဝမွာ အခ်စ္ဆိုုတာႀကီးကိုု ဒီေလာက္ထိ အမႊန္းတင္ေျပာေနခြင့္ ရွိေတာ့မွာ မဟုုတ္ဘူး။ မယားေကၽြးေမြးမႈ သားေကၽြးေမြးမႈေတြ ၾကားထဲမွာ ကြၽန္ေတာ့္ရဲ႕ မျမတ္ျမတ္ႏြယ္ကိုု ခ်စ္တဲ့စိတ္ဟာလည္း ဆက္လက္ရွင္သန္ႏိုုင္ေတာ့မွာ မဟုုတ္ဘူး။ ကြၽန္ေတာ္ထင္တာေတြဟာ မွားရင္လည္း မွားႏိုုင္ပါတယ္ မျမတ္ျမတ္ႏြယ္။ ဒါေပမဲ့ အဲဒီအထင္ကိုုပဲ ကြၽန္ေတာ္က သေဘာက်ေက်နပ္ေနတာဆိုုေတာ့ တကယ္လိုု႔မွားေနခဲ့ရင္လည္း အဲဒီအမွားအေပၚမွာပဲ ဆက္လက္သာယာပါရေစ။<br /><br /><br /><br />ခိုုင္စိုုးလင္း<br />( 11-11-2011 - 14:10 GMT +8)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36281620-3565203177001142775?l=khinesoelung.blogspot.com' alt='' /></div>ခိုင္စိုးလင္းhttp://www.blogger.com/profile/01479206458620200623noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-36281620.post-48983894072676970372011-11-04T20:11:00.004+08:002011-11-04T21:48:19.530+08:00အတက္အက် အေျပာင္းအလဲ သိပ္မရွိေတာ့ေသာဘဝမွာ ဖန္တီးယူထားသည့္ အသည္းကြဲျခင္းမ်ားက ေဖ်ာ္ေျဖေရးျဖစ္လိုု႔ေနေတာ့သည္။ ငါေတာ့ ခံစားေနရပါၿပီလိုု႔ ကိုုယ့္ဘာသာ အတင္းသနား၊ ဇာတ္မနာနာေအာင္ ဆြဲေတြးၿပီးေတာ့ ဒရမ္မာရတာကလည္း အေလ့အထတစ္ခုုလိုု ျဖစ္ေနခဲ့ၿပီ။ ဘယ္ေတာ့မဆိုု အသည္းကြဲကြဲ အလူးလူး အလိမ့္လိမ့္ အလဲလဲအၿပိဳၿပိဳဆိုုတာခ်ည္းပဲ။ တကယ္မခံစားရဘဲ ဟန္ေဆာင္တာလား ဆိုုေတာ့လည္း မဟုုတ္ျပန္။ တကယ္ခံစားရတာကိုုက အက်င့္တစ္ခုုလိုု ျဖစ္ေနေတာ့သည္။ အသည္းကြဲျခင္းကိုု ေမြ႕ေလ်ာ္ေနတာမ်ိဳးေတာ့လည္း မဟုုတ္။ ဟုုတ္ေကာင္းလည္း ဟုုတ္မည္။ သိုု႔ေသာ္ အဲလိုု အမည္တပ္ပစ္ဖိုု႔က ကိုုယ့္ဘာသာ ရက္စက္လြန္းရာ က်သည္ေလ။<br /><br />တမင္မ်ား အသည္းကြဲေအာင္လုုပ္ေနသလားလိုု႔ ေမးၾကျပန္ေတာ့လည္း စိတ္မေကာင္းႀကီးစြာျဖစ္ခ်င္ေယာင္ ေဆာင္ခဲ့သည္။ တကယ္တမ္း လိုုလားေနတာ စစ္မွန္တဲ့ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာပါ၊ အၾကင္နာကိုု ငတ္မြတ္ေနတာပါဆိုုတာမ်ိဳးကိုု ကိုုယ့္ဘာသာ အတင္းအယံုုသြင္း၊ အယံုုသြင္းရင္းက ကိုုယ့္ဘာသာ တကယ္ယံုုၾကည္လာ တကယ္ယံုုၾကည္လာရင္းက ကိုုယ့္ဘာသာ သနားေနတတ္ျပန္သည္။ ဘဝမွာ ဘာလိုုခ်င္လဲဆိုုတာကိုု ကိုုယ့္ဘာသာလည္း အတိအက်မသိ၊ ဘာမွမလိုုသေယာင္ ခုုေနေသရင္ေတာင္ အဆင္သင့္ဆိုုတာမ်ိဳးကိုု မၾကာခဏေျပာတတ္ရဲ႕လား ေျပာတတ္ရဲ႕။ တကယ္တမ္းေတာ့ ေသဖိုု႔မဆိုုနဲ႔ ရာသီဥတုုပူရင္ေတာင္ ေနကာမ်က္မွန္မပါဘဲ အျပင္မထြက္ရဲ။ ရွင္သန္ေနစဥ္တုုန္းေတာ့ ကိုုယ့္ဘာသာ ဂ႐ုုစိုုက္ရမွာပဲလိုု႔ လိုုရာဆြဲဆင္ေျခလည္း ေပးခ်င္ေပးတတ္သည္။ တစ္ခါတည္း ေသသြားရင္ေကာင္းရဲ႕ မေသဘဲနဲ႔ နာဖ်ားမက်န္းမာ မလႈပ္မယွက္ႏိုုင္ ျဖစ္ေနရင္ မခက္လားလိုု႔ ကိုုယ့္ဘာသာေျဖေတြးခ်င္လည္း ေတြးတတ္သည္။<br /><br />ဘာသာတရား အဆံုုးအမတိုု႔ကိုုလည္း အယံုုအၾကည္မရွိေတာ့။ စာေပေလ့လာဖတ္႐ႈရျခင္းကိုုလည္း မေပ်ာ္ေမြ႕ေတာ့။ ေငြရွာရျခင္း၌ပင္ ကိုုယ့္ဘာသာ ရြံရွာမိေနေတာ့သည္။ လူမႈေရး၊ မိသားစုုေရး၊ ႏိုုင္ငံေရး စသည္တိုု႔ကိုု မပစ္ပယ္ႏိုုင္ေသးျခင္း အေပၚ၌လည္း ကိုုယ့္ဘာသာ အားမလိုုအားမရ။ အခါအားေလ်ာ္စြာ စာတိုုေပစ ေရးၿပီး သူတပါးက လာဖတ္တာကိုု သာယာမိျခင္းအားလည္း မထိန္းခ်ဳပ္ႏိုုင္ေသး။ ခုုေန လမ္းေပၚမွာ လူတစ္ေယာက္ကိုု ကားတိုုက္သြားရင္ ကူညီခ်င္ ကူညီမိႏိုုင္တာကိုု ကိုုယ့္ဘာသာ ထိတ္လန္႔လွသည္။ နိဗၺာန္ကိုု အေထာက္အပံ့ျဖစ္ဖိုု႔ ကိုုယ္ေမြးထားတယ္ဆိုုတိုုင္း ကိုုယ္ပိုုင္တယ္ယူဆၿပီး သားသမီးကိုု ေပးလွဴျခင္းအတြက္ သာဓုုေခၚခဲ့ဖူး အားက်ခဲ့ဖူးတာကိုုလည္းေကာင္း၊ အဆိုုပါလူ႔အခြင့္အေရးကိုု အတိအက်ခ်ိဳးေဖာက္ထားေသာ ဘာသာတစ္ခုုကိုု သက္ဝင္ယံုုၾကည္ဖူးျခင္းအားလည္းေကာင္း ကိုုယ့္ဘာသာ စက္ဆုုတ္ေနမိသည္။<br /><br />ဘယ္ဘာသာတရားကိုုမွ လက္မခံဘူးဆိုုရင္ လူဟာေဆာက္တည္ရာမဲ့သြားမွာပဲ ဆိုုတာကိုု သိသိႀကီးႏွင့္ ေဆာက္တည္ရာ မဲ့ျခင္းကိုုသာ ေရြးခ်ယ္ခဲ့ေတာ့သည္။ တစ္ခုုခုုကိုု ကိုုးကြယ္ ဆည္းကပ္လိုုက္ဖိုု႔ဆိုုတာက အလြယ္လိုုက္လြန္းသည္ထင္၏။ ငါးရာ့ငါးဆယ္နိပါတ္ေတာ္အားလည္းေကာင္း၊ သမၼာက်မ္းစာအားလည္းေကာင္း၊ ကိုုရမ္က်မ္းအားလည္းေကာင္း၊ မဟာဘရတ၊ ရာမာယနဇာတ္ေတာ္တိုု႔အားလည္းေကာင္း၊ ႀကီးပြားရာေအာင္ျမင္ေၾကာင္း က်မ္းအဆူဆူအားလည္းေကာင္း၊ လူသားပီသေရးလိုု႔ အမည္တပ္ၿပီး လူသား၏ အေႏွာင္ဖြဲ႕ကင္းလြန္းျခင္းကိုု ခ်ဳပ္ပစ္ေသာ ေလာကနိတိမ်ားအားလည္းေကာင္း၊ ကူညီငဲ့ညွာသနားစာနာေထာက္ထားႀကိဳးစား စသည့္စကားလံုုးမ်ား ျပည့္ေနေသာ စာေပအသီးသီးအားလည္းေကာင္း၊ ေကာင္းခ်င္လြန္း ေတာ္ခ်င္လြန္းလိုု႔ ေကာင္းတယ္၊ သင့္ေတာ္တယ္ဟုု အမ်ားသတ္မွတ္ထားသည္မ်ားကိုုသာ ျပဳလုုပ္တတ္ေသာ လူ႔အဖြဲ႕အစည္းအားလည္းေကာင္း၊ ေဖာ္ျပပါမ်ားကိုု လံုုးလံုုး မစြန္႔လႊတ္ႏိုုင္ေသးေသာ ကိုုယ္တိုုင္၏ စိတ္ေစတသိဟ္အားလည္းေကာင္း အားမလိုုအားမရျဖစ္ရလြန္းသည္။<br /><br />ခ်စ္တယ္ခ်စ္တယ္ဟုု အထပ္ထပ္အခါအခါ ေျပာတတ္သေလာက္ ခ်စ္ေနပါတယ္လိုု႔ ကိုုယ့္ဘာသာ ယံုုၾကည္ေနသေလာက္ ကိုုယ္ခ်စ္တယ္ဆိုုတာ ဆန္႔က်င္ဖက္ လိင္ျဖစ္ေနေသးျခင္းအတြက္လည္း ရွက္ရြံမိသည္။ ၿပီးေတာ့ ခ်စ္တယ္ဆိုုတာမ်ိဳးက အဂၤလိပ္စကားေသခ်ာမေျပာတတ္ရင္ေတာင္ ေပ်ာက္ကြယ္သြားတတ္ေသာ အရာမ်ိဳးဆိုုတာကိုု သိသိႏွင့္ မၾကာခဏ အသည္းကြဲတတ္ျခင္းကလည္း ယံုုၾကည္မႈ ေပ်ာက္ေစသည္။ ဘဝအတြက္ အာမခံခ်က္ဆိုုတာ လံုုးဝ မရွိဘူးလိုု႔ သိသိႀကီးႏွင့္ ေတာင့္တမိတတ္ေသးသည္။ လူဆိုုတာ ျမင့္ျမတ္တယ္ အရာရာ စြမ္းေဆာင္ႏိုုင္တယ္ စသည္ျဖင့္လည္း ထင္ခ်င္ထင္ေနမိေသးသည္။ လူသားဝါဒစသည္တိုု႔အားလည္း သေဘာက်ႏွစ္သက္ဖူးေသးသည္။ သားသမီးကိုု ဆံုုးမေသာ မိဘမ်ားအားလည္းေကာင္း၊ သားသမီးအား လြတ္လပ္ခြင့္မေပးေသာ မိဘမ်ားအားလည္းေကာင္း၊ အနေႏၱာအနႏၱငါးပါးဆိုုေသာ ဂုုဏ္ပုုဒ္ႀကီးကိုု အခြင့္ထူးခံယူထားၾကေသာ ႐ိုုေသခံလူမ်ားအားလည္းေကာင္း၊ မိဘေတြမွာ ဝတၱရားရွိတယ္ဆိုုတိုုင္း ေကြၽးေမြး ပညာသင္ေပးရမယ္လိုု႔ ယူဆထားေသာ သားသမီးမ်ားအားလည္းေကာင္း၊ ကိုုယ္တိုုင္ငယ္ႏုုစဥ္က မိဘအေပၚဆြဲႏြဲ႕ခဲ့ျခင္းမ်ားအားလည္းေကာင္း၊ တစ္ဦးတစ္ေယာက္တည္း မေနႏိုု္င္ေသးေသာ အေပါင္းအေဖာ္မက္ေသာစိတ္ ခ်စ္သူ၏ ဂ႐ုုစိုုက္မႈကိုု ခံယူလိုုေသးေသာစိတ္တိုု႔အားလည္းေကာင္း မႏွစ္ၿမိဳ႕လြန္းေတာ့သည္။ မိဘအတြက္ ခ်စ္သူအတြက္ ညီအစ္ကိုု ေမာင္ႏွမအတြက္ လုုပ္ေဖာ္ကိုုင္ဖက္အတြက္ သူငယ္ခ်င္းအတြက္ ဆိုုတာေတြကိုုလည္း လံုုးလံုုး ဥေပကၡာမျပဳႏိုုင္ျပန္ေသး။<br /><br />ငါဆိုုေသာ အတၱ၊ ငါ့ကိုုဆိုုေသာ အတၱ၊ ငါကဆိုုေသာ အတၱ။ အဆိုုပါမ်ားကိုု မစြန္႔လႊတ္ႏိုုင္ေသး။ မစြန္႔လႊတ္ႏိုုင္ေသးသည္ႏွင့္ အမွ် ခ်စ္ျခင္း မုုန္းျခင္း အသည္းကြဲျခင္း သူတပါးကိုု ေပ်ာ္ရႊင္ေစျခင္း ကိုုယ့္ဘာသာ ေက်နပ္ေစျခင္း စသည္တိုု႔ ရံဖန္ရံခါ ဝင္လာတတ္သည္ကိုုလည္း အသည္းတယားယား ၾကည့္ေနရေတာ့သည္။<br /><br /><br />ခိုုင္စိုုးလင္း<br />04-11-2011 (21:30 - GMT + 8)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36281620-4898389407267697037?l=khinesoelung.blogspot.com' alt='' /></div>ခိုင္စိုးလင္းhttp://www.blogger.com/profile/01479206458620200623noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-36281620.post-88304421676260990562011-10-16T15:38:00.008+08:002011-10-16T21:56:21.889+08:00အဲဒီညက ကၽြန္ေတာ္တိုု႔ အရက္ေသာက္ေနၾကတာ။ ကၽြန္ေတာ္တိုု႔ဆိုုတာက ကၽြန္ေတာ္ရယ္ ကၽြန္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္း သံုုးေယာက္ရယ္။ ေသာက္ခ်င္လိုု႔ကိုု ခ်ိန္းၿပီးေသာက္ေနၾကတာ။ တစ္ေယာက္က စိတ္ေရာဂါ အထူးကုုဆရာဝန္။ တစ္ေယာက္ကေတာ့ တကၠစီေမာင္းတယ္။ ေနာက္တစ္ေယာက္ကေတာ့ သူေဌးသားလိုု႔ အလြယ္ေခၚလိုုက္လိုု႔ရတဲ့ေကာင္။<br /><br />ငါက လူေတြကိုု စိတ္ေရာဂါ ကုုေနတယ္ဆိုုတာထက္ စိတ္ေတြကိုုေလ့လာေနတယ္လိုု႔ေျပာရင္ ပိုုမွန္လိမ့္မယ္ လိုု႔ စိတ္ေရာဂါ အထူးကုုဆရာဝန္သူငယ္ခ်င္းက ေျပာလိုုက္တယ္။ ေလ့လာေတာ့ေရာ ဘာရမွာတုုန္းလိုု႔ တကၠစီသမား သူငယ္ခ်င္းက ေမးတယ္။ မေလ့လာရင္ သူအလုုပ္မရွိျဖစ္သြားမွာေပါ့ကြလိုု႔ သူေဌးသားက ဝင္ေျပာလိုုက္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ လူ႐ိုုးလူေအး စကားနည္းအထာနဲ႔ ျပံဳးၿပီးၾကည့္လိုု႔သာေနတယ္။ ေျပာရမယ္ဆိုုရင္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ အခုုတေလာ အဲဒီအထာဖမ္းေနရတာ သေဘာက်ေနတယ္။ ၿပီးေတာ့ ေသာက္ေနၾကတာက ကၽြန္ေတာ့္အိမ္ဆိုုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္က သည္းခံရျပရမယ္ သေဘာထားႀကီးျပရမယ္ ဟိုုဟာဒီဟာ သူတိုု႔လိုုခ်င္တာကိုု ထလုုပ္ေပးရမယ္။ အိမ္ရွင္ေတြဟာ ခဏတျဖဳတ္လာတဲ့ ဧည့္သည္သူငယ္ခ်င္းေတြကိုု သေဘာေကာင္းရမယ္ ဦးစားေပးရမယ္လိုု႔ ဘယ္တုုန္းကတည္းက သတ္မွတ္ထားတဲ့ လူမႈေရးက်င့္ဝတ္လည္းေတာ့ ကၽြန္ေတာ္မသိဘူး။ ဒါေပမဲ့ အဲဒီအထာနဲ႔ပဲ ကၽြန္ေတာ္ေနေနလိုုက္တယ္။ ၿပီးေတာ့ သူတိုု႔စကားကေတာက္ကဆျဖစ္လိုု႔ ေျပရာေျပေၾကာင္း ဝင္ေျပာလိုုက္ရရင္ ကိုုယ့္ဘာသာ ေက်နပ္ခြင့္ရေသးတယ္။<br /><br />တကယ္ေတာ့ကြ ငါ့ဆီမွာလာတဲ့ လူနာအမ်ားစုုက ေဆးျဖတ္တဲ့လူနာေတြကြ။ စိတ္ဝင္စားဖိုု႔ေကာင္းတယ္ လိုု႔ စိတ္ဆရာဝန္က ဆက္ေျပာတယ္။ ေအးေပါ့ကြ မင္းေဆး႐ံုုကလည္း ေဆးသမားရပ္ကြက္နဲ႔နီးတာကိုုးလိုု႔ တကၠစီသမားက ေျပာျပန္တယ္။ သူေဌးသားကလည္း တဟားဟားရယ္ၿပီး ဟုုတ္တယ္ကြ ငါသိသေလာက္ အဲဒီနားကဘဲေတြက အကုုန္လံုုးနီးပါးေဆးခ်တယ္လိုု႔ ဝမ္းသာသံႀကီးနဲ႔ဝင္ေျပာတယ္။ ေနပါဦးကြာ ေဆးျဖတ္တယ္ဆိုုလိုု႔ ငါေဆးျဖတ္တုုန္းကအေၾကာင္းေျပာျပမယ္လိုု႔ ကၽြန္ေတာ္က ၾကားဝင္လိုုက္ရျပန္တယ္။ သူတိုု႔အာ႐ံုုက ကၽြန္ေတာ့္ဘက္ေရာက္သြားၾကတယ္။<br /><br />ငါေဆးျဖတ္တုုန္းကဆိုုရင္ ေဆးကိုု စားပြဲခံုုေပၚမွာတင္ထားၿပီး ထိုုင္ၾကည့္ၿပီးေတာ့ကိုု ျဖတ္တာ။ မ်က္ရည္ေတာင္ က်တယ္။ တိကနဲ႔ျဖတ္သလိုုမ်ိဳး ျဖတ္ပစ္တာ လိုု႔ကၽြန္ေတာ္ကေျပာျပလိုုက္တယ္။ ၿပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ကခပ္ျပံဳးျပံဳးနဲ႔ အရက္ထပ္ငွဲ႔ေတာ့ သူတိုု႔သံုုးေယာက္လံုုးက ၿငိမ္ၿပီးနားေထာင္ေနၾကတယ္။ ကၽြန္ေတာ္က အရက္ကိုု တက်ိဳက္ေသာက္လိုုက္ၿပီး အဲဒါပဲကြလိုု႔ဆိုုလိုု္က္ေတာ့ ဟာမင္းဟာက ဘာမွလည္း မဟုုတ္ဘူးလိုု႔ တကၠစီသမားကေျပာတယ္။ မင္းလိုုသာျဖတ္ႏိုုင္ရင္ ငါေတာ့ေတာ္ေတာ္အလုုပ္ပါးသြားမွာလိုု႔ စိတ္ဆရာဝန္ကေျပာတယ္။ အဲလိုုလုုပ္လိုုက္ေတာ့ေရာ မင္းကတကယ္ျပတ္သြားေရာလားလိုု႔ သူေဌးသားက ေမးခြန္းထုုတ္တယ္။ ေအးျပတ္သြားတယ္ကြ မေကာင္းမွန္းလည္း သိေနတာပဲ ျဖတ္ကိုုျဖတ္မွျဖစ္မယ္ဆိုုၿပီးျဖတ္လိုုက္တာ ေနာက္ပိုုင္းလည္း မလုုပ္ျဖစ္ေတာ့ဘူးလိုု႔ ကၽြန္ေတာ္ကေျပာလိုုက္တယ္။ ဒါဆိုုမင္းက ေတာ္ေတာ္ေၾကာက္စရာေကာင္းတာပဲလိုု႔ သူေဌးသားကမွတ္ခ်က္ေပးၿပီး အရက္ဆက္ေသာက္ေနတယ္။ က်န္တဲ့ႏွစ္ေယာက္ကလည္း ဘာမွဆက္မေျပာၾကေတာ့ဘူး။ ေၾကာက္စရာေကာင္းတယ္ဆိုုတဲ့ဟာႀကီးကိုု ကၽြန္ေတာ္မႀကိဳက္လွဘူး။ စိတ္ထဲမွာ တမ်ိဳးႀကီးျဖစ္သြားတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဘာမွမေျပာဘဲ ရယ္ေနလိုုက္တယ္။<br /><br />အဲဒီေနာက္ ငါးမိနစ္ေလာက္ ဆက္တိုုက္ေသာက္ၾကတယ္။ ဘာစကားမွမေျပာၾကဘူး။ စိတ္ဆရာဝန္ေကာင္က ထရပ္လိုုက္ၿပီး ျပတင္းေပါက္ကေန အျပင္ကိုု ေငးေနတယ္။ တကၠစီသမားက ေဆးလိပ္ဖြာေနတယ္။ သူေဌးသားကေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္မ်က္ႏွာကိုု စိုုက္ၾကည့္ေနတယ္။ ကၽြန္ေတာ္က ေၾကာက္စရာေကာင္းတယ္ဆိုုတာႀကီးကိုု ရွင္းျပခ်င္ေနတယ္။ မဟုုတ္ပါဘူးလိုု႔ ျငင္းခ်င္ေနတယ္။ မေကာင္းတာကိုု တိကနဲ႔ျဖတ္လိုုက္ႏိုုင္တာ ေၾကာက္စရာေကာင္းတာမွမဟုုတ္တာ လုုပ္သင့္တာကိုုလုုပ္လိုုက္တာပဲေလ ဆိုုတာမ်ိဳးေတြေျပာျပခ်င္ေနတယ္။ သူဘာကိုုဆိုုလိုုၿပီး ေၾကာက္စရာေကာင္းတယ္လိုု႔ေျပာမွန္းလည္း ကၽြန္ေတာ္က ေသခ်ာသလိုုရွိေပမဲ့ ထပ္ၿပီးေသခ်ာသြားေအာင္ ထုုတ္မေမးျဖစ္။ ဒီေကာင့္အေၾကာင္း ကၽြန္ေတာ္သိေနတာလည္းပါတယ္။ ဒီေကာင္က ကၽြန္ေတာ့္ကိုု အားနာၿပီးေတာ့ စကားလွေအာင္ေျပာမယ့္ေကာင္မ်ိဳး မဟုုတ္။ တခ်ိဳ႕ကိစၥေတြက သူမ်ားကိုု ေျပာတဲ့အခါမွာသာ ဒဲ့ေျပာလိုု႔ေကာင္းတာ ကိုုယ့္ကိုုလာေျပာရင္ေတာ့ ေတာ္ေတာ္ခံရခက္တယ္မဟုုတ္လား။ ၿပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္က ခုုတေလာ ကိုုယ့္ဘာသာ ေက်နပ္ေနခ်င္တဲ့ စိတ္ေတြဝင္ေနတယ္မဟုုတ္လား။<br /><br />စိတ္ဆရာဝန္က ျပတင္းေပါက္က ခြာလာၿပီးေတာ့ အခန္းထဲမွာ ေခါက္တံုု႔ေခါက္ျပန္ေလွ်ာက္ေနျပန္တယ္။ က်န္တဲ့ႏွစ္ေယာက္က ဆက္ေသာက္ၾကတယ္။ ဟိုုေကာင္က ဖေနာင့္ကိုု ေဆာင့္ေဆာင့္ၿပီးေလွ်ာက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္စိတ္အေႏွာင့္အယွက္ျဖစ္လာတယ္။ ထိုုင္ပါကြာလိုု႔ေျပာလိုုက္ခ်င္တယ္။ ဒါေပမဲ့ မေျပာျဖစ္ဘူး။ ဟိုုေကာင္ မင္းက လူေတြရဲ႕ စိတ္ကိုုေလ့လာတယ္ဆိုုတာ ဆက္ပါဦးကြလုုိ႔ပဲ လွမ္းေျပာလိုုက္တယ္။ ဆရာဝန္က အဲဒီေတာ့မွ လာထိုုင္ သူ႔ခြက္ထဲက်န္ေနတာကိုု ေသာက္ၿပီးတာ့ ေအးကြ လူေတြရဲ႕စိတ္ဟာ အမ်ိဳးမ်ိဳးေျပာင္းေနတာကြ ခုုေန ဒါလုုပ္ခ်င္မယ္ ေတာ္ၾကာေန မလုုပ္ခ်င္ေတာ့ျပန္ဘူး။ ခုုဒါႀကိဳက္တယ္ ေနာက္သံုုးေလးႏွစ္ၾကာရင္ ႀကိဳက္ခ်င္မွ ႀကိဳက္ေတာ့တယ္။ တခ်ိဳ႕က အဲဒီေျပာင္းေနတဲ့စိတ္ကိုု ထိန္းတယ္။ မေကာင္းဘူးလိုု႔ သတ္မွတ္ထားတဲ့ဟာေတြကိုုဆိုု မလုုပ္ျဖစ္ေအာင္ေနတယ္။ ေျပာင္းလဲေနတဲ့ စိတ္ကိုု စိတ္နဲ႔ျပန္ထိန္းတယ္။ တခ်ိဳ႕ကေတာ့ ျဖစ္ခ်င္ရာျဖစ္ေနတဲ့စိတ္ေနာက္ကိုု လိုုက္သြားတယ္ လိုု႔ေျပာတယ္။<br /><br />အဲဒါမင္းေျပာမွလား။ ငါဆိုု ခရီးသည္ေတြတင္လာၿပီး ခုုဒီသြားမယ္ေျပာၿပီးမွ ေတာ္ၾကာ တျခားေနရာေမာင္းပါဦးဆိုုတာေတြက ႐ိုုးေနၿပီ။ မင္းတိုု႔က မဟုုတ္တာကိုု သိပ္ဇာခ်ဲ႕တယ္။ ဒါမ်ားတကူးတကေလ့လာေနစရာမွမလိုုတာကြလိုု႔ တကၠစီသမားကေျပာတယ္။ သူက အေသးစိတ္ေတြေလ့လာၿပီး စာတမ္းေတြဘာေတြ ေရးမလိုု႔ျဖစ္မွာေပါ့ကြ သူကစိတ္ပညာဆရာဝန္ပဲေလ။ ေလ့လာရမွာ သူ႔အလုုပ္ပဲေလကြာ ဆက္ေျပာေဟ့ေကာင္ လိုု႔ သူေဌးသားက ဝင္ေျပာတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ကိုုယ္နဲ႔သိပ္မဆိုုင္လွတဲ့ အထာနဲ႔ အရက္ခြက္ကိုု ဟန္မပ်က္ကိုုင္ထားလိုုက္တယ္။<br /><br />ေအး ငါလည္းေျပာခ်င္ေနတာ။ ဒီလိုုကြာ တခ်ိဳ႕ေတြဟာ ကိုုယ့္ဘာသာ သိပ္ကိုု သူေတာ္ေကာင္းျဖစ္ခ်င္ၾကတယ္။ အဲဒီခါက်ေတာ့ မေကာင္းတဲ့ကိစၥ ဘာညာလိုု႔ အမ်ားက သတ္မွတ္ထားတာမ်ိဳးဆိုုရင္ သူတိုု႔စိတ္ထဲကိုု ဝင္လာေပမဲ့ ေရွာင္ၾကတယ္။ လူဆိုုတာ မနာလိုုျဖစ္တဲ့ခါ ျဖစ္မယ္။ စိတ္ဆိုုးတဲ့ခါဆိုုးမယ္။ အဲဒီလူေတြကေတာ့ အဲလိုုေတြျဖစ္တယ္လိုု႔ ထင္ႏိုုင္မယ့္ ကိစၥမ်ိဳးလံုုးဝမလုုပ္ဘူး။ သူတိုု႔စိတ္က ျဖစ္လာပါလ်က္နဲ႔ ထိန္းပစ္တယ္ ခ်ဳပ္ပစ္တယ္။ ဆိုုေတာ့ကြာ အဲဒီလူေတြဟာ ထိန္းထားတာေတြ ေပါက္ကြဲထြက္လာရင္ ကယ္ရာမဲ့ေရာ။ တကယ္ေတာ့ ကိုုယ့္ကိုုကိုုယ္ညာတတ္တဲ့လူေတြဟာ သူမ်ားကိုု ညာတတ္တဲ့လူေတြထက္ ပိုုရက္စက္တယ္ကြ။ ကိုုယ့္ကိုု အစြန္းထင္းျဖစ္ေစမယ့္ ကိစၥမ်ိဳးဆိုုရင္ လက္စတံုုးပစ္ဖိုု႔ ဝန္မေလးဘူး။ ေကာင္းခ်င္လြန္းတဲ့ ဆိုုက္ကိုုလိုု႔ေခၚရမလား။ ဆရာဝန္က ဆက္မေျပာေတာ့ဘဲ အရက္ထပ္ေသာက္တယ္။<br /><br />ေသာက္လိုု႔မမူးဘဲ မင္းေျပာတာေတြ နားေထာင္ၿပီး မူးလာၿပီ။ ေစာက္တလြဲ။ ကိုုယ့္ဘာသာညာတာေတြေရာ စိတ္အလိုုလိုုက္တာေတြေရာ ႐ႈပ္ေနတာပဲ။ လူျဖစ္ေနရတာကိုုပဲ စတည္းက ဘာေၾကာင့္ဆိုုတာ ေတြးမိရင္ စိတ္႐ႈပ္ရတဲ့အထဲမင္းတိုု႔လိုု ေစာက္တလြဲေကာင္ေတြက ေစာက္တလြဲေတြအားအားယားယား ေတြးၿပီး ေျပာၾကေရးၾကေတာ့ ပိုုဆိုုးလာတယ္။ စာေတြသင္ေနတာေတာင္ ဘာကိစၥသင္ေနရတာလဲ အခ်ိန္တန္ေသမွာပဲ မေသခင္ေလး စားဖိုု႔ေသာက္ဖိုု႔ မပူရရင္ၿပီးတာပဲဆိုုၿပီးေတာ့ ဘြဲ႕ရ႐ံုုပဲေနလာခဲ့တာ။ အားအားေန ကဗ်ာေရးၾကမယ္၊ ေစာက္တလြဲစာေတြေရးမယ္၊ လူမႈဘဝ ဆြတ္ပ်ံ႕ၾကည္ႏူးဖြယ္ေတြ၊ က႐ုုဏာသက္ဖြယ္ေတြ၊ အခ်စ္ဆိုုတာက ဘယ္လိုု၊ ဖိနပ္တစ္ဘက္ ကၽြတ္က်န္ခဲ့လိုု႔ ေနာက္တစ္ဘက္ခၽြတ္ပစ္ခဲ့တယ္ေတြ၊ ယူနဲ႔အိုု္င္က ကီးဘုုတ္မွာဆိုုရင္ေတာ့ ကပ္ေနတာေတြ၊ အားအားေနရင္ ေစာက္လုုပ္လုုပ္ၾကပါလား၊ believe မွာ lie ပါေနတာတိုု႔ လီးလုုပ္ရမွာလား။ ေျပာျပန္ရင္လည္း ငါ့ကိုု မခံစားတတ္ဘူး ေျပာၾကဦးမယ္ ခံစားတတ္ရေအာင္ ကိုုယ့္ျဖစ္ပ်က္ေျပာင္းလဲေနတဲ့ အခ်ိဳးအေကြ႕ေတြပဲ ခံစားမွာေပါ့ ဘာကိစၥ သူမ်ားဖင္ယားတိုုင္း ေရးတာေတြလိုုက္ၿပီး ခံစားေနရမွာလဲ။ စာဖတ္တယ္ဆိုုတာကလည္း နည္းပညာပိုုင္းဆိုုင္ရာေတြ ဖတ္ၾက ေလ့လာၾကရင္ မေျပာပါဘူး။ အရည္မရ အဖတ္မရတာေတြကိုု အႏုုပညာလိုု႔ အေၾကာင္းျပၿပီး လုုပ္ေနၾကတာေတြက ဟုုတ္ကိုု မဟုုတ္တာ။<br /><br />တကၠစီသမားတစ္ေယာက္တည္းပဲေျပာၿပီး ကၽြန္ေတာ္တိုု႔ အသံမထြက္ရဲဘူး။ သူေျပာတာေတြကိုု ဟုုတ္တယ္လိုု႔ လက္ခံလိုုက္ရဖိုု႔ကလည္း စိတ္ရဲ႕အစာအာဟာရဆိုုတာေတြကိုုလည္း ေမ့ပစ္လိုု႔မရဘူး မဟုုတ္လားလိုု႔ ကၽြန္ေတာ္ေတာ့ ေတြးမိတယ္။ ၿပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္နဲ႔သိပ္လည္း မဆိုုင္လွဘူးလိုု႔လည္း ေတြးလိုုက္ေသးတယ္။ သူေဌးသားက ထံုုးစံအတိုုင္း ခပ္ျပံဳးျပံဳးနဲ႔ ေခါင္းညိတ္တယ္။ စိတ္ဆရာဝန္ကေတာ့ မႈန္သိုုးသိုုးၾကည့္ေနတယ္။ ေဒါသထြက္ေနပံုုရတယ္။ ငါေျပာမယ္ကြ လူေတြဟာ အႏုုပညာဆိုုတာကိုု မင္းေျပာသလိုုပဲ အားလိုု႔ဖန္တီးခဲ့ၾကတယ္ဆိုုတာလည္း အနည္းအက်ဥ္းေတာ့မွန္တယ္။ ဒါေပမဲ့ စိတ္ပိုုင္းဆိုုင္ရာ အားျဖင့္ လူရယ္လိုု႔ ျဖစ္လာရင္ ဒါေတြက လိုုကိုု လိုုအပ္တယ္ကြ။ ဒါေတြက အလုုပ္လုုပ္လိုု႔ ပင္ပန္းေနတဲ့လူေတြကိုု အန္တာတိန္းလုုပ္ေနတာလိုု႔ပဲ ငါကယူဆတယ္။ ဒီေတာ့ ရွိေနလည္း ဘာမွေတာ့ မျဖစ္ပါဘူးလိုု႔ သူေဌးသားကေျပာတယ္။<br /><br />လုုပ္တာ လုုပ္ၾကပါကြာ။ ငါလည္း မလုုပ္နဲ႔ထိေတာ့ မေျပာပါဘူး။ ငါအားေနတုုန္းကလည္း ဒါေတြနဲ႔ေနခဲ့တာပဲ။ ခုုျဖစ္ေနတာက သူတိုု႔ကပဲ ကမာၻႀကီးကိုု ကယ္တင္မလိုုေတြ လူေတြကိုု စိတ္ၿငိမ္းခ်မ္းမႈ ေပးသလိုုေတြ၊ ဆရာလုုပ္ေနၾကတာကိုု ၾကည့္မရတာပါ။ တကၠစီသမားက နည္းနည္း ေလွ်ာခ်လိုုက္တယ္။ တကယ္ေတာ့ တကၠစီသမားက ေက်ာင္းတက္တုုန္းကဆိုု သူမဖတ္ဖူးတဲ့ စာမရွိသေလာက္ပဲလိုု႔ အေျပာခံရတဲ့ေကာင္။ မိဘခ်မ္းသာၿပီးေတာ့ တစ္ဦးတည္းေသာသားမိုု႔ လိုုေလေသးမရွိ ေက်ာင္းတက္ခ်ိန္ကိုု စာဖတ္ ႐ုုပ္ရွင္ၾကည့္နဲ႔ပဲ ကုုန္ဆံုုးလာတဲ့အေကာင္။ ေဆးေက်ာင္းၿပီးသြားေတာ့လည္း ဆရာဝန္မလုုပ္ဘဲ တကၠစီေမာင္းမယ္ဆိုုၿပီး ထလုုပ္ေတာ့ အိမ္နဲ႔ျပသနာျဖစ္ၿပီး အိမ္က ဆင္းထားတဲ့ အေကာင္။ သူစာသိပ္ဖတ္ဖူးတာကိုု သိထားၾကေတာ့ သူ႔ကိုုကၽြန္ေတာ္ကိုုယ္တိုုင္ကေတာ့ လွန္မေျပာရဲ။<br /><br />မင္းကိုု ေျပာဖိုု႔ကလည္း နည္းနည္းေတာ့ခက္တယ္ကြ။ မင္းက မသိတာလည္း မဟုုတ္ နားမလည္တာလည္း မဟုုတ္ မင္းက သက္သက္ မင္းဘဝကိုုမင္း ေမွ်ာခ်င္သလိုု ေမွ်ာထားတဲ့ေကာင္ဆိုုေတာ့ လက္ေပါက္ကပ္တာေတာ့ အမွန္ပဲ။ စိတ္ဆရာဝန္က ထေျပာတယ္။ သူေဌးသားက ခြက္ေတြ အကုုန္လံုုးကိုု လိုုက္ျဖည့္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္က အဲဒါ ကၽြန္ေတာ္လုုပ္ရမယ့္ အလုုပ္လိုု႔ ယူဆၿပီး အားနာသြားတယ္။ ၿပီးေတာ့လည္း ပထမအေခါက္ေတြက ကၽြန္ေတာ္ပဲ ျဖည့္ေပးခဲ့တာပဲလိုု႔ ေတြးၿပီး စိတ္သက္သာရာ ရသြားတယ္။ ငါက ဘဝကိုု ေရစုုန္ေမွ်ာေနတာ မဟုုတ္ဘူးကြ။ ငါအလုုပ္လုုပ္တယ္ ငါတစ္ေန႔လုုပ္မွ တစ္ေန႔စာရတာ။ အံုုနာခသြင္းရတယ္။ ပိုုတာကိုုပဲ ငါသံုုးႏိုုင္တာ။ အိမ္လခဖယ္ရေသးတယ္၊ မီတာခဘာညာ ခ်န္ရေသးတယ္။ ငါ့အတြက္ ေလာက္ငွဖိုု႔ ငါ့ဘာသာပဲ မနက္ေစာႀကီးထၿပီး ဖင္ျပဲေအာင္ ကားေမာင္းေနတာ။ လူေတြ တက္လာတယ္ ဆင္းသြားတယ္။ ေနာက္ေန႔မွာ ကၽြန္ေတာ္သြားတဲ့ေနရာက ခင္ဗ်ားပိုု႔ေပးတဲ့ ေနရာနဲ႔ အဆင္မေျပဘူးလိုု႔ ကြန္ပလိန္းလာတက္မယ့္လူမရွိဘူး။ သူတိုု႔သြားခ်င္တာကိုု ခ်က္ခ်င္းကိုု လိုုက္ပိုု႔ေပးတယ္။ ေနရာရွာမရရင္ ရေအာင္ရွာတယ္။ ကားမတိုုက္သေရြ႕ မေသသေရြ႕ေတာ့ ငါ့ဆီဘာကြန္ပလိန္းမွ မလာဘူး။ ဖြင့္ထားတဲ့ သီခ်င္းမႀကိဳက္လိုု႔ေျပာင္းေပးပါဆိုုတာေလာက္ကေတာ့ ငါ့အတြက္ ဘာျပသနာမွမရွိဘူး အပန္းလည္း မႀကီးဘူး။ ၿပီးေတာ့ သူတိုု႔လိုုရာေရာက္လိုု႔ ပိုုက္ဆံရၿပီးသြားရင္ အဲဒီခရီးသည္ေတြနဲ႔လည္း ထပ္လည္း ပတ္သက္စရာမလိုုဘူး။ ခဏေနရင္ ေသမယ့္ဟာကိုု ေစာက္တလြဲေတြ မေျဖရွင္းေနခ်င္ဘူး။ ခုုေတာင္ မင္းတိုု႔ေျပာတာ နားေထာင္ေနရတာ ပင္ပန္းလွၿပီ။ ငါ့ဘာသာဆိုု တစ္ေယာက္တည္းေသာက္ၿပီး ခုုေလာက္ဆိုု ခ်စ္ႏွင္းမႈန္မႈန္နားေထာင္ၿပီး အိပ္ေပ်ာ္ေနေလာက္ၿပီ။<br /><br />ဒီေကာင္က သူလိုုတဲ့ ပိုုက္ဆံျပည့္ၿပီဆိုုရင္ အိမ္ျပန္အိပ္ခ်င္အိပ္ေနတဲ့ အေကာင္မ်ိဳးဆိုုေတာ့ သူေျပာတာကိုု ေခါင္းညိတ္လိုုက္မိတယ္။ စိတ္ဆရာဝန္က ငါျပန္ေတာ့မယ္ကြာ ငါ့ကားထားခဲ့မယ္ မင္းပဲလိုုက္ပိုု႔ေတာ့လိုု႔ေျပာတယ္။ သူေဌးသားကေတာ့ ဒီညကၽြန္ေတာ္နဲ႔အိပ္မယ္လိုု႔ေျပာတယ္။ ငါတိုု႔ေလးေယာက္ အေဆာင္ေနတုုန္းကလိုုမ်ိဳးေလး ျပန္အိပ္ၾကမယ္ကြာ။ မင္းတိုု႔ႏွစ္ေယာက္လည္း မျပန္နဲ႔ေတာ့လိုု႔ ကၽြန္ေတာ္ေျပာလိုုက္တယ္။ သူေဌးသားက ခြက္က်န္ေတြကိုု အကုုန္လိုုက္ေမာ့ၿပီး အမႈိက္ေတြ ပြစာၾကဲေနတာကိုု သိမ္းေနတယ္။ ဒါျဖင့္လည္း ငါေရခ်ိဳးမယ္ မင္းပုုဆိုုးအေဟာင္းေပးလိုု႔ တကၠစီသမားကေျပာၿပီး ေရခ်ိဳးခန္းထဲ ဝင္သြားတယ္။<br /><br />ၿပီးေတာ့ တစ္ေယာက္ၿပီး တစ္ေယာက္ ေရခ်ိဳးၾကတယ္။ အကုုန္လံုုးက ကၽြန္ေတာ့္အဝတ္အစားေတြနဲ႔မိုု႔ ၾကည့္ရတာ တမ်ိဳးျဖစ္ေနတယ္။ ဝရံတာမွာ ေျခဆင္းထိုုင္ၾကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္က ငါတိုု႔ခုုလိုု ခဏခဏေတြ႕ၾကမယ္ကြာလိုု႔ ေျပာလိုုက္တယ္။ ငါတကယ္ေတာ့ မရက္စက္တတ္ပါဘူးလိုု႔လည္း ဆက္ေျပာလိုုက္တယ္။ သူတိုု႔က ဘာဆိုုလိုုမွန္း သတိထားမိပံုုမေပၚ။ ခါတိုုင္းလည္း ေျပာခ်င္တဲ့လူက ေျပာခ်င္ရာေျပာေနတာဆိုုေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ကိစၥကိုုလည္း သူတိုု႔ေမ့ထားလိုုက္ၿပီထင္တာပဲ။ ငါခုုမွ နည္းနည္းမူးလာတယ္။ ေလအေတာ္တိုုက္တာပဲ မင္းဝရံတာကလိုု႔ စိတ္ဆရာဝန္ကေျပာတယ္။ တဆက္တည္း ဟိုုေကာင္ မနက္က်ရင္ ေနာက္က်မွ ကားေမာင္းထြက္ေတာ့ တခါတေလေလးေတာ့ အံုုနာခမျပည့္လည္း ကိစၥမရွိပါဘူးလိုု႔ တကၠစီသမားဘက္ကိုု လွည့္ေျပာလိုုက္တယ္။ တကၠစီသမားက နံရံမွာ မွီၿပီး အိပ္ေပ်ာ္ေနၿပီ။<br /><br /><br /><br />ခိုုင္စိုုးလင္း<br /><br />16-10-2011 ( 18:50 GMT +8)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36281620-8830442167626099056?l=khinesoelung.blogspot.com' alt='' /></div>ခိုင္စိုးလင္းhttp://www.blogger.com/profile/01479206458620200623noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-36281620.post-81482653802360039302011-10-11T01:13:00.007+08:002011-10-11T08:04:42.204+08:00ခုုေန ဒီနံရံေပၚကိုု တြယ္တက္ၿပီးေတာ့ ခုုန္ဆင္းၾကည့္မယ္တဲ့။ ဘာျဖစ္သြားမလဲ သိခ်င္လွတယ္။ ေမွာင္မည္းေနေတာ့ ဘာမွမျမင္ရဘဲေနမလား။ ဒါမွမဟုုတ္ အေမွာင္ထဲမွာ က်င့္သားရေနက် မ်က္လံုုးေတြက တခုုခုုကိုုမ်ား သတိထားမိသြားမလား။ ၿပီးေတာ့တခါ ဒါလိုုမွ မလိုုအပ္တာလိုု႔ ေတြးၿပီးေတာ့ စက္ဘီးကိုု ဆက္နင္းလာလိုုက္တယ္။ နံရံတဝက္တပ်က္ႀကီးနဲ႔ ကာထားတဲ့လမ္းက ခါတိုုင္းထက္ ပိုုရွည္လ်ားလြန္းတယ္လိုု႔ ထင္လာမိတယ္။ ခါတိုုင္းလည္း ဒီလမ္းကေန ဒီေနရာကိုုျဖတ္ၿပီး စက္ဘီးစီးတိုုင္း အျမဲတမ္း ဒီလိုုအေတြးမ်ိဳး ဝင္ဖူးတယ္။ ခုုတစ္ခါက ခါတိုုင္း အေခါက္ေတြထက္ သိလိုုစိတ္ ပိုုမ်ားေနမိသလားလိုု႔။ ဒါေၾကာင့္လည္း ဒီေနရာ လမ္းတစ္ေၾကာက တစ္ခါထက္တစ္ခါ ပိုုပိုုရွည္လာတယ္လိုု႔ ထင္မိတာ ျဖစ္မွာဆိုုၿပီးျပန္ေတြးလိုုက္ျပန္ေသးတယ္။<br /><br />ဒီလမ္းက မသြားဘဲ အေပၚဘက္လမ္းက စက္ဘီးပတ္နင္းလည္း ရလ်က္သားနဲ႔လိုု႔ ဒီနားေရာက္တိုုင္း ေတြးေနက် အတိုုင္းေတြးလိုုက္မိတယ္။ ေနရာက လႈိဏ္ေခါင္းႀကီးလိုုမ်ိဳး၊ ေတာင္ကိုု ေဖာက္ထားသလိုုမ်ိဳး၊ ၿပီးေတာ့ နံရံကလည္း တဝက္တပ်က္။ ဒါကအဓိက ဒုုကၡေပးေနမွန္း သိတယ္။ တကယ္လိုု႔နံရံက လံုုးဝ အပိတ္သာဆိုုရင္ တက္ၾကည့္၊ ေက်ာ္ၾကည့္ခ်င္တဲ့စိတ္ကူးလည္း ေပၚလာမွာမဟုုတ္ဘူး။ နံရံကိုု ေဖာက္ၾကည့္ခ်င္စိတ္ထိ ရွိလာဖိုု႔ဆိုုတာကေတာ့ နည္းနည္းပိုုသြားၿပီမဟုုတ္လားလိုု႔ ေတြးၿပီးျပံဳးလိုုက္မိတယ္။<br /><br />တခ်ိဳ႕ေနရာေတြမွာ ဝါက်င္က်င္မီးထြန္းထားတယ္။ လွိ်ဳ႕ဝွက္သည္းဖိုု ႐ုုပ္ရွင္ေတြထဲက အတိုုင္းပဲ။ ဘာလိုု႔လင္းထိန္ေနတဲ့ မီးေတြ ထြန္းမထားတာလဲလိုု႔ သိခ်င္မိတယ္။ တကယ္တမ္းသာ ဒီေနရာမွာ တအားလင္းထိန္တဲ့ မီးေတြထြန္းထားမယ္ဆိုုရင္ လမ္းတစ္ေၾကာလံုုးကိုု ရွင္းရွင္းျပတ္ျပတ္ ျမင္ရမယ္ဆိုုရင္ နံရံေပၚတြယ္တက္ၿပီး ခုုန္ဆင္းၾကည့္ခ်င္စိတ္ လံုုးဝ ေပၚလာမွာမဟုုတ္ဘူးလိုု႔ ကိုုယ့္ဘာသာအားေပးမိတယ္။ ဒါဟာ စိတ္ပိုုင္းဆိုုင္ရာ လွည့္ကြက္တစ္ခုုပဲလိုု႔ အႀကိမ္ႀကိမ္ သတိေပးမိတယ္။ လင္းထိန္ေနေပမဲ့ နံရံက ခုုအတိုုင္းပဲ တဝက္တပ်က္ ျဖစ္ေနမယ္ဆိုုရင္ေတာ့ ေပၚခ်င္ေပၚလာႏိုုင္ေသးတယ္လိုု႔လည္း ဆက္ေတြးမိျပန္ေသးတယ္။ နံရံကလည္း အပိတ္ မီးေရာင္ကလည္း တအားရွင္းလင္းေနမယ္ဆိုုရင္ေတာ့ ဒီလမ္းကိုုလည္း လာျဖစ္ခ်င္မွာလာျဖစ္ေတာ့မယ္။ အေပၚလမ္းက ပတ္သြားတာ ေဘးပတ္ဝန္းက်င္လည္း ျမင္ရေသးတယ္လိုု႔ ေတြးေကာင္းေတြးေတာ့မယ္။ ဒီလိုုက်ျပန္ေတာ့လည္း အသိစိတ္ကေရာ မသိစိတ္ကပါ ေမွာင္မည္းေနတာ အသိရခက္တာကိုု တပ္မက္တတ္သလားလိုု႔ ျပန္ေမးခြန္းထုုတ္ၿပီး ကိုုယ့္ဘာသာအထင္ေသးလာ တတ္ေသးတယ္။<br /><br />တခ်က္တခ်က္ ကုုန္တင္ကားႀကီးေတြဝင္လာရင္ေတာ့ ကားမီးေတြ စူးစူးရွရွလင္းသြားတတ္ျမဲ။ ဒါေပမဲ့ အဲဒီအခ်ိန္က်ေတာ့လည္း မ်က္လံုုးကိုုကာၿပီး ကားေတြကို ေရွာင္ေနရတာနဲ႔ပဲ လင္းတယ္ဆိုုတဲ့ အသိကလြဲၿပီး ဘာမွသိလိုုက္တာ မဟုုတ္။ ေဘးကနံရံရဲ႕ အထိအေတြ႕ကိုု အျမဲစိတ္ဝင္စားေပမဲ့ ကားေတြလာေနတဲ့ အခ်ိန္က်ရင္ေတာ့ တအားမကပ္မိေအာင္ေရွာင္မိေနက်။ အထူးတလည္ သတိထားတာမ်ိဳးလည္း မဟုုတ္ဘဲ သူ႔အလိုုလိုုကိုု ေရွာင္မိေနက်။ ကားေတြေက်ာ္သြားတိုုင္း ဘာလိုု႔မ်ား အသည္းအသန္ ေရွာင္မိပါလိမ့္ ဒါဏ္ရာဘာညာရမွာ သိပ္ေၾကာက္တတ္သူလားလိုု႔ ကိုုယ့္ဘာသာ ေမးမိတာလည္း အႀကိမ္ႀကိမ္။ ၿပီးေတာ့ အားမလိုုအားမရလည္း ျဖစ္မိေသးတယ္။ ဒီေနရာကိုု ေတြ႕ရွိထားတာလည္း ၾကာၿပီ၊ ဒီနံရံကိုု စိတ္ဝင္တစား ေက်ာ္ၾကည့္ခ်င္တဲ့ စိတ္တစ္ခုုကလည္း ေသေသခ်ာခ်ာရွိေနၿပီ၊ ဘာလိုု႔မ်ား ခုုထိ မေက်ာ္ျဖစ္တာလဲလိုု႔ ေတြးတိုုင္း စိတ္ကအလိုုမက်။ ဘာျဖစ္လိုု႔ ေက်ာ္ခ်င္ေနရတာလဲလိုု႔ ေမးမိျပန္ေတာ့လည္း မေသခ်ာ။ ဘာလိုု႔ေက်ာ္ရမွာလဲလိုု႔ ထိန္းလိုုက္ျပန္ေတာ့လည္း မေနႏိုုင္။ တစ္ေခါက္ေလာက္ေတာ့ ေက်ာ္ၾကည့္သင့္တယ္ မဟုုတ္လားလိုု႔ ဆင္ေျခေပးမိတယ္။<br /><br />တကယ္တမ္း ေက်ာ္မယ္လိုု႔ စိတ္ကူးျပန္ေတာ့လည္း ထင္သေလာက္ မလြယ္လွ။ နံရံက အျမင့္ႀကီး။ ၿပီးေတာ့ နံရံမွာက တြယ္တက္စရာ အဖုုအထစ္ သိပ္ရွိလွတာ မဟုုတ္။ မဟုုတ္ဆိုုတာကိုု စိတ္ထဲက သိလိုု႔သာ သိေနတာတာ တကယ္တမ္းေတာ့ ေသလည္း မေသခ်ာလွ။ မေသခ်ာဆိုု ျမင္လည္းေကာင္းေကာင္းမွ မျမင္ရဘူးေလ။ နံရံဆိုုတာနဲ႔တင္ အဖုုအထစ္ သိပ္မရွိဖိုု႔က လံုုေလာက္သြားၿပီမဟုုတ္လားလိုု႔ ေတြးလိုုက္တယ္။ ၿပီးတာ့ အဲဒီအဖုုအထစ္ မရွိတဲ့နံရံကိုု ေက်ာ္တက္ဖိုု႔က တစ္ေယာက္တည္း ဘယ္လိုုမွမျဖစ္ႏိုုင္။ အေဖာ္တစ္ေယာက္ေယာက္ ေခၚလာၿပီပဲထားေတာ့ ဘယ္အေဖာ္ကမ်ား ဒီနံရံကိုု ေက်ာ္တက္ဖိုု႔ ကူညီေပးမလဲ။ အေဖာ္ဆိုုတာမ်ိဳးက တဝက္တပ်က္နံရံရဲ႕ ေမွာင္မည္းေနတဲ့ဘက္ကိုု ခုုန္ဆင္းဖုုိ႔ကိစၥကိုု တားကိုုတားရမယ္ မဟုုတ္လား။<br /><br />ဒီလိုုနဲ႔ပဲ နံရံရွိတဲ့ေနရာကိုု ေက်ာ္လာတယ္။ စက္ဘီးကိုု ဆက္နင္းတယ္။ ေနေရာင္ေအာက္မွာ လူေတြ၊ သစ္ပင္ေတြ၊ လမ္းမႀကီး၊ စက္ဘီးသြားတဲ့လမ္း၊ လူသြားလမ္း၊ မီးတိုုင္ေတြ၊ ကားေတြ အနီးအနားမွာဆိုု ျပတ္ျပတ္သားသား နည္းနည္းလွမ္းသြားရင္ ခပ္ဝါးဝါး။ ဘာပဲေျပာေျပာ ဒါဘာလဲဆိုုတာေတာ့ ေသခ်ာသိႏိုုင္ေသးတယ္။ ေနေရာင္က စူးရွေနေပမဲ့ မ်က္စိကိုုကာၿပီးေရွာင္စရာေတာ့ မလိုုလွ။ အကုုန္လံုုးကလင္းေနေတာ့ လင္းေနတယ္ဆိုုတာတစ္ခုုက သိပ္လည္းအထူးအဆန္း မဟုုတ္ေတာ့သလိုုပဲလိုု႔ ေတြးလိုုက္မိတယ္။ လင္းလင္းခ်င္းခ်င္းေနရာက နံရံတစ္ခုုခုုကိုု ေက်ာ္တက္ခုုန္ဆင္းလိုုက္တာမ်ိဳးက ပိုုအဆင္မေျပႏိုုင္ဘူးလားလိုု႔လည္း စိတ္ကူးမိတယ္။ ၿပီးေတာ့ တခါ၊ လင္းေနတဲ့ေနရာမွာ နံရံတဝက္တပ်က္က ဘယ္လိုုရွိေနမလဲ။ ရွိေနတယ္ထားဦး ေဘးကပတ္ၾကည့္လိုုက္လည္း ျဖစ္တယ္မဟုုတ္လား။<br /><br />သိခ်င္တယ္တိုု႔ စူးစမ္းခ်င္တယ္တိုု႔ဆိုုတာ မေသခ်ာမွျဖစ္မွာေပါ့လိုု႔ ေတြးမိတယ္။ ဒီေတာ့ နံရံေတြဟာ ေက်ာ္တက္ခုုန္ဆင္းဖိုု႔အတြက္ ေမွာင္ေနဖိုု႔လိုုအပ္တယ္၊ တဝက္တပ်က္ျဖစ္ေနဖိုု႔လိုုအပ္တယ္လိုု႔ ထပ္ျဖည့္လိုုက္တယ္။ စိတ္ထဲမွာ ေက်နပ္မႈ အေတာ္ရသြားသလိုု ခံစားရတယ္။ ေနာက္ေန႔မွ ထပ္သြားေတာ့မွ ခုုန္ဆင္းၾကည့္တာေပါ့လိုု႔ အားတင္းထားလိုုက္တယ္။ အေမွာင္ထဲမွာ တခုုခုုေတာ့ ေသခ်ာေပါက္ရွိေနမွာပဲလိုု႔ ေမွ်ာ္လင့္ပစ္တယ္။ ဘာမွမရွိေတာ့လည္း ဘာမွေတာ့မျဖစ္ဘူး မဟုုတ္လား။ စက္ဘီးကိုု အရွိန္ျမွင့္နင္းၿပီး လက္ႏွစ္ဘက္လံုုး လႊတ္စီးမိေသးတယ္။<br /><br /><br /><br /><br />ခိုုင္စိုုးလင္း<br />11-10-2011 (03:03 - GMT +8)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36281620-8148265380236003930?l=khinesoelung.blogspot.com' alt='' /></div>ခိုင္စိုးလင္းhttp://www.blogger.com/profile/01479206458620200623noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-36281620.post-69692410843445408642011-09-23T21:20:00.003+08:002011-09-23T21:27:28.847+08:00ဧဒင္ဥယ်ာဥ္ထဲဝယ္ေဆးလိပ္ေသာက္ၾကမယ္<br />စီးကရက္နဲ႔ ဥယ်ာဥ္ကိုု ေလာင္ကၽြမ္းေစဖိုု႔ေတာ့ ကၽြန္မတာဝန္ထားပါေလ<br />ကိုုကိုုက ေဟာဟိုုနားေလးမွာေန ကိုုယ္နဲ႔ေျခတစ္ဖဝါးေလာက္အကြာကေန ျပံဳးျပကြယ္<br />ဘယ္လိုေၾကာင့္မဆိုုျပံဳးျပပါ<br />ဘာသာတရားေတြေမ့ထား<br />ကၽြန္မနဲ႔ေျခတစ္ဖဝါးအကြာမွာေနၿပီး<br />ကၽြန္မေဆးလိပ္ေသာက္တာကိုု ၾကည့္ေနေခ်<br />ကၽြန္မရယ္တာကိုု နားစြင့္ထား<br />ကၽြန္မက ကိုုကိုု႔ကိုု ခ်စ္ကၽြမ္းဝင္ေနတာေလး ခံစားေပးပါ<br /><br />ဧဒင္ဥယ်ာဥ္ထဲမွာ ပင္လယ္ႀကီးတစ္ခုုဖန္တီးၾကမယ္ေလ<br />အခါခပ္သိမ္းၾကည္လင္ၿပီး အျမဲေဆာင္းတြင္းေတြျဖစ္ေနပါေစ<br />ကိုုကိုုက ေဟာဟိုုနားေလးမွာေန ကၽြန္မနဲ႔ေျခတစ္ဖဝါးအကြာမွာေနၿပီး ျပံဳးျပကြယ္<br />ကၽြန္မသဲေတြနဲ႔ေဆာ့ေနတာကိုု ႐ႈစားေန<br />ကၽြန္မေရထဲမွာပြက္ေလာ႐ိုုက္ေနတာ နားေထာင္ထား<br />ကၽြန္မက ကိုုကိုု႔အတြက္ ကမာေဆးလိပ္ျပာခြက္ေလးလုုပ္ေပးတဲ့အခါေတာ့ ကၽြန္မကိုုနမ္းပါေနာ္<br /><br />ဧဒင္ဥယ်ာဥ္ထဲမွာ ကၽြန္မကိုုနမ္းကြယ္<br />ေတးသြားသံစဥ္ေတြ ကၽြန္မတိုု႔အနားပ်ံဝဲေနပါေစ<br />ညီမွ်ျခင္းမညီမွ်ျခင္းေတြကိုု ေမ့ထားေလ<br />ဆုုေတာင္းျခင္းေတြကိုု ေမ့ထားပါေလ<br />ကၽြန္မကိုု မ်က္လံုုးခ်င္းဆံုုၾကည့္ပါ ဒါဆိုုကၽြန္မေက်နပ္ေနမယ္<br />ေဟာဟိုုနားေလးမွာပဲ နည္းနည္းထပ္တိုုးကပ္ၿပီး ကၽြန္မမ်က္လံုုးေတြကိုု စိုုက္ၾကည့္ပါကြယ္<br />ဒါဆိုု တိုု႔ႏွစ္ေယာက္ၾကည္ႏူးေနမွာပဲ<br /><br /><br />ခိုုင္စိုုးလင္း<br /><br /><a href="http://khinesoelung.blogspot.com/2010/02/in-garden-of-eden.html">in the garden of eden </a> ကိုု ျမန္မာမႈျပဳသည္။<br /><br />23-09-2011 (21:30 GMT+8)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36281620-6969241084344540864?l=khinesoelung.blogspot.com' alt='' /></div>ခိုင္စိုးလင္းhttp://www.blogger.com/profile/01479206458620200623noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-36281620.post-51887455132133514422011-09-21T16:11:00.007+08:002011-10-10T23:56:32.361+08:00ပုုေလြသံက တျဖည္းျဖည္းက်ယ္လာတယ္။ ၾကည့္ဖူးသမွ် တ႐ုုတ္သိုုင္းကားေတြထဲက ပုုေလြသံပါတဲ့ ဇာတ္ဝင္ခန္းေတြကိုု တၿပိဳင္နက္တည္း ျမင္ေယာင္မိတယ္။ ညအခါျမစ္ျပင္က်ယ္မွာ မီးအိမ္မွိန္မွိန္ေလး ထြန္းထားတဲ့ ေလွကေလးတစ္စင္းေပၚ ဝါးရြက္စိမ္းအရက္ေလးေသာက္ၿပီး ခ်စ္သူမႈတ္တဲ့ ပုုေလြသံေလး နားေထာင္ေနရရင္ လိုု႔စိတ္ကူးယဥ္ေျပာဖူးတဲ့ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ကိုုလည္း သတိရမိတယ္။ ပုုေလြသံဟာ ပတ္ဝန္းက်င္ကိုု လိုုက္ၿပီး ဓာတ္ျပဳတတ္သလားေတာ့မသိ။ လူေျခတိတ္ခ်ိန္တိုု႔ ၿငိမ္သက္တဲ့ ေနရာေဒသတိုု႔မွာဆိုုရင္ ဘယ္ေတးသြားပဲမႈတ္မႈတ္ ပုုေလြသံက လြမ္းစရာေကာင္းသြားတတ္တယ္။ လူေတြရဲ႕စိတ္ဝိဉာဥ္ဟာ ျမင္ဖူးၾကားဖူး သိဖူးတာေတြနဲ႔ ယွဥ္တြဲၿပီး ခံစားတတ္ၾကတယ္ မဟုုတ္လား။<br /><br />စက္ဘီးကိုု တြန္းၿပီး ပုုေလြသံလာရာဆီ မွန္းၿပီးေလွ်ာက္သြားလိုုက္တယ္။ တ႐ုုတ္အဖိုုးအိုုႏွစ္ေယာက္ကိုု ခံုုတန္းေလးေပၚမွာ ထိုုင္ၿပီး ပုုေလြမႈတ္ေနတာ ေတြ႕ရတယ္။ ပုုေလြသံႏွစ္သံဟာ ညီမွ်လြန္းလိုု႔ တစ္သံတည္းလိုု႔ေတာင္ ထင္ရေစတယ္။ ပတ္ဝန္းက်င္မွာ ညေမႊးပန္းရနံ႔က သင္းပ်ံ႕ေနတယ္။ ခုုေနခါမ်ား ခ်စ္သူပုုခံုုးကိုု ဖက္ၿပီး ပေလြသံကိုု နားေထာင္ေနရရင္ ဆိုုတဲ့အေတြးမ်ိဳးေတြးလိုုက္ေသးတယ္။ လကသာမေနဘူး။ မိုုးက မဆိုုစေလာက္ အံုု႔ေနတယ္။ ညဘက္ မိုုးရြာမယ့္ အရိပ္အေရာင္ေတြ႕ရတယ္။ ေလတိုုက္တာက အၾကမ္းဆန္တယ္။ မႏုုညံ့လွဘူး။ ပုုေလြသံနဲ႔ေတာ့ လိုုက္ဖက္တယ္လိုု႔ ထင္မိတယ္။ စက္ဘီးကိုု ရပ္လိုုက္ေတာ့ တ႐ုုတ္အဖိုုးႀကီးေတြက မ်က္လံုုးေဝ့ၾကည့္ၾကၿပီး မႈတ္လက္စေတးသြားကိုု ဆက္မႈတ္ေနၾကတယ္။ ေရွ႕မွာလူတစ္ေယာက္ လာရပ္လိုုက္ျခင္းက ပုုေလြသံကိုု အေႏွာင့္ယွက္ျဖစ္မသြားတာကိုု သေဘာက်မိတယ္။<br /><br />ေတးသြားက ညီလြန္းတယ္။ အတက္အက် အနိမ့္အျမင့္နည္းတယ္။ သံစဥ္တစ္ခုုတည္းကိုု ထပ္တလဲလဲမႈတ္ေနတယ္လိုု႔ထင္ရတယ္။ ဒါေပမဲ့ ေတးရဲ႕ေကာက္ေၾကာင္းကေတာ့ ပီျပင္ေနတယ္။ ရာဇဝင္တြင္ဖူးတဲ့ အခ်စ္ဇာတ္လမ္းတစ္ပုုဒ္ကိုုမ်ား ေဖာ္က်ဴးေနသလား၊ ဒါမွမဟုုတ္ ဆြတ္ပ်ံ႕ဖြယ္ အလြမ္းေနာက္ခံ ဇာတ္လမ္း တပုုဒ္တေလမ်ားလား၊ ဒါမွလည္း မဟုုတ္ဘဲ ေရးခ်င္လိုု႔ ေရးစပ္ထားတဲ့ သီခ်င္းသက္သက္ သီခ်င္းတစ္ပုုဒ္ေလလားလိုု႔ သိခ်င္ေနမိတယ္။ ၿပီးေတာ့တစ္ခါ သီခ်င္းတစ္ပုုဒ္ဟာ ဘယ္လိုုပဲေရးခဲ့ေရးခဲ့ နားေထာင္လိုု႔ေကာင္းေနဖိုု႔ပဲ လိုုတယ္မဟုုတ္လားလိုု႔ ေတြးလိုုက္ျပန္တယ္။ ပုုေလြမႈတ္ေနရင္ ဘာပဲမႈတ္မႈတ္ မႈတ္တဲ့လူက မႈတ္လိုုစိတ္အျပည့္နဲ႔ ဆက္မႈတ္ခ်င္ေနမယ္ နားေထာင္တဲ့သူကလည္း နားေထာင္ခ်င္စိတ္နဲ႔ ဆက္နားေထာင္ေနမယ္ဆိုုရင္ ျပည့္စံုုၿပီမဟုုတ္လားလိုု႔လည္း စဥ္းစားမိေသးတယ္။<br /><br />အဖိုုးႀကီးတစ္ေယာက္က ဟယ္လိုုလိုု႔ ႏႈတ္ဆက္လိုုက္ေတာ့မွ ပုုေလြသံမၾကားရေတာ့တာကိုု သတိျပဳမိတယ္။ ဟယ္လိုုလိုု႔ပဲ ျပန္ႏႈတ္ဆက္လိုုက္တဲ့ခ်ိန္မွာ အဖိုုးႀကီးတစ္ေယာက္က အျခားတစ္ေယာက္ဘက္ကိုု တိုုးကပ္ထိုုင္ေပးေတာ့ သူတိုု႔ေဘးမွာ ဝင္ထိုုင္လိုုက္တယ္။ စကားမဆိုုမိၾကဘူး။ ဘာသာစကားခ်င္း ကြဲျပားမယ္ တစ္ေယာက္ေျပာတာ တစ္ေယာက္ နားမလည္ေလာက္ဘူးဆိုုတာကိုု ေျပာစရာမလိုုဘဲ အသံမထြက္ဘဲ သိေနၾကသလိုုမ်ိဳးပဲ။ အဖိုုးႀကီးေတြက လက္ဟန္ေျခဟန္နဲ႔ ေနာက္တစ္ပုုဒ္ ဆက္မႈတ္ဖိုု႔လုုပ္ေတာ့ အိုုေက အိုုေကလိုု႔ေျပာလိုုက္တယ္။ သူတိုု႔ကလည္း အိုုေက အိုုေကလိုု႔ေျပာၿပီး ရယ္လိုုက္ၾကတယ္။ စကားနားမလည္တဲ့အခါမွာ သေဘာတူညီမႈရသြားရင္ ဘာဆိုုလိုုခ်င္မွန္း နားလည္သြားရင္ ဘာေၾကာင့္ရယ္တတ္ၾကသလဲေတာ့ မသိ။ အဖိုုးႀကီးေတြလည္း သိမွာမဟုုတ္ေလာက္။<br /><br />ဒါနဲ႔ပဲ ေနာက္တစ္ပုုဒ္ဆက္နားေထာင္ေနလိုုက္တယ္။ အနီးကပ္လြန္းလိုု႔လားမသိ အေဝးကေလာက္ လြမ္းဖြယ္မေကာင္းေတာ့။ ေတးသြားကေတာ့ ေစာေစာက ေတးသြားလိုုပဲ အေကာက္အေကြ႕နည္းနည္း အတုုန္အခါနည္းနည္းပဲ။ ပါးပါးေလးနဲ႔ ဆြဲေဆာင္မႈရွိတဲ့ ေတးသြားတစ္ပုုဒ္ေရးဖိုု႔က အေတာ္ခက္ခဲလိမ့္မယ္။ ေန႔စဥ္လႈပ္ရွားသြားလာေနတဲ့ မထူးဆန္းလွတဲ့ အျဖစ္အပ်က္ေလးေတြကိုု စိတ္ဝင္စားစရာေကာင္းေအာင္ စာလံုုးေတြနဲ႔ ကစားလိုုက္သလိုုပဲေပါ့လိုု႔ ေတြးမိတယ္။ အေျပာင္းအလဲမ်ားလြန္းတဲ့ တန္ဆာဆင္လြန္းတဲ့ အတက္အက်မ်ားလြန္းတဲ့ စာေတြ ကဗ်ာေတြ သီခ်င္းေတြ ဘာမွခံစားလိုု႔မရေတာ့တာ ကိုုယ့္ဘာသာ သတိျပဳမိတယ္။ ပါးပါးေလးနဲ႔ တေျပးညီေလးေတြကိုုပဲ အာ႐ံုုက်ေနေတာ့တယ္။ ဘာမွအံ့ၾသဖြယ္ရာ မရွိတဲ့ အျဖစ္အပ်က္ေလးေတြခ်ည္းပဲ ဆက္တိုုက္ ျဖစ္ပ်က္ေနတာက ပိုုအံ့ၾသဖြယ္ရာေကာင္းတယ္လိုု႔ ထင္ေနမိျပန္တယ္။<br /><br />ေမြးဖြားလာမယ္ ေနထိုုင္စားေသာက္မယ္။ အလုုပ္လုုပ္မယ္။ အိမ္ေထာင္ျပဳမယ္ ကေလးေတြ ေမြးမယ္။ ကေလးမရလည္း မေမြးဘူး။ ၿပီးေတာ့ အိုုမင္းလာမယ္။ ဆင္းရဲခ်င္ဆင္းရဲမယ္ ခ်မ္းသာခ်င္ခ်မ္းသာမယ္။ ၿပီးေတာ့ ေသသြားမယ္။ တသမတ္တည္း ျဖစ္ေနက်အတိုုင္းပဲ။ ဘာအတက္အက်မွ ႀကီးႀကီးမားမား မရွိဘူး။ အသည္းကြဲတာတိုု႔၊ အႏုုပညာအေပၚခံစားသက္ဝင္တာတိုု႔၊ ဘဝအေရးအတြက္ တိုုးတက္ေအာင္ျမင္ေအာင္ ႀကိဳးစားတာတိုု႔၊ မဟုုတ္မခံမာနစိတ္နဲ႔ အႏိုုင္ရေအာင္တိုု႔၊ ဆိုုးသြမ္းေပေတၿပီး ဘဝပ်က္သြားတာတိုု႔ ဘာဆိုုဘာမွ မရွိဘူး။ ေလာကဓံဆိုုတာ ဘာမွန္းလည္း သိစရာမလိုုဘူး။ သိလည္း အေရးမႀကီးလွဘူး။ ဆင္းရဲလည္း ဆင္းရဲတဲ့ အေလ်ာက္၊ ခ်မ္းသာလည္း ခ်မ္းသာတဲ့ အေလ်ာက္ ေမြးကတည္းက ေသသြားတဲ့အထိ ေျပေျပေလးပဲ စီးဆင္းသြားမယ္။ ေဆာင္းရာသီမွာ တအိအိနဲ႔စီးဆင္းတဲ့ စမ္းေခ်ာင္းေလး အတိုုင္းပဲ။ ၾကည္ၾကည္လင္လင္ျဖစ္ခ်င္လည္း ျဖစ္မယ္။ ညစ္ညစ္ပတ္ပတ္ျဖစ္ခ်င္လည္း ျဖစ္မယ္။ ဒါေပမဲ့ အဟုုန္ျပင္းတာ မရွိဘူး။ ဒလေဟာဆိုုတာ မရွိဘူး။ ၾကမ္းတမ္းတယ္ဆိုုတာလည္း မရွိဘူး။ ရပ္သြားတယ္ဆိုုတာလည္း မရွိဘူး။ ေသသြားေတာ့မွ ရပ္သြားမွာပဲ။ အေတာ္စိတ္ဝင္စားစရာေကာင္းတာပဲလိုု႔ ေတြးေနလိုုက္တယ္။<br /><br />ပုုေလြသံကိုု ၾကားေနရေပမဲ့ မရွိေနသလိုုလိုု၊ မႈတ္ေနတာ ျမင္ေနေပမဲ့ တကယ္မဟုုတ္သလိုုလိုု။ ေျပျပစ္လြန္းတယ္။ ပါးလ်လြန္းတယ္။ ၿပီးေတာ့ ရပ္သြားတယ္။ အဖိုုးႀကီးေတြနဲ႔တူတူ ရယ္လိုုက္ျပန္တယ္။ အဖိုုးႀကီးတစ္ေယာက္က သူ႔အိတ္ထဲက ေရဗူးေလးကိုု ထုုတ္ၿပီးေသာက္တယ္။ ဒါနဲ႔ စက္ဘီးေပၚတက္ၿပီး နီးစပ္ရာ ၇-၁၁ ဆိုုင္က အေအးဗူးသံုုးဗူး ဝယ္လာလိုုက္တယ္။ ျပန္လာေတာ့ အဖိုုးႀကီးေတြ မရွိေတာ့ဘူး။ အေအးေသာက္ဖိုု႔ေစာင့္ေနပါလိုု႔လည္း မေျပာခဲ့ဘူး။ ေျပာလည္း မေျပာတတ္ဘူးေလ။ ဒါနဲ႔ ခံုုတန္းေလးမွာထိုုင္ၿပီး အေအးဗူးတစ္ဗူးေဖာက္ေသာက္ေနလိုုက္တယ္။ မိုုးသက္ပါတဲ့ေလက တိုုက္ေနတုုန္းပဲ။ ညေမႊးပန္းေတြလည္း ေမႊးေနတုုန္းပဲ။ ခပ္ၾကာၾကာေလး ထိုုင္ၿပီးေတာ့ အိပ္ငိုုက္သလိုု ရွိတာနဲ႔ အခန္းကိုု ျပန္လာလိုုက္တယ္။<br /><br /><br />ခိုုင္စိုုးလင္း<br /><br />21-09-2011 to 06-10-2011 [22:50 - GMT +8]<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36281620-5188745513213351442?l=khinesoelung.blogspot.com' alt='' /></div>ခိုင္စိုးလင္းhttp://www.blogger.com/profile/01479206458620200623noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-36281620.post-11605771509290565142011-09-19T14:00:00.010+08:002011-10-06T23:50:30.936+08:00ကၽြန္ေတာ္က သြားရေအာင္လိုု႔ ဆုုိေတာ့ သူကနည္းနည္း ဆက္ေသာက္ခ်င္ေသးတယ္လိုု႔ ေျပာတယ္။ ဒါနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္လည္း ေနာက္ထပ္ တစ္လံုုးေဖာက္ေသာက္ေနလိုုက္တယ္။ သူကေသာက္ေနရင္းက ခပ္ေဝးေဝးကိုု မ်က္ႏွာမူထားတယ္။ တခုုခုုကိုု လွမ္းၾကည့္ေနတယ္လိုု႔ ထင္ရတာပဲ။ ကၽြန္ေတာ္က သူၾကည့္ရာဘက္ဆီ လွမ္းၾကည့္ေနလိုုက္တယ္။ ဓာတ္မီးတိုုင္ေတြ ျမက္ခင္းက်ယ္ေပၚမွာ အုုပ္ဖြဲ႕ထိုုင္ေနၾကသူေတြ ၿပီးေတာ့ အဲဒီအလြန္မွာ ရထားလမ္းႀကီး။ ဒီထက္ အေပၚနည္းနည္းေမာ့ၾကည့္လိုုက္ရင္ ခပ္ပါးပါးတိမ္ေတြ။ တိမ္ေတြရဲ႕ အေရြ႕က ညင္သာလြန္းလိုု႔ ရပ္ေနတယ္လိုု႔ေတာင္ ထင္ရတယ္။ ေတာ္ေတာ္ၾကာစိုုက္ၾကည့္ေနမွသာ သ႑န္မသိမသာေလး ေျပာင္းေနတာကိုု သတိထားမိရတာ။<br /><br />ညေနက သူဇာဖုုန္းဆက္တယ္။ သူကမ်က္ႏွာ အေနအထားကိုု မေျပာင္းဘဲေျပာလိုုက္တယ္။ အင္း ဘာတဲ့လဲ။ ကၽြန္ေတာ္က သူ သူဇာ့အေၾကာင္း စကားစတိုုင္း ေမးေနက် ေလသံအတိုုင္းပဲ ေမးလိုုက္တယ္။ သူဇာဆိုုတဲ့ သူ႔ေတာ့ပစ္က ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ ႐ိုုးလြန္းေနၿပီ။ သူဇာလက္ထပ္သြားၿပီဗ်။ သူက ဒီတခါေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ကိုု စိုုက္ၾကည့္ၿပီး ေျပာတယ္။ အင္း သူ႔ေကာင္ေလးနဲ႔ပဲမဟုုတ္လား။ ကၽြန္ေတာ္က ေမးေတာ့ သူက ေခါင္းညိတ္ျပတယ္။ ရည္းစားတစ္ေယာက္ကိုု သက္တမ္းေတာ္ေတာ္ၾကာထားၿပီးေတာ့ လက္ထပ္လိုုက္တဲ့ ကိစၥတစ္ခုုဟာ ဘာမွထူးဆန္းတာေတာ့ မဟုုတ္ဘူး။ ဒါေတြဟာ ျဖစ္႐ိုုးျဖစ္စဥ္ပဲလိုု႔ ကၽြန္ေတာ္က ေျပာလုုိက္တယ္။ ေအးဗ်ာ အဲဒါ ကၽြန္ေတာ္ ကြဲသင့္တယ္လိုု႔ ထင္လိုု႔ဆက္ေသာက္ေနတာ။ ကြဲဗ်ာ ကၽြန္ေတာ္ပါ လိုုက္ေသာက္ေပးမယ္။ ကၽြန္ေတာ္က စားပြဲထိုုးေကာင္မေလးကိုု ေနာက္ထပ္ႏွစ္လံုုးလိုု႔ လက္ျပလိုုက္တယ္။ ဘီယာလိုုက္ခ်ေပးတဲ့ ေကာင္မေလးက စကတ္အျပာတိုုတိုုေလး ဝတ္ထားတယ္။ ေျခအိတ္အညိဳအသားကပ္နဲ႔ ေဒါက္ဖိနပ္ ႏွစ္လက္မေလာက္ အျမင့္စီးထားတယ္။ တကယ္ေတာ့ စားပြဲထိုုးတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ ဖိနပ္အပါးက ပိုုသင့္ေတာ္မယ္လိုု႔ ေျပာလိုုက္မယ္ၾကံၿပီးမွ မေျပာျဖစ္လိုုက္ဘူး။ သူ႔အေလ့အထနဲ႔သူ အသားက်ေနၾကတဲ့ အရာေတြေလာကမွာ အမ်ားႀကီးရွိတယ္မဟုုတ္လား။<br /><br />သူဇာ့ကိုု ကၽြန္ေတာ္ တကယ္ႀကိဳက္တာဗ်။ သူက ဘီယာကိုု ခြက္ထဲထည့္ရင္းေျပာတယ္။ ကၽြန္ေတာ္သိပါတယ္ လိုု႔ ကၽြန္ေတာ္က ျပန္ေျပာလိုုက္တယ္။ မိန္းမတစ္ေယာက္ကိုု ႀကိဳက္တဲ့ ကိစၥဟာ အေျခာက္မဟုုတ္တဲ့ ေယာက္်ားတိုုင္းျဖစ္ေနက်ပါဗ်ာလိုု႔ ကၽြန္ေတာ္ကထပ္ေျပာတယ္။ သူက လက္မခံခ်င္ဘူး။ ကၽြန္ေတာ္က သူဇာ့ကိုုႀကိဳက္တာ တျခားမိန္းမေတြကိုု ႀကိဳက္တာနဲ႔ မတူဘူးဗ် လိုု႔ေျပာတယ္။ ဟုုတ္တယ္ဗ်ာ မိန္းမေတြကိုု ႀကိဳက္ပံုုႀကိဳက္နည္းဟာ တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ေတာ့ ဘယ္ေတာ့မွ မတူႏိုုင္ဘူး လိုု႔ ကၽြန္ေတာ္က ေျပာလိုုက္တယ္။ သူက ဘာမွမေျပာေတာ့ဘဲ ဆက္ေသာက္ေနေတာ့ ကၽြန္ေတာ္လည္း ေစာေစာက တိမ္ေတြကိုု ျပန္ၾကည့္ေနလိုုက္တယ္။ တိမ္ေတြဟာ ကၽြန္ေတာ္တိုု႔စကားေျပာေနတုုန္းမွာ ဘယ္ေလာက္မ်ားမ်ား ေျပာင္းသြားလဲဆိုုတာ ကၽြန္ေတာ္ မမွတ္မိဘူး။ မွတ္မိေနတယ္ဆိုုရင္ေတာင္ အိမ္ျပန္ခ်ိန္ေလာက္က်ေတာ့ ေမ့သြားေတာ့မွာပဲမဟုုတ္လား။ ဘယ္သူကမွ တိမ္ေတြရဲ႕ သ႑န္ကိုု တစ္သက္လံုုး အမွတ္ရေနတယ္ဆိုုတာ မရွိေလာက္ပါဘူး။<br /><br />ကၽြန္ေတာ္ငယ္ငယ္တုုန္းက ေရးဖူးတဲ့ ကဗ်ာတစ္ပုုဒ္ကိုု သူ႔ကိုု ရြတ္ျပလိုုက္တယ္။ မ်က္လံုုးခ်င္းဆံုုတိုုင္း ရင္ခုုန္ေအာင္ ေစခိုုင္းတဲ့ အၾကည့္လႈိင္းပိုုင္ရွင္ သခင္လမင္း ထြန္းလင္းေတာက္ပ ထာဝရလွဖိုု႔ ကိုုယ့္မွာလြင့္စင္ ခရီးႏွင္မည္ သခင္သာ မလြမ္းတတ္ပါေလႏွင့္။ ကဗ်ာေခါင္းစဥ္ကိုု တိမ္တိုုက္လိုု႔ေပးထားတယ္။ ငယ္ငယ္တုုန္းကေတာ့ သူငယ္ခ်င္းေတြက သိပ္ႀကိဳက္တာေပါ့ တခ်ိဳ႕ဆိုု ခုုထိအလြတ္ရေနေသးတယ္လိုု႔ ကၽြန္ေတာ္က ေျပာျပတယ္။ သူ႔ဘာသာ လြင့္ေနတဲ့ တိမ္ေတြကိုု ဖမ္းယူၿပီး ကဗ်ာစပ္ပစ္ဖူးတာ ရယ္ေတာ့ ရယ္ရသားဗ်လိုု႔ ကၽြန္ေတာ္ကဆက္ေျပာေတာ့ သူကရယ္တယ္။ ေကာင္းပါတယ္ဗ်။ ကၽြန္ေတာ္ငယ္ငယ္ကဆိုု ဒီလိုုညမ်ိဳးမွာ အသည္းကြဲကဗ်ာတစ္ပုုဒ္ ေကာင္းေကာင္းစပ္ၿပီးသားပဲလိုု႔ သူကေျပာတယ္။ တကယ္ေတာ့ အသည္းကြဲတယ္ဆိုုတာ ကိုုယ္မဦးခင္ သူဦးသြားရင္ ျဖစ္ေနက်ျပသနာပဲဗ် လိုု႔သူက ဆက္ေျပာတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကသာ ဦးေအာင္ လက္ထပ္လိုုက္ႏိုုင္ရင္ ဒါမွမဟုုတ္ အသစ္တစ္ေယာက္ ထပ္တြဲလိုုက္ႏိုုင္ရင္ ဘာမွအသည္းကြဲစရာအေၾကာင္းမရွိဘူးလိုု႔ ေျပာၿပီး ရယ္ေနျပန္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္ပါ လိုုက္ရယ္လိုုက္တယ္။<br /><br />အဲဒီေနာက္ ကၽြန္ေတာ္တိုု႔ႏွစ္ေယာက္ ကဗ်ာအေၾကာင္းေတြ ေက်ာင္းတက္တုုန္းက သူငယ္ခ်င္းေတြအေၾကာင္း မိန္းကေလးေဆာင္ေရွ႕မွာ ဂစ္တာတီးတဲ့အေၾကာင္း ကၽြန္ေတာ္လိုုက္ခဲ့တဲ့ ေကာင္မေလးေတြအေၾကာင္း သူလိုုက္ခဲ့တဲ့ ေကာင္မေလးေတြအေၾကာင္း ကၽြန္ေတာ္တိုု႔ၿငီးေငြ႕သြားတဲ့ ရည္းစားေတြအေၾကာင္း ကၽြန္ေတာ္တိုု႔ကိုု ၿငီးေငြ႕သြားတဲ့ ရည္းစားေတြအေၾကာင္း ေျပာလိုုက္ ေသာက္လိုုက္နဲ႔ အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္ၾကာသြားတယ္။ ဘယ္ေလာက္ၾကာသြားလဲေတာ့ ကၽြန္ေတာ္လည္း အတိက် အမွတ္မထားမိဘူး။ အသည္းကြဲတဲ့ သူလည္း တဟားဟားေအာ္ရယ္ေနၿပီ။ ကၽြန္ေတာ္တိုု႔အတန္းက ကြိင္းသိတယ္မဟုုတ္လား။ ေကသီဦးေလ။ သူ႔ကိုု ကၽြန္ေတာ္လိုုက္ခဲ့ေသးတယ္ဗ်။ သူက ဘယ္ေယာက္်ားမွ မႀကိဳက္သလိုုလိုု ဂ႐ုုမစိုုက္သလိုုလိုုနဲ႔ အထာကိုုင္ေနေတာ့ ကၽြန္ေတာ္က ခ်စ္တယ္ဘာညာမေျပာဘဲ တခါတည္း လက္လွမ္းဆြဲၿပီး နင့္ငါ နမ္းခ်င္တယ္လိုု႔ေျပာလိုုက္တာ ဟိုုက ျပန္ႀကိဳက္တယ္ဗ်ာ။ ခက္တာက ကၽြန္ေတာ္ကလည္း မိန္းကေလး တစ္ေယာက္ကိုု အၾကာႀကီး လိုုက္ေနရမွသာ ေနသာထိုုင္သာ ရွိတာ။ ကိုုယ့္ကိုု မထိတထိေလး လုုပ္ထားမွသာ ဆက္စိတ္ဝင္စားတာ။ ဟိုုကလည္း ႀကိဳက္မွန္းသိေရာ ကၽြန္ေတာ္ဖီးလ္ကုုန္သြားေရာ။ မနည္းရွင္းလိုုက္ရတယ္ဗ်ာ။ သူေျပာတဲ့ ေကသီဦးကိုု ကၽြန္ေတာ္သိတယ္။ ေတာ္ေတာ္လွတဲ့ မိန္းမပါ။ ေယာက္်ားတစ္ေယာက္ကိုု ဆြဲေဆာင္ႏိုုင္ဖိုု႔အလွအပ တစ္ခုုတည္းနဲ႔ မရတာေတာ့ အမွန္ပဲဗ်လိုု႔ သူကဆက္ေျပာေနတယ္။<br /><br />အခ်စ္ဆိုုတာကလည္း ေတာ္ေတာ္ကိုု ခဲရာခဲဆစ္ႀကီးပါ။ ခုုေနခ်စ္ၿပီး ေတာ္ၾကာေန ဘာမွန္းမသိ ဖီးလ္ငုုပ္သြားတတ္တာ။ ခ်စ္တုုန္းကလည္း အသည္းအသန္ပဲခ်စ္ၾကတာပဲ။ ဘယ္သူမွေတာ့ ေနာက္က်ရင္ မခ်စ္ေတာ့ဘူးဆိုုတာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်စ္တာ မဟုုတ္ဘူး။ ဒါေပမဲ့ ဒီလိုုပဲျဖစ္သြားၾကတာပဲ။ တသသနဲ႔ လြမ္းေနတယ္ ႏွစ္လရွည္ၾကာ သတိရေနတယ္ဆိုုတာမ်ိဳးက အေျခအေန အေၾကာင္းေၾကာင္းေၾကာင့္ တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ ေဝးခဲ့လိုု႔ပဲ ျဖစ္ရမယ္။ သူခုုနက ေျပာသလိုုပဲ ကိုုယ္မဦးခင္ သူဦးသြားရင္ ျဖစ္ေနက် ျပသနာမ်ိဳးပါပဲ။ ကၽြန္ေတာ္က တိမ္ေတြကိုု တခုုတ္တရ ျပန္ၾကည့္ေပမဲ့ မျမင္ရေလာက္ေအာင္ ေမွာင္ေနတာေၾကာင့္ ရထားလမ္းကိုုပဲ စိုုက္ၾကည့္ေနလိုုက္ေတာ့တယ္။ ရထားလမ္းေတြဟာ ဘယ္ေတာ့မဆိုု ရထားလမ္းသေကၤတေတြနဲ႔ပဲ။ ဘယ္ေနရာျဖစ္ျဖစ္ ရထားလမ္းေတြဟာ အေျခခံသေဘာတရားခ်င္း အတူတူပဲ။ ဘယ္ေလာက္ေဝးေဝးသြားသြား ပံုုစံကမေျပာင္းသြားဘူး။ ဒီလမ္းနဲ႔ ဒီရထား အံဝင္ခြင္က်ျဖစ္ၿပီး ဒီလိုုပဲ ေျပးေနၾကတာပဲလိုု႔ ကၽြန္ေတာ္ေတြးေနမိတယ္။ ေတာ္ေတာ္ၿငီးေငြ႕စရာေကာင္းမွာပဲလိုု႔လည္း စဥ္းစားမိေသးတယ္။<br /><br />အိမ္ေထာင္ျပဳၾကတဲ့လူေတြရဲ႕ ဘဝေတြကလည္း စိတ္ဝင္စားဖိုု႔ေကာင္းတယ္ဗ်ာ။ ဘယ္ေလာက္လွတဲ့ မိန္းမျဖစ္ျဖစ္ အိမ္ေထာင္က်ၿပီး ကေလးေတြ ဘာေတြ ေမြးလိုုက္ရင္ သူတိုု႔ဘဝေတြကိုု ပ်င္းစရာႀကီးလိုုပဲ ကၽြန္ေတာ္ျမင္ေတာ့တယ္ လိုု႔ ကၽြန္ေတာ္ေျပာလိုုက္တယ္။ သူက ေခါင္းတညိတ္ညိတ္။ သူ႔ၾကည့္ရတာ မွန္ေနပံုုရတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ဘယ္ေလာက္ေသာက္ေသာက္ သိပ္မထူး။ ပ်င္းစရာဆိုုတာက ကၽြန္ေတာ္တိုု႔ တဘက္သတ္အျမင္ကိုုးဗ် သူတိုု႔က်ေတာ့ သူတိုု႔အိမ္ေထာင္နဲ႔သူတိုု႔ ပ်င္းခ်ိန္ေတာင္ ရွိမွာမဟုုတ္ဘူး။ တကယ္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တိုု႔ အရြယ္က အိမ္ေထာင္ အတည္တက်ရွိေနသင့္ၿပီဗ် လိုု႔ သူကေျပာတယ္။ အိမ္ေထာင္ျပဳလိုုက္တာက ခ်ည္တိုုင္မွာ ခ်ည္ခံလိုုက္ရသလိုုႀကီးေနမွာပါဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္ေတာ့ ျဖစ္ႏိုုင္ရင္ ဒီတိုုင္းေနဖိုု႔ပဲ စိတ္ကူးတယ္လိုု႔ ကၽြန္ေတာ္က ျပန္ေျပာလိုုက္တယ္။ ခင္ဗ်ားက မခ်စ္တတ္သလိုုပဲလိုု႔ သူကမွတ္ခ်က္ေပးတယ္။ ကၽြန္ေတာ္က ဘာမွျပန္မေျပာေတာ့ ေဆာရီးဗ်ာ ေဆာရီးလိုု႔ အႀကိမ္ႀကိမ္ေတာင္းပန္ေနတယ္။ ကၽြန္ေတာ္က ရပါတယ္ဗ်ာ။ ေအးေဆးပါလိုု႔ ျပန္ေျပာလိုုက္တယ္။<br /><br />ကၽြန္ေတာ္က မခ်စ္တတ္ဘူးရယ္လည္း မဟုုတ္ေလာက္ဘူး။ လူတစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ ဓာတ္ျပဳဖိုု႔ လိုုအပ္တာ ခင္ဗ်ားလက္ခံတယ္မလား။ ကၽြန္ေတာ္ဓာတ္ျပဳမိတဲ့ မိန္းမေတြက ကၽြန္ေတာ့္ကိုု ၿငီးေငြ႕ မၿငီးေငြ႕ရင္ ကၽြန္ေတာ္က စိတ္ကုုန္သြားတတ္တဲ့ မိန္းမေတြခ်ည္းျဖစ္ေနတယ္။ မေျပာင္းမလဲ သက္ဆံုုးတိုုင္ ခ်စ္မယ့္ မိန္းမမ်ိဳးေတြက်ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္က ခပ္တံုုးတံုုးေတြလိုု႔ျမင္တယ္။ ႀကိဳက္လိုု႔မရဘူး။ ဓာတ္မျပဳဘူး။ ေျပာရရင္ေတာ့ ဒဲ့မက်ေသးတာလိုု႔ ေခၚရမလားပဲ။ ကံကိုုပဲ အျပစ္ပံုုခ်လိုုက္ရမလားတခါတခါေတြးေသးတယ္။ ေနာက္ဆံုုးေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ဘာသာပဲ ကၽြန္ေတာ္ႀကိဳက္မိတဲ့ အမ်ိဳးအစားကိုုက အဲလိုုမ်ိဳးပဲလိုု႔ လက္ခံထားလိုုက္ေတာ့တယ္။ ျဖစ္ခ်င္ရာ ျဖစ္လာလိမ့္မယ္ဗ်ာ ကၽြန္ေတာ္လည္း မေျပာတတ္ဘူး။ တခ်ိဳ႕ကိစၥေတြက ကံကိုု ပံုုခ်လိုုက္ဖိုု႔ေတာင္ အဆင္မေျပတာမ်ိဳးေတြရွိေတာ့ ကိုုယ့္ဘာသာပဲ အျပစ္တင္လိုုက္တာ သက္သာတယ္။ အခ်စ္ေရးအဆင္မေျပတာေလးေတြကိုုေျပာျပၿပီး အသစ္ေကာင္မေလးေတြကိုု ပိုုးပန္းလိုု႔ရတာကေတာ့ အျမတ္ေပါ့ဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္က ေျပာၿပီး ေရငတ္သလိုုခံစားလိုုက္ရတာေၾကာင့္ ခြက္ထဲက လက္က်န္ကိုု တက်ိဳက္တည္း ေသာက္ခ်လိုုက္တယ္။<br /><br />သူကထပ္မွာရေအာင္ မနက္က်ရင္လည္း အလုုပ္မသြားရမယ့္တူတူ ဆက္ေသာက္တာေပါ့လိုု႔ေျပာၿပီး ေနာက္ထပ္ ႏွစ္လံုုးထပ္မွာလိုုက္တယ္။ တကယ္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တိုု႔အရြယ္ဟာ အိမ္ေထာင္ျပဳဖိုု႔ သင့္ေတာ္တယ္ဆိုုတဲ့ အဆင့္ေတာင္ ေက်ာ္ေနၿပီဗ်။ ဒါေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ္ေၾကာက္တာ တစ္ခုုက ကၽြန္ေတာ္လက္ထပ္လိုုက္ၿပီးမွ အဲဒီမိန္းမကိုု မႀကိဳက္ေတာ့ဘူးဆိုုရင္ အဲဒါက တကယ့္ကြိဳင္ပဲ လိုု႔ သူကေျပာၿပီး တစ္႐ွဴးစကၠဴတစ္ရြက္ထုုတ္ၿပီး နဖူးကိုု သုုတ္လိုုက္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္က ဘာမွမေျပာဘဲ ေဆးလိပ္ေသာက္ေနလိုုက္တယ္။ ျမက္ခင္းေပၚမွာ ထိုုင္ေနသူေတြကိုုလည္း ဝိုုးတဝါးပဲ ျမင္ရေတာ့တယ္။ ဒီရထားလမ္းေပၚမွာ ရထားပ်က္က်တာမ်ိဳး ရွိဖူးလားဗ်လိုု႔ ကၽြန္ေတာ္ေမးလိုုက္တယ္။ ရွိဖူးတာေပါ့ ၁၉၉၆ေလာက္က ထင္တယ္ ကၽြန္ေတာ္ၾကားဖူးတာ လူေတာ့ မေသဘူးထင္တယ္။ ဒါဏ္ရာေတြေတာ့ ရၾကမွာေပါ့လိုု႔ သူကျပန္ေျဖတယ္။ ေအးဗ်ာ ရထားနဲ႔ ရထားလမ္း ဘယ္ေလာက္ သဟဇာတျဖစ္ျဖစ္ အခန္႔မသင့္ရင္လမ္းေခ်ာ္ၿပီး ေမွာက္ႏိုုင္ေသးတာပဲလိုု႔ ကၽြန္ေတာ္ေျပာလိုုက္တယ္။ အက္ဆီးဒန္႔င္ဆိုုတဲ့ အမ်ိဳးကလည္း ပေရာ္ဘာဘဲလတီနဲ႔ တြက္ၾကည့္လိုု႔လည္း အဆင္မေျပဘူး။ ျဖစ္ခ်ိန္တန္ရင္ ျဖစ္ခ်င္သလိုု ျဖစ္သြားတတ္ၾကတာမ်ိဳးမဟုုတ္လား။<br /><br />ေနာက္ထပ္နာရီဝက္ေလာက္ ဆက္ေသာက္ၿပီးေတာ့ သူက ဂစ္တာတီးရေအာင္ဗ်ာဆိုုေတာ့ သူ႔အိမ္က ဂစ္တာသြားယူၾကၿပီး ေရကန္နားက ခံုုတန္းမွာ ဂစ္တာတီးၾကတယ္။ ခပ္လွမ္းလွမ္းမွာ မီးေတြထိန္ထိန္လင္းေနတဲ့ တ႐ုုတ္ဘံုုေက်ာင္း အျမင့္ႀကီးကိုု ေတြ႕ရတယ္။ အိမ္ေျခရွင္းတဲ့ေနရာမိုု႔ ေကာင္းကင္က ၾကယ္ေတြကိုု ထင္ထင္ရွားရွားျမင္ရတယ္။ သီခ်င္းေတြ တစ္ပုုဒ္ၿပီး တစ္ပုုဒ္တီးၾကတယ္။ ခုုေန ကၽြန္ေတာ္သာ မေတာ္တဆေသသြားရင္ သူဇာေယာက္်ားယူလိုု႔ အသည္းကြဲေသတယ္ဆိုုၿပီး နာမည္တြင္သြားႏိုုင္တယ္ဗ် ေနာ္ သူက ေျပာၿပီး တဟားဟားရယ္တယ္။ ခင္ဗ်ားမေသေသးပါဘူးဗ်ာ။ ခင္ဗ်ား မိန္းမယူရဦးမယ္ ကေလးေတြ ေမြးရဦးမယ္ အဲဒီကေလးေတြကိုု ႀကီးျပင္းလာေအာင္ ျပဳစုုေစာင့္ေရွာက္ရဦးမယ္။ ကၽြန္ေတာ္က ေျပာေတာ့ သူက အသံအက်ယ္ႀကီးနဲ႔ ေအာ္ရယ္တယ္။ ဟုုတ္တယ္ဗ်ာ အဲဒီကေလးေတြက ခင္ဗ်ားကိုု အန္ကယ္လူပ်ိဳႀကီးလိုု႔ ေခၚဦးမွာလိုု႔ သူကေျပာေသးတယ္။ ဒါေတာ့ ဘယ္ဟုုတ္မလဲဗ် ကၽြန္ေတာ္လည္း အဲဒီအခ်ိန္ေလာက္ဆိုု ခ်ည္တိုုင္မွာပဲ ေနခ်င္တယ္ေတြ ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ေနမွာေပါ့။ ဒါမွမဟုုတ္ ဒဲ့က်မယ့္ တေယာက္ေယာက္နဲ႔ ဓာတ္ျပဳၿပီး အခ်စ္စိတ္ေတြ တစ္သက္မခမ္းေတြ ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္ေနဦးမွာ။<br /><br />အဲဒီေနာက္ ကၽြန္ေတာ္တိုု႔ႏွစ္ေယာက္ လမ္းေလွ်ာက္ျပန္ၾကတယ္။ ကားတစီးတေလေမာင္းသြားတာကလြဲၿပီး လမ္းက ရွင္းေနတယ္။ ရထားေျပးခ်ိန္ေက်ာ္သြားတဲ့ ရထားလမ္းႀကီးကိုု ၾကည့္ရတာ အထီးက်န္ဆန္လြန္းလွတယ္။ ရထားလမ္းဆိုုတာ ရထားေတြ ဒလစပ္ေျပးေနမွ အဓိပၺာယ္ရွိတာမဟုုတ္လား။ ၿပီးေတာ့တခါ ဘယ္ဟာမဆိုု နားခ်ိန္ေတာ့ လိုုအပ္မွာပါေလ။ အလုုပ္တစ္ခုုတည္းကိုု ဆက္တိုုက္ႀကီး လုုပ္ေနျပန္ရင္လည္း အဓိပၺာယ္မဲ့လာသလိုု ခံစားရတာပဲမဟုုတ္လားလိုု႔ တဆက္တည္းေတြးမိျပန္တယ္။ နားခ်ိန္ေလး အေျပာင္းအလဲေလး မေတာ္တဆမႈေလးလည္း အနည္းက်ဥ္းရွိေနဦးမွ။ သူ႔အိမ္ေရာက္ေတာ့ သူကဝင္က်န္ခဲ့ၿပီး ကၽြန္ေတာ္တစ္ေယာက္တည္း ဆက္ေလွ်ာက္လာတယ္။ သူဇာလက္ထပ္သြားတာအတြက္ ႏွစ္သိမ့္စကားေတာင္ မေျပာခဲ့ရတာကိုု ခပ္လွမ္းလွမ္းေရာက္မွ သတိရတယ္။ ပါးပါးေလး ေရြ႕ေနမယ့္ တိမ္ေတြကိုု ျမင္ရႏိုုးနဲ႔ ခဏခဏေမာ့ၾကည့္ျဖစ္ေသးတယ္။<br /><br /><br /><br /><br /><br />ခိုုင္စိုုးလင္း<br />20-09-2011 (15:00 GMT + 8)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36281620-1160577150929056514?l=khinesoelung.blogspot.com' alt='' /></div>ခိုင္စိုးလင္းhttp://www.blogger.com/profile/01479206458620200623noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-36281620.post-59966447731565962332011-09-14T11:15:00.003+08:002011-09-14T12:16:12.792+08:00ဘာစာမွေရးလိုု႔ မရလိုု႔ ရည္းစားစာေရးလိုုက္ပါတယ္ ကိုုကိုု။ ကိုုကိုု႔အတြက္ ရည္ရြယ္ၿပီး ေရးတာမိုု႔ အခ်ိန္ရရ မရရ ကိုုကိုု ဖတ္မွျဖစ္ေတာ့မယ္။ ဖတ္ၿပီးမၿပီးလည္း သမီးရည္းစားတိုု႔ ထံုုးစံအတိုုင္း စုုက ျပန္ေမးစစ္ေဆးဦးမယ္။ စုုစာထဲမွာ ကိုုကိုု သိခ်င္တဲ့ အေၾကာင္းအရာ တစ္ခုုသိုု႔မဟုုတ္ အမ်ားက ပါခ်င္မွလည္း ပါမယ္ ကိုုကိုု။ ကိုုကိုုဖတ္ဖိုု႔ ရည္ရြယ္တယ္ဆိုုေပမဲ့ တကယ္ေတာ့ စုုက ေရးလိုုတဲ့ အေၾကာင္းကိုု အဓိကထား ေရးသြားလိမ့္မယ္။ စုုေရးလိုုတယ္ဆိုုတဲ့ဟာကလည္း အေၾကာင္းအရာ တခုုခုု ျဖစ္ခ်င္မွ ျဖစ္ေနႏိုုင္တယ္။<br /><br />မေန႔က မိုုးရြာတယ္။ စုုမွာ ထီးမပါလိုု႔ မိုုးခိုုးရင္းက ႐ုုပ္ရွင္႐ံုုေတြ႕လိုု႔ ႐ုုပ္ရွင္ဝင္ၾကည့္တယ္။ ႐ုုပ္ရွင္ ၿပီးေတာ့ အိမ္ျပန္လာတယ္။ ညေနစာကိုု ေခါက္ဆြဲနဲ႔ ဟင္းသီးဟင္းရြက္ ျပဳတ္စားတယ္။ ေရခ်ိဳးၿပီးေတာ့ ကြန္ပ်ဴတာဖြင့္ၿပီး ဟိုုၾကည့္ ဒီၾကည့္လုုပ္တယ္။ ၿပီးေတာ့ အိပ္တယ္။ မအိပ္ခင္ ကိုုကိုု႔ပံုုကိုု ဆြဲဖိုု႔ စိတ္ကူးတာ စာရြက္ရယ္ ခဲတံနဲ႔ ခဲဖ်က္ရယ္ မရွိလိုု႔ မဆြဲလိုုက္ရဘူး။ ႐ံုုးမွာတည္းက စုုက ဆြဲမလိုု႔ကိုု မအားလိုု႔ မဆြဲျဖစ္ဘူး။ အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့လည္း ဆြဲစရာ စာရြက္က မရွိေတာ့ အိပ္လိုုက္တယ္ ကိုုကိုု။ ၿပီးေတာ့ အိပ္ရာက ႏိုုးလာတယ္။ စာေရးခ်င္လိုု႔ ေရးမယ္ စိတ္ကူးတယ္။ ဒါေၾကာင့္ေရးတယ္။ ဒီေလာက္ပါပဲ ကိုုကိုု။<br /><br />မိုုးရြာတဲ့အခါ မိုုးေတြက ဘယ္လိုုစိုုတာ စုုထီးမပါလိုု႔ ဘယ္ေလာက္ စိတ္ညစ္တာ ႐ုုပ္ရွင္႐ံုုထဲမွာ ေအးစိမ့္စိမ့္နဲ႔ ဖ်ားခ်င္လာတာ။ ႐ုုပ္ရွင္ကိုု စိတ္ဝင္တစား ၾကည့္လိုု႔မရတာ၊ အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ တစ္ေယာက္တည္းေနရတာမိုု႔ ျဖစ္သလိုု ေခါက္ဆြဲပဲ ျပဳတ္စားရတာ ၿပီးေတာ့ ကြန္ပ်ဴတာဖြင့္ၿပီး စာေလွ်ာက္ဖတ္တာ။ ဖတ္ရင္းနဲ႔ ဘာေလးညာေလး စိတ္ဝင္စားစရာ သြားေတြ႕တာ၊ ကိုုကိုု႔ပံုုကိုု ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ဆြဲခ်င္ၿပီး ဘယ္ေလာက္လြမ္းတာ ဒါေတြကိုု ထပ္ျဖည့္ေရးလိုု႔ရတယ္ ကိုုကိုု။<br /><br />ဒီထက္ ထပ္ခ်ဲ႕ရရင္ ႐ံုုးမဆင္းခင္တည္းက ရြာခါနီးမိုုးကိုု သတိထားမိၿပီး စုုက စိတ္လက္မခ်မ္းသာ ျဖစ္ေနေၾကာင္းတိုု႔၊ အိမ္ျပန္ခ်ိန္က ေနာက္က်ေနၿပီမိုု႔ မိုုးရြာထဲမွာပဲ ျပန္အလာမွာ ရြာလက္စ မိုုးက တအားသည္းလာတာတိုု႔၊ ႐ုုပ္ရွင္႐ံုုေအာက္မွာ ဝင္မိုုးခိုုတာတိုု႔၊ မိုုးခိုုရင္းမွာ ေဘးနားက အလားတူ မိုုးခိုုေနတဲ့ လူတခ်ိဳ႕ျငင္းခုုန္ေနတာတိုု႔၊ ႐ုုပ္ရွင္႐ံုုမွာ လိုုခ်င္တဲ့ေနရာ မရလိုု႔ စိတ္ညစ္တာတိုု႔၊ ျပေနတဲ့ ကားက မေကာင္းတာတိုု႔၊ အျပန္မွာ မိုုးဆက္ရြာေနေသးလိုု႔ ကားငွားျပန္လာရတာတိုု႔၊ အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ ေရခ်ိဳးမယ္အလုုပ္မွာ အသစ္လဲထားတဲ့ ေရပန္းေခါင္းက တိုုင္မွာ ခ်ိတ္ရတာ အဆင္မေျပလိုု႔ လက္နဲ႔ ကိုုင္ၿပီး ခ်ိဳးရတာတိုု႔၊ ေခါက္ဆြဲျပဳတ္ဖိုု႔ ေရေႏြးအိုုးတည္တဲ့အခါ ဂတ္စ္မီးဖိုုကိုု သံုုးေလးေခါက္ဖြင့္မွ ရတာတိုု႔၊ ကိုုကိုု႔ကိုု သိပ္လြမ္းတာတိုု႔ ကိုုကိုု႔ပံုုကိုု ႐ံုုးက စက္မွာ တစ္ေခါက္ အိမ္က စက္မွာ တစ္ေခါက္ ေဒါင္းလုုတ္လုုပ္လိုုက္တာတိုု႔၊ ပံုုဆြဲဖိုု႔ စိတ္ပိုုင္းျဖတ္ၿပီး အရမ္းဆြဲခ်င္ေနလ်က္နဲ႔ စာရြက္ရယ္ ခဲတံရယ္ ခဲဖ်က္ရယ္ မရွိလိုု႔ ဘယ္ေလာက္ စိတ္ဆင္းရဲသြားတာတိုု႔၊ ၿပီးေတာ့ စာဖတ္တဲ့အခါလည္း ဘယ္သူေတြက ဘယ္လိုုေရးၿပီး ဘယ္သူေတြက ဘယ္လိုုေတြ ေဝဖန္တာတိုု႔၊ ႐ုုတ္တရက္ အိပ္မေပ်ာ္ဘဲ အိပ္ရာထဲမွာ တစ္နာရီေလာက္ မ်က္စိမွိတ္ၿပီးေနေနၿပီးမွ အိပ္ေပ်ာ္သြားတာတိုု႔၊ ႏိုုးလာေတာ့ စာေရးခ်င္လိုု႔ ကိုုကိုု႔ဆီ စာေရးတာတိုု႔။<br /><br />စိတ္ကူးေပါက္ရင္ စုုရဲ႕ ထင္ျမင္ယူဆခ်က္ေတြလည္း ထည့္ပစ္လိုု႔ရတယ္။ ဒါေပမဲ့ ႐ံုုးအဆင္း မိုုးရြာတယ္ ႐ုုပ္ရွင္ဝင္ၾကည့္တယ္ ျပန္လာတယ္ ေခါက္ဆြဲစားတယ္ စာဖတ္တယ္ ကိုုကိုု႔ပံုုဆြဲခ်င္ေပမဲ့ မဆြဲျဖစ္ဘူး အိပ္တယ္ ႏိုုးလာတယ္။ ဒီေလာက္ဆိုုရင္ပဲ ကိုုကိုုက ဘာေျပာခ်င္လဲဆိုုတာ သေဘာေပါက္သြားတာပဲ မဟုုတ္လား။ ကိုုကိုု အလုုပ္မ်ားေနလား။ မ်ားေနရင္လည္း ဆက္လုုပ္ပါ။<br /><br /><br />ခိုုင္စိုုးလင္း<br /><br />14-09 - 2011<br />12:13 gmt + 8<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36281620-5996644773156596233?l=khinesoelung.blogspot.com' alt='' /></div>ခိုင္စိုးလင္းhttp://www.blogger.com/profile/01479206458620200623noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-36281620.post-25353575750658727512011-09-06T17:51:00.002+08:002011-09-30T15:51:02.812+08:00<div style="text-align: justify;"><span style="font-size:100%;">it is not a must to have a destination when you are going riding a bicycle. should the moon be full or at least more than half, should the breeze be waving the leaves along the track and should you just finished your shampoo and let your long hair untied, it is a perfect situation to go riding on a bike in a summer night. did i mention should it be a night time? well, it must be understood as the moon was involved there. wouldn't it be very wired to ask if the moon can be included only at the night time as you are very much sure of what you learnt at school that the moon, the lunar, a round planet which is known to have been split from the earth and which is discovered that it emit some charming rays, which it receives from the sun, not only exists at night yet still comes to the human's sight in some nights only. </span><br /><br /><span style="font-size:100%;">it was a moonlit night when i was on my bike and not sure if i was following where the bike was leading me or if i was bringing it along to where i go. to make it short, i was on my bike which runs when i circle my two legs with my two feet on the pedals, my hip on the seat and with my fingers holding the handle and (of course, the whole process needs a 'used to') in a night time, which is the dark part of 24 hours when the sun disappears in the west, and in which the planet moon was seen in the sky. </span><br /><br /><span style="font-size:100%;">i could feel my hair scattering at my back and i could see the clouds moving along and i could hear the cars beeping their horns far from the highway road. the moon was there, there in the sky. there are so many stories, essays, poems, songs and movies on the moon. some are scientific fiction and some real facts and some which just consider it to a sentimental being, (which is more appropriate here? just or even?) and some in which the moon is a cupid or an errand for the two lovers. i remember a short stories of mine, under the same moon, which i wrote in an age, which i called myself very patriotic and felt responsible for everything, which i now call humanly era of my biography, also includes something like the character spent her childhood moonlit nights lying on her father's lap gazing at the moon.</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">i, with no proper reason, (well, i don't think i need a reason here) felt like gazing at the moon and stopped cycling, balancing myself with one foot standing on the ground and my body on the bike. (i don't think i need a reason for a desire) the moon was beautiful. it, a big YES, at least to me,, was simply beautiful, at least to me again, accompanied with the stars and some light clouds all over the sky. suddenly, yes, it was all of a very sudden, the moon disappeared. it was not there in the sky anymore. isn't it strange? is it strange? where has the moon gone? </span><br /><br /><span style="font-size:100%;">the moon was stolen. then who might have slipped it away? or is it a what? anyways, the moon had disappeared. i without a proper reason again, rushed to the nearby police station. it was surprising to have noticed i had such instinct that i should report a theft to the police. i told the police that the moon was stolen. should i write here 'i did not know why the police were that astounded and laughing at me' like in some stories in which the narrator was very naive and very innocent to notice why the police were laughing when he informed them of the loss of the moon? no, it would be very much unfair to the character. it would be like you are putting the character into some uneducated and lower level. it really would be an insulting after all the characters you create need to act and think according your plot and you are responsible for their stupidity or cleverness. so, instead, i wrote, i knew why the police were so much surprised as it was not usual theft report and they were thinking that i was a fool. it was what really is happening here in this world. it was not strange at all. </span><br /><br /><span style="font-size:100%;">i rode back home and prepared packing. i left my bike, did i mention it was a folding bike?, in my room and took available craft to the universal planet association. the meeting was held and everyone in the association was summoned. in fact, they all had noticed the theft a few minutes after i left the police station. so everything i should say was arranged while i was on my way to the association. the meeting last 14 hours and 26 minutes long, which i could recall due to the meeting minute. </span><br /><br /><span style="font-size:100%;">one guy from japan said, "We're both (should be all, well he is not native english speaker anyways) looking at the same moon, in the same world. We're connected to reality by the same line. All I (we) have to do is quietly draw it (which was not clear if he mentioned the 'it' for the 'moon') towards me. (and we all should cooperate to find the thief)." one american guy doubt that the moon was not stolen and he said "imagine if each day a man must try to kill the moon. the moon runs away." a rusian guy mentioned, "don't tell me the moon is (should be was, he was not native english speaker as well) shining; show me the glint of light on broken glass." as he thought the moon had not been there for very long. </span><br /><br /><span style="font-size:100%;">the second meeting the next day was not just how to find the moon thief. it also included how to take action upon him/she/it/they when the criminal/criminals was/were caught and how to trace to check if there were any/some accessory/accessories or coconspirator/coconspirators behind. the second meeting last for 3 hours and 45 minutes as it also discussed in which part the moon was useful. "i don't know if there are men on the moon, but if there are they must be using the earth as their lunatic asylum" an irish guy commented. with that the subject changed to why the theft of the moon be detected after all the moon was not edible, not useful for the energy and it even raised the tide? some more the cost for the detective will be very expensive. so should the loss of the moon be ignored while it is not really very important that we can live without it? </span><br /><br /><span style="font-size:100%;">but one german born american said "i like to think that the moon is there even if i am not looking at it." he must have been having some sentimental value with it. there were two sides then: one who would bare whatever to get back the moon at least for our future generations, and another who would not wish to waste anything on it, (they said the cost could feed so many starving lives in the world and they would like to spend the money on donations instead). </span><br /><br /><span style="font-size:100%;">and someone from england said </span><span class="sqq" style="font-size:100%;">"rose have thorns, and silver fountains mud: clouds and eclipses stain both moon and sun and loathsome canker lies in sweetest bud, all men make fault." which, i also followed with 'we should forgive the moon though it was not useful or we would be unfair as we, human also make mistake and fault and there are some human not really useful for anything. the attendence became after my words. i know the feelings got confused as no one at the meeting wishes to be unfair as they all are so called well known and famous who only want to show they are mr. good guys. </span><span style="font-size:100%;">i added 'it was the best moment of my life to ride a bicycle under the moon, though it was not of much help for the light nor anything, it still gave us some pleasant feeling.'</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">in the third meeting, all decided to continue the discovery of the theft. someone from india said "three things cannot be long hidden, the sun, the moon and the truth." so everyone hoped that the moon sure should be found soon. duties were taken turns and scheduled. i was given a duty to ride every night to check if there were anything suspicious. </span><br /><br /><span style="font-size:100%;">i was on my bike which runs when i circle my two legs with my two feet on the pedals, my hip on the seat and with my fingers holding the handle, again. i could still feel my hair scattering at my back. but yet, the moon was not in the sky anymore. it was stolen. suddenly, yes, all of a sudden, i got an email from the universal planet association. which showed, the moon was not lost or stolen. it was summoned to the judge of the sun solar association. the moon was sued. the message also included the comment from an english guy, "the moon's an arrant thief, and her pale fire she snatches from the sun." so all the plans of finding the moon by the association had been canceled with immediate effect. </span><br /><br /><span style="font-size:100%;">the moon was not sentenced yet. her, yes, it was a female case was heard to be being answered every week. all the newspapers and televisions were broadcasting about the theft. every gossip included 'the moon, the theft, the lost, the judge'. i was also contacted by the media all over the world for interviews how i participated in the universal planet association and how i felt when i found out the one we thought was stolen was the thief itself. the police who laughed at me on the night the moon disappeared also visited my house to make a chat with me.</span><span style="font-size:100%;"> 'i could be a thief myself by the time i am thought i was stolen' was my answer to all the media and everyone. </span><br /><br /><br /><span style="font-size:100%;">i was riding my bike in a night where the moon was not shining any more. i was not very sure if i was following where the bike was leading me or if i was bringing it along to where i go. i still don't think i need a destination to go riding. so i don't think i need to know where i would reach either. i found myself i could get the same pleasant riding nights. i was not surprised at all. anything can happen anyhow. </span><br /><br /><br /><br /><span style="font-size:100%;">khine soe lung</span><br /><span style="font-size:100%;">17-08-2011 (15:00 GMT +7) </span><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36281620-2535357575065872751?l=khinesoelung.blogspot.com' alt='' /></div>ခိုင္စိုးလင္းhttp://www.blogger.com/profile/01479206458620200623noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-36281620.post-7955101430497422442011-08-22T14:21:00.002+08:002011-08-22T14:24:23.405+08:00<p>အီးဘုတ္ခ္ေတြ ထုတ္တယ္။</p><p>ဘာလို႔ အီးဘုတ္ခ္ေတြ ထုတ္ေနလဲဆိုတဲ့ေမးခြန္းကို ခဏခဏ အေမးခံရဖူးပါတယ္။ ဘာလို႔ စာရြက္စာအုပ္ မထုတ္လဲဆိုတာကေတာ့ ေနာက္ကေန ကပ္ပါတတ္ပါတယ္။</p><p> </p><p>ေျဖစရာအေျဖ တိတိပပ မရွိပါဘူး။ စာအုပ္ရယ္လို႔ ထုတ္လိုက္ၿပီးတဲ့အခါ လူေတြကို ဖတ္ေစခ်င္ပါတယ္။ ဒါကေတာ့ သဘာဝပါပဲ။ လူလို႔ ကိုယ့္ဘာသာ ခံယူထားေသးတဲ့အတြက္ ကိုယ္ႀကိဳးစားပန္းစား (ဟုတ္ပါတယ္ ႀကိဳးစားထားတာပါ) ထုတ္လိုက္တဲ့ စာအုပ္ကို လူေတြ ဖတ္ေစခ်င္တယ္။ ဒါကို မျငင္းႏိုင္ပါဘူး။ ေရးခ်င္လို႔ေရးတယ္ ဖတ္ခ်င္ရင္ ဖတ္ႏိုင္တယ္ဆိုၿပီး ဘေလာ့ခ္မွာ တင္ထားတာထက္ စာအုပ္အေနနဲ႔ လုပ္ရတဲ့အခါမွာ ေစတနာတစံုတရာပါေနပါတယ္။ အဲဒါကေတာ့ ဖတ္ေစခ်င္တာပါပဲ။ လက္ရွိျမန္မာျပည္ အေနအထားအရ အြန္လိုင္းမွာ စာဖတ္သူပရိသတ္ဟာ အလြန္နည္းေနပါေသးတယ္။ ကိုယ္ေတြကလည္း လူတန္းစား အရပ္ရပ္ဆီကို စာအုပ္ေရာက္ေစခ်င္ပါတယ္။</p><p> </p><p>ဒါေၾကာင့္ စာအုပ္ေတြကို ျဖန္႔ေဝခ်င္တယ္ဆိုရင္ ခြင့္မေတာင္းဘဲ ျဖန္႔ေဝႏိုင္ပါတယ္။ ဒီစာအုပ္ေတြမွာ ေရးေပးၾကသူေတြဟာ ကိုယ္ေရးတဲ့စာကို ကိုယ္ေရးမွန္း ကိုယ့္ဘာသာ သိရင္ လိပ္ျပာလံုေနၾကတဲ့ လူစားမ်ိဳးေတြ ျဖစ္တယ္ဆိုတာ အာမခံေပးႏိုင္လို႔ပါပဲ။ ၿပီးေတာ့ အက်ိဳးအျမတ္တစံုတရာမရရွိဘဲ ဒီစာအုပ္ထဲထည့္ဖို႔ အပင္ပန္းခံ စာေတြေရးေပးၾကတယ္ဆိုတာကိုလည္း ယံုၾကည္လို႔ပါပဲ။ မအားတဲ့ၾကားထဲက တခ်ိဳ႕ဆို ေနမေကာင္းတဲ့ၾကားက၊ စာေမးပြဲေတြရွိတဲ့ၾကားက အခ်ိန္လုၿပီးေတာ့ စိတ္ရွည္လက္ရွည္ေရးေပးၾကတဲ့ စာေရးသူေတြ၊ ပံုဆြဲေပးသူေတြဟာ စာအုပ္ေတြရဲ႕ အသက္ပါပဲ။</p><p> </p><p>နင္တို႔စာအုပ္ထုတ္ၾကည့္ရင္ ေရာင္းရမေရာင္းရ စမ္းၾကည့္ပါလားလို႔ စိမ္ေခၚေမးတဲ့လူေတြလည္း ၾကံဳဖူးပါတယ္။ ေရာင္းရ မေရာင္းရဆိုတဲ့ ကိစၥတစ္ခုဟာ ဒီစာအုပ္ေတြထဲပါတဲ့ စာေတြကို ဖတ္လိုက္ၿပီးတဲ့အခါမွာ စာေရးသူေတြဟာ ေရာင္းရျခင္း နာမည္ေက်ာ္ျခင္း စတာေတြအတြက္ စာေရးတာ မဟုတ္ဘူးဆိုတာကို လက္မခံခ်င္ေပမဲ့ လက္ခံလိုက္ရပါလိမ့္မယ္။</p><p> </p><p>စာအုပ္ေတြကို စာရြက္နဲ႔ မထုတ္ေဝပါဘူး။ မေရာင္းပါဘူး။ အလားတူပဲ စာေရးသူေတြအတြက္လည္း စာမူခ တစ္ျပားမွမေပးပါဘူး။ ပံုဆြဲသူလည္း ဆြဲခမရပါဘူး။ ဖတ္တဲ့လူေတြကိုလည္း အသိပညာတစံုတရာ ေပးခ်င္မွေပးပါလိမ့္မယ္။ ဒီစာအုပ္ေတြဟာ ပညာေပးစာအုပ္ေတြ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒီစာအုပ္ေတြဟာ ဝါဒျဖန္႔စာေပေတြလည္း မဟုတ္ပါဘူး။ ဒီစာအုပ္ေတြဟာ ေရာင္းေကာင္းေအာင္ ရည္ရြယ္ၿပီး ထုတ္ထားတာေတြလည္း မဟုတ္ပါဘူး။ ဒီစာအုပ္ေတြဟာ ႏိုင္ငံ့အက်ိဳးလည္း မသယ္ပိုးပါဘူး။ ဒီစာအုပ္ေတြဟာ ျမန္မာစာေပအေရးအတြက္လည္း မရည္စူးပါဘူး။ ဒီစာအုပ္ေတြထုတ္ေဝရာမွာ ယံုၾကည္မႈ ခံယူခ်က္ စတာေတြလည္း မပါဝင္ပါဘူး။</p><p> </p><p>ဖတ္ခ်င္ဖတ္ၾကပါ။ ေဝဖန္ခ်င္ ဖန္ၾကပါ။ ဆဲခ်င္လည္း ဆဲၾကပါ။ ေကာ္ပီလုပ္ၿပီး တျခားမွာ တင္ခ်င္လည္း တင္ၾကပါ။ စာမူ တစ္ပုဒ္ခ်င္းစီ ယူသံုးခ်င္တာမ်ိဳး မဟုတ္ရင္ စာေရးသူေတြဆီက ခြင့္ျပဳခ်က္၊ စီစဥ္သူေတြဆီက ခြင့္ျပဳခ်က္လည္း မလိုပါဘူး။ အသိအမွတ္ျပဳ ေျပာၾကားေပးတယ္ဆိုရင္ေတာ့ ေပ်ာ္ရႊင္ၿပီး ျပံဳးၾကပါလိမ့္မယ္။</p><p> </p><p>စုစုစည္းစည္း ေဒါင္းလုတ္ခ်င္ၾကတယ္ဆိုရင္ေတာ့</p><p> </p><p><a href="http://www.mediafire.com/file/5nf7tqlk85mezzg/The%20Art%20On%20The%20Art%20%28Jpeg%29.pdf">အႏုပညာစာအုပ္ - အႏုပညာအေၾကာင္း အႏုပညာ (the art on the art)</a></p><p> </p><p><a href="http://www.mediafire.com/file/vjv74729gzs4v09/Those%20In%20Love.pdf">အခ်စ္စာအုပ္ - အခ်စ္ႏွင့္ မကင္းၾကသူမ်ား (those in love)</a></p><p> </p><p><a href="http://www.mediafire.com/file/s550vr05z9gvbag/They_Die.pdf">ေသျခင္းစာအုပ္ - ေသဆံုးတတ္သည္ (they die)</a></p><p> </p><p><a href="http://www.mediafire.com/file/aifiut1iosd0tl8/Ohnmar%27s%20Book.pdf">အရူးစာအုပ္ - ဥမၼာ့စာအုပ္ (Ohnmar's book)</a></p><p> </p><p><a href="http://www.mediafire.com/file/89xt1xioc3avomd/the%20dark%20side.pdf">သူခိုးစာအုပ္ - အေမွာင္ဘက္ျခမ္း (the dark side)</a></p><p> <br /></p><p> </p><p> </p><p> </p><p>အားလံုး ကိုယ္စား</p><p> </p><p>ခိုင္စိုးလင္း</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36281620-795510143049742244?l=khinesoelung.blogspot.com' alt='' /></div>ခိုင္စိုးလင္းhttp://www.blogger.com/profile/01479206458620200623noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-36281620.post-13959554334491370342011-08-12T14:26:00.007+08:002011-08-23T00:58:40.250+08:00<div style="text-align: justify;"><span style="font-size:100%;"><a href="http://www.mediafire.com/file/89xt1xioc3avomd/the%20dark%20side.pdf">သူခိုးစာအုပ္မွာ </a>ထည့္ဖို႔ေရးတဲ့ဟာ <br /> <br />လူေခၚဘဲလ္ကို တီးလိုက္သည္ႏွင့္ ေခြးေဟာင္သံက စူးစူးဝါးဝါးထြက္လာသည္။ ပြဲစားမ်က္ႏွာ ခဏမွ် ႐ံႈ႕မဲ့သြားသည္။ ခဏေလး ေပမဲ့ စုက ျမင္ျဖစ္ေအာင္ ျမင္လိုက္သည္။ အက်င့္ပါေနသည့္အေလ်ာက္ စုကျပန္ျပံဳးျပမိသား ျဖစ္သြားသည္။ ေခြးရွိတာ ကၽြန္ေတာ္မသိဘူး ဟုပြဲစားကဆိုသည္။ တံခါးပြင့္လာသည္။ အိႏၵိယတိုင္းသားတို႔ ႐ုပ္ရည္ႏွင့္ အေနာက္တိုင္းဆန္ဆန္ ဝတ္စားထားေသာ အသက္ေလးဆယ္ေက်ာ္အရြယ္ အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦးက တံခါးဖြင့္ေပးသည္။ အခန္းထဲ ဝင္လိုက္သည္ႏွင့္ အိပ္ရာမႈိစြဲေနေသာ အနံ႔တစ္ခုရသည္။ ဟိႏၵဴတို႔ ကိုးကြယ္တတ္ေသာ ဘုရားစင္တစ္ခုက ဧည့္ခန္းေနရာမွာ ခမ္းခမ္းနားနား ရွိေနသည္။ ဘုရားစင္ေရွ႕မွာေတာ့ ေခါက္သိမ္းထားေသာ ေမြ႕ရာအပါးႏွင့္ ေစာင္တစ္ထည္။ <br /> <br />အမ်ိဳးသမီးက ေခြးကို ေလွာင္ခ်ိဳင့္ထဲ သြင္းၿပီးအခန္းက အေပၚထပ္မွာဟု အမ်ိဳးသမီးကေျပာၿပီး တက္သြားေတာ့ ပြဲစားႏွင့္ စုကေနာက္က လိုက္တက္ၾကသည္။ အခန္းထဲမွာ တစ္ေယာက္အိပ္သစ္သားကုတင္ အေသးတစ္လံုး၊ စားပြဲပုေလး တစ္လံုး၊ အဝတ္ဗီ႐ိုခပ္ႀကီးႀကီးတစ္လံုးႏွင့္ ပန္ကာတစ္လံုးရွိသည္။ ကုတင္ေပၚမွာ ဘာမွရွိမေန။ စုက ျပတင္းတံခါးအေသးေလးကို ဖြင့္လိုက္သည္။ ဝင္းဒိုးတိုက္ အဲကြန္းတစ္လံုးက ျပတင္းေပါက္အေပၚဘက္မွာ ရွိေနသည္။ အဲကြန္းကဖြင့္လို႔ရလားဟု ပြဲစားက ေမးလိုက္သည္။ တတ္ႏိုင္ရင္ေတာ့ မသံုးေစခ်င္ဘူး လွ်ပ္စစ္မီတာေတြ တက္လြန္းလို႔ဟု အမ်ိဳးသမီးက ေျပာသည္။ သူက တစ္ေနကုန္အလုပ္လုပ္ရတာ ျပန္လာရင္ေတာ့ ေအးေအးေဆးေဆးေနမွျဖစ္မယ္ ပိုက္ဆံက အေရးမႀကီးပါဘူးဟု ပြဲစားက ေျပာေနသည္။ စုသည္ အခန္းကို မႀကိဳက္လွ။ သို႔ေသာ္ လကုန္ကုန္ခ်င္း ေျပာင္းဖို႔ အဆင္ေျပသည္ ဆိုေသာေၾကာင့္ ဘာမွအေထြအထူး မစဥ္းစားမိေတာ့ဘဲ အခန္းကို ယူဖို႔ဆံုးျဖတ္လိုက္သည္။ အခန္းထဲမွာ ငါးမိနစ္ေလာက္ ဟိုၾကည့္ဒီၾကည့္လုပ္ၿပီး အခန္းျပင္ထြက္လာမိသည္။ <br /> <br />ဟိုဘက္ခန္းက အိပ္ခန္းမႀကီး၊ ဒီဘက္ခန္းကေတာ့ ေလာေလာဆယ္ တ႐ုတ္ျပည္က ေကာင္ေလးႏွစ္ေယာက္ေနတယ္ လူေအးေလးေတြပါ ဟု အမ်ိဳးသမီးက ရွင္းျပေနသည္။ အိပ္ခန္းမႀကီးမွာေတာ့ သူတို႔လင္မယားေနသည္ဟု ေျပာသည္။ ဒါကေတာ့ ေရခ်ိဳးခန္းအိမ္သာ ဟိုတ႐ုတ္ကေလးေတြနဲ႔ မွ်သံုးရမယ္ဟု အမ်ိဳးသမီးက ေရခ်ိဳးခန္းေသးေသးကို ဖြင့္ျပရင္း ေျပာသည္။ ေရခ်ိဳးခန္း မွန္ခံုေပၚမွာ သြားပြတ္တံသံုးေလးေခ်ာင္းႏွင့္ ဆပ္ျပာတစ္တံုး လပ္စ္တံဆိပ္ေခါင္းေလွ်ာ္ရည္ တစ္ဗူးကေနရာယူထားသည္။ အိမ္သာေႂကြခြက္က အျပာရင့္ေရာင္ျဖစ္သည္။ ေရခ်ိဳးခန္းအိမ္သာက ေအာက္ထပ္မွာလည္း တစ္ခုရွိတယ္ ဧည့္သည္ဘာညာလာမွသံုးတာပါ ဟုေျပာၿပီး အမ်ိဳးသမီးက ေအာက္ကိုဆင္းေတာ့ စုႏွင့္ ပြဲစားကပါ လိုက္ဆင္းၾကသည္။ <br /> <br />အဝတ္ေလွ်ာ္စက္ အေသးေလးထဲမွာ ေလွ်ာ္လက္စအဝတ္ေတြရွိေနသည္။ အမ်ိဳးသမီးက ေရခဲေသတၱာကို ဖြင့္ျပသည္။ အမ်ားႀကီးေတာ့ မခ်က္စားဘူးမလားဟု စုကိုေမးသည္။ စုကျပံဳး႐ံုပဲျပံဳးလိုက္သည္။ သူတစ္ေယာက္တည္းေနမွာ ဘယ္ေလာက္မ်ားမ်ားခ်က္ႏိုင္မွာလဲဟု ပြဲစားကစုကိုယ္စား ေျပာေပးသည္။ ဒီေနရာကေတာ့ သားအိပ္တဲ့ေနရာဟု အမ်ိဳးသမီးက အနံ႔ထြက္ေနေသာ အိပ္ရာကို လက္ညႇိဳးထိုးျပရင္းဆိုသည္။ သမီးကေတာ့ အဖြားအိမ္မွာေနတာ ေန႔လည္ေန႔ခင္းေက်ာင္းကအျပန္ေတာ့ ဒီမွာလာေနတယ္ဟု လည္း ဆက္ေျပာသည္။ ဘယ္ေတာ့ေလာက္ ေျပာင္းလာမလဲဟု အမ်ိဳးသမီးကေမးသည္။ ပြဲစားက ဒီလကုန္ဟု ျပန္ေျဖသည္။ ထို႔ေနာက္ စေပၚေငြႏွင့္ အခန္းခတစ္လစာကို ႀကိဳတင္ေပး၊ ပြဲစား အဆင္သင့္လုပ္ယူလာေသာ စာခ်ဳပ္မွာလက္မွတ္ထိုး စုယူလာတဲ့ စုရဲ႕အလုပ္သမားကဒ္မိတၱဴကိုအမ်ိဳးသမီးအားေပး၊ ပြဲစားအတြက္ လတစ္ဝက္စာ ပြဲခေပး၊ အမ်ိဳးသမီးက စုကို အိမ္တံခါးႏွင့္အခန္းတံခါးေသာ့လႊဲေပးၿပီးေနာက္ အိိမ္အငွားကိစၥၿပီးဆံုးသြားသည္။ <br /> <br />စုအိမ္ေျပာင္းေတာ့စေနေန႔။ အိမ္မွာ လူစံုေနသည္။ အမ်ိဳးသမီး၏ေယာက္်ား၊ သမီးႏွင့္ သားႏွစ္ေယာက္ရွိေနသည္။ သမီးအႀကီးက ဆယ္ႏွစ္ျဖစ္ၿပီး သားႏွစ္ေယာက္က ရွစ္ႏွစ္ႏွင့္ ငါးႏွစ္ျဖစ္သည္။ အမ်ိဳးသမီး၏ ေယာက္်ားျဖစ္သူႏွင့္ သားႏွစ္ေယာက္က စုဝင္လာေတာ့ တီဗီၾကည့္ေနရာမွထၿပီး စုပစၥည္းေတြကို ကူသယ္ေပးၾကသည္။ ကုတင္ေပၚမွာ အခင္းမပါေသာ ေမြ႕ရာအပါးတစ္ခုႏွင့္ အစြပ္မပါေသာ ေခါင္းအံုးတစ္လံုးျပင္ထားေပးတာေတြ႕သည္။ ငါးမိနစ္ေလာက္ေနေတာ့ အိမ္ရွင္အမ်ိဳးသမီးက တံခါးလာေခါက္ၿပီး သူခ်က္ထားသည္ဆိုေသာ ဒံေပါက္စားဖို႔ဖိတ္ေခၚသည္။ စုကထမင္းစားလာၿပီးၿပီဟုေျပာၿပီး အခန္းထဲမွာ ပစၥည္းေတြကို ေနရာခ်ေနလိုက္သည္။ အားလံုးသူ႔ေနရာသူေရာက္သြားေတာ့ စုကအိပ္ရာထဲလဲွခ်လိုက္သည္။ တစ္ပတ္လံုး မနားဘဲ အလုပ္လုပ္ထားရယ္၊ အိမ္ေျပာင္းတာရယ္ေၾကာင့္ ပင္ပန္းေနေသာ္လည္း အိပ္မေပ်ာ္။ တခ်က္တခ်က္ ေဘးခန္းမွတံခါးဖြင့္သံ၊ ေရခ်ိဳးခန္းထဲဝင္သံ၊ အိမ္သာေရဆြဲသံတို႔ ၾကားရသည္။ <br /> <br />သို႔ႏွင့္စုသည္ ထိုအခန္းငယ္ေလးထဲ လက္ပေတာ့တစ္လံုးကို အေဖာ္ျပဳကာ တစ္ေယာက္တည္းေနထိုင္သည္။ ေဘးခန္းမွ တစ္အိမ္တည္းေန တ႐ုတ္ကေလးႏွစ္ေယာက္ႏွင့္ တခါတခါ အျပင္မွျပန္အလာ၊ ေရခ်ိဳးခန္းထဲအဝင္၊ ႐ံုးသြားဖို႔အထြက္တို႔မွာ ဆံုျဖစ္ေသာအခါ ေခါင္းၿငိမ့္ျပတတ္သည္။ စု႐ံုးကျပန္အလာ ဧည့္ခန္းထဲမွာ တီဗီၾကည့္ေနေသာ အိမ္ရွင္အမ်ိဳးသမီး မိသားစုႏွင့္ ဆံုလွ်င္လည္း ျပံဳးျပတတ္သည္။ ေရာက္စကလို မေဟာင္ေတာ့ဘဲ စုအျပင္မွျပန္လာလွ်င္ ေျပးလာနမ္းတတ္ေသာ ေခြးေပါက္စေလးကိုလည္း ေခါင္းတခ်က္တခ်က္ ပုတ္တတ္သည္။ တခါတခါ စေနတနဂၤေႏြမဟုတ္တတ္ေသာ စုရဲ႕ အလုပ္နားရက္ေတြမွာ မီးဖိုေခ်ာင္ထဲ ထမင္းအိုးတည္တာမ်ိဳး ငါးဟင္းရည္ခ်က္တာမ်ိဳး အဝတ္ေလွ်ာ္စက္ထဲ အဝတ္ေတြ မရွိေသာအခ်ိန္မွာ အဝတ္ေလွ်ာ္တာမ်ိဳး၊ မီးဖိုေခ်ာင္ေနာက္က်က်က အဝတ္လွန္းေသာေနရာမွာ လွန္းတာမ်ိဳးေတြလုပ္ေနတတ္သည္။ <br /> <br />တစ္ရက္ စု႐ံုးကျပန္လာေတာ့ လမ္းမွာ အိမ္ရွင္အိႏၵိယအမ်ိဳးသားကို အမ်ိဳးသမီးခပ္ငယ္ငယ္တစ္ေယာက္ႏွင့္ တြဲလွ်က္ေတြ႕လာသည္။ စုကို အိမ္ရွင္အမ်ိဳးသားလွမ္းမျမင္လိုက္ပါေစႏွင့္ဟုဆုေတာင္းၿပီး လမ္းလႊဲကာ ခပ္သြက္သြက္ေလွ်ာက္ခဲ့မိသည္။ အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ အိမ္ရွင္အမ်ိဳးသမီးကို တီဗီမွာအေမရိကန္အိုက္ေဒါ လာေနတယ္ဟုေျပာၿပီး ေခါက္ဆြဲေျခာက္တစ္ထုပ္ျပဳတ္ကာ ဧည့္ခန္းထဲ ထိုင္စားေနခဲ့သည္။ တီဗီကိုၾကည့္ၿပီး စုကရယ္ေတာ့ အမ်ိဳးသမီးႏွင့္ သားႏွစ္ေယာက္ကပါ တခ်က္တခ်က္လိုက္ရယ္ၾကသည္။ အဲဒီညက ညဥ့္အေတာ္နက္လို႔ အိမ္ရွင္အမ်ိဳးသားျပန္ေရာက္သည္အထိ စုကတစ္ခါမွၾကည့္ေလ့ၾကည့္ထမရွိေသာ ႐ံုးကလုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ေတြ ေျပာတတ္ေသာ အေမရိကန္အိုက္ေဒါအေၾကာင္း အမ်ိဳးသမီးႏွင့္ သားေလးႏွစ္ေယာက္အား ဧည့္ခန္းထဲမွာ ထိုင္ေျပာျပေနခဲ့သည္။ <br /> <br />ေနာက္တစ္ပတ္အတိအၾကာ ဗုဒၶဟူးေန႔မွာ အရင္တစ္ပတ္ကေနရာမွာ အိမ္ရွင္အမ်ိဳးသားကို အရင္တစ္ပတ္က မိန္းကေလးႏွင့္ ထပ္ေတြ႕ျပန္သည္။ ဒီတစ္ခါေတာ့ စုကေရွာင္ခ်ိန္မရလိုက္ခင္ အမ်ိဳးသားက စုကိုျမင္သြားသည္။ အက်င့္ပါေနေသာ အျပံဳးကို ျပံဳးၿပီးေက်ာ္တက္မည္အလုပ္ အမ်ိဳးသားက စုနာမည္ကို လွမ္းေခၚလိုက္သည္။ ေနာက္နာရီဝက္အၾကာမွာ စုသည္ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ႏွင့္အတူ ဆိုင္တစ္ဆိုင္မွာ ထိုင္မိလွ်က္သားျဖစ္ေနသည္။ ေကာင္မေလးက အနီးကပ္ၾကည့္ေတာ့ စုပထမတစ္ေခါက္က ထင္ထားသေလာက္ ငယ္ငယ္ေလး မဟုတ္။ စုတို႔အရြယ္ျဖစ္သည္။ <br /> <br />အမ်ိဳးသားက အိႏၵိယႏြယ္ဖြားျဖစ္သည္။ ငယ္ခ်စ္ျဖစ္သူ ေကာင္မေလးကိုအိႏၵိယမွာ ထားခဲ့ၿပီး စင္ကာပူမွာ အလုပ္လာလုပ္ရင္း စုအိမ္ရွင္အမ်ိဳးသမီးႏွင့္ အိမ္ေထာင္က်သည္။ အလုပ္ျပဳတ္ၿပီး ေနစရာမဲ့ စားစရာမဲ့ ျပန္ရဖို႔ျဖစ္ေနခ်ိန္မွာ စုအိမ္ရွင္အမ်ိဳးသမီးက ကယ္တင္ၿပီး အလုပ္သြင္းေပးရင္း နီးစပ္ကာညားသြားျခင္းျဖစ္သည္။ အိႏၵိယမွာ က်န္ခဲ့ေသာ ခ်စ္သူကလည္း အသက္ငယ္ေသး၊ သူကလည္း ဒုကၡေရာက္ေနခ်ိန္ဆိုေတာ့ ခ်စ္သူကိုရင္နာနာႏွင့္အဆက္ျဖတ္ကာ စုအိမ္ရွင္အမ်ိဳးသမီးကို လက္ထပ္ခဲ့ရသည္။ ခ်စ္သူက အိမ္ရွင္ေယာက္်ားကို တစ္ေန႔တစ္ရက္မွေမ့မရဘဲ ေက်ာင္းၿပီးေတာ့ စင္ကာပူကို လိုက္လာရွာေတာ့ သူတို႔ဇာတ္လမ္း ျပန္ဆက္ျဖစ္ၾကသည္။ အခ်စ္စစ္အခ်စ္မွန္တို႔၏ ဘယ္ေလာက္ေဝးေဝး နီးစပ္မႈမ်ား။ ကေလးသံုးေယာက္ႏွင့္ သံေယာဇဥ္ေတြမ်ားၿပီး လက္ရွိအိမ္ေထာင္ကိုလည္း မပစ္ခြာရက္ စြန္႔စြန္႔စားစား ေမွ်ာ္လင့္တႀကီးႏွင့္ လိုက္လာရွာေသာ ခ်စ္သူအားလည္း အခ်စ္ေတြပိုတိုးၿပီး အိမ္ရွင္အမ်ိဳးသား ခမ်ာ ဗ်ာပါဒေတြနဲ႔ အခက္ေပြေနမႈမ်ား။ <br /> <br />စုသည္ ေခါင္းတညႇိတ္ညႇိတ္လုပ္နားေထာင္ေနရင္း အိမ္ျပန္နားခ်င္လာသည္။ ထသြားဖို႔ကိုလည္း ေျပာမထြက္။ သို႔ႏွင့္ ညဆယ့္ႏွစ္နာရီေက်ာ္ေတာ့မွ ခ်စ္သူေနထိုင္ရာကို အိမ္ရွင္ေယာက္်ားကားႏွင့္အေဖာ္ျပဳ လိုက္ပို႔ၿပီးမွ အိမ္ျပန္ျဖစ္သည္။ ကိုယ့္အမ်ိဳးသမီးကို ျပန္မေျပာဘူးလို႔ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္ဟု အိမ္ရွင္ေယာက္်ားက အိမ္ျပန္လမ္းမွာ ေျပာသည္။ စုက စိတ္ခ်ပါ ကၽြန္မစကားမဖြတတ္ပါဘူးဟု ကတိအထပ္ထပ္ေပးေနမိသည္။ ေယာက္်ားေတြကို သူဘယ္လိုနားလည္ေၾကာင္း၊ အခ်စ္စစ္အခ်စ္မွန္တို႔ကိုလည္း ကိုယ္ခ်င္းစာေၾကာင္း၊ ေလာကမွာ အခ်စ္ေရးအခ်စ္ရာ အိမ္ေထာင္ေရးရာမွန္သမွ် အနည္းႏွင့္အမ်ား အ႐ႈပ္အေထြးရွိေၾကာင္းေတြ တစ္လမ္းလံုးေျပာေနမိသည္။ <br /> <br />စုတို႔ႏွစ္ေယာက္တြဲဝင္လာေတာ့ စုအိမ္ရွင္အမ်ိဳးသမီးက ဘယ္မွာေတြ႕လာၾကတာလဲဟု ေမးသည္။ သားေလးႏွစ္ေယာက္ကေတာ့ နံေစာ္ေနေသာ အိပ္ရာေပၚမွာ အိပ္ေပ်ာ္ေနၾကသည္။ အိမ္ေအာက္မွာ ေတြ႕တာလို႔ စုကဦးေအာင္ ေျဖလိုက္သည္။ အခန္းထဲျပန္ေရာက္ခဏနားၿပီး ေရခ်ိဳးေနတုန္း အိမ္ရွင္တို႔ေနေသာ အိပ္ခန္းမႀကီးထဲမွ စကားမ်ားရန္ျဖစ္သံ သဲ့သဲ့ၾကားရသည္။ စုသည္ေရခ်ိဳးခန္းထဲမွာ အခ်ိန္အၾကာႀကီးေနၿပီး စကားသံေတြတိတ္မွ အခန္းထဲဝင္ကာ မီးကိုခ်က္ခ်င္းပိတ္လိုက္သည္။ လက္ပေတာ့ကို ထက္ဝက္အထိမွိန္ၿပီးေတာ့ ဘာမွမယ္မယ္ရရမလုပ္ျဖစ္ဘဲ ဟိုၾကည့္ဒီၾကည့္လုပ္ကာ အိပ္ေပ်ာ္သြားသည္။ <br /> <br />ေနာက္ေန႔မနက္မွာ စုကေစာေစာထၿပီး အိမ္ရွင္အမ်ိဳးသမီးကို အေဖာ္လုပ္ကာ ေကာ္ဖီအတူေသာက္၊ ေရြးေကာက္ပြဲအေၾကာင္း စက္ဘီးတစ္စီးလိုခ်င္ေၾကာင္းေတြ ေျပာၿပီးေတာ့ ႐ံုးကို ေနာက္က်ၿပီးမွထြက္လာခဲ့သည္။ အိမ္ျပန္ခ်ိန္ေရာက္ကာနီးေတာ့ သူငယ္ခ်င္းကို ဖုန္းဆက္လာႀကိဳခိုင္းၿပီး မာလိုင္းယန္းနားက ေက်ာက္ေလွကားေပၚမွာ ညနက္ေအာင္ထိထိုင္ေနခဲ့သည္။ တဘက္ကမ္း သေဘၤာဟိုတယ္မွ ေရာင္စံုမီးဆလိုက္မ်ား ကစားေနတာကို ၾကည့္သည္။ သူငယ္ခ်င္း၏ လက္ပေတာ့အိပ္ကို ေခါင္းအံုးလွဲၿပီးေတာ့ ေကာင္းကင္ကို အၾကာႀကီး ေမာ့ၾကည့္သည္။ စိုင္းထီးဆိုင္၊ ခင္ေမာင္တိုး၊ လႊမ္းမိုး၊ စိုးလြင္လြင္၊ ဖိုးေက်ာ္ သီခ်င္းေတြ ေနာက္ၿပီးေတာ့ အ႐ိုး၏နာမည္ႀကီး သီခ်င္းကို သူငယ္ခ်င္းႏွင့္ အတူဆိုသည္။ ေဆးလိပ္တစ္လိပ္ၿပီး တစ္လိပ္ေသာက္သည္။ စုအိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ တစ္အိမ္လံုး မီးပိတ္ထားၿပီျဖစ္သည္။ အိပ္ေနရာမွ ထလာၿပီး စုလက္ကို လာနမ္းေသာ ေခြးေလးကို စုက ေခါင္းတခ်က္ပုတ္လိုက္သည္။ အိပ္ေနေသာ ကေလးမ်ားကို ၾကည့္ၿပီး တခ်က္ျပံဳးလိုက္သည္။ ေရခ်ိဳးခန္းထဲမွာ ေရခ်ိဳးေနရင္းက အိပ္ခန္းမႀကီးက ဘာသံမ်ားၾကားမလဲဟု နားစြင့္မိေသးသည္။ <br /> <br />မနက္ဆို ေကာ္ဖီေသာက္ၿပီး အိမ္ရွင္အမ်ိဳးသမီးႏွင့္ ႐ုပ္ရွင္အေၾကာင္း တီဗီအေၾကာင္း အေမရိကန္အိုင္ေဒါအေၾကာင္းေျပာေသာ အေလ့အထတစ္ခု၊ ည႐ံုးဆင္းခ်ိန္ေရာက္တိုင္း တစ္ေနရာရာသြားထိုင္ၿပီး အိမ္ကို ညနက္မွျပန္ေသာအေလ့အထတစ္ခုႏွင့္အလုပ္နားရက္ေတြမွာ အေၾကာင္းတစ္ခုခုရွာၿပီး အျပင္ထြက္ေသာ အေလ့အထ တစ္ခုတို႔ကို စုရရွိလာခဲ့သည္။ နားရက္ေတြမွာ သြားစရာရွာမရရင္ စာၾကည့္တိုက္ျဖစ္ျဖစ္ ကမ္းေျချဖစ္ျဖစ္ သြားထိုင္ေနတတ္သည္။ အခန္းထဲမွာ ေနခ်ိန္နည္းလာသည္။ အိမ္မွာေနခ်ိန္ဆိုလည္း ေရခ်ိဳးခန္းထဲဝင္ရင္ဝင္ မဝင္ရင္အိပ္ရာေပၚလဲေနတတ္သည္။ အဝတ္ကို ညအိမ္ကလူေတြ အိပ္ေတာ့မွ ထေလွ်ာ္သည္။ မနက္တစ္ခ်ိန္ေတာ့ အေစာႀကီးထၿပီး ေကာ္ဖီေသာက္သည္။ အိမ္ရွင္မိန္းမႏွင့္ စကားေျပာလွ်င္ သူ႔မ်က္ႏွာကို စိုက္ၾကည့္ၿပီး ေျပာသည္။ သူဘာေျပာေျပာရယ္တတ္သည္။ ကေလးေတြကို စာလိုက္ႏိုင္လားခဏခဏ ေမးသည္။ <br /> <br />စုအလုပ္နားရက္တစ္ရက္ အျပင္ထြက္ဖို႔ အေၾကာင္းရွာေနတုန္း အခန္းတံခါးကို ဖြဖြေလးေခါက္သံၾကားသည္။ ဖြင့္ေပးလိုက္ေတာ့ ေဘးခန္းကတ႐ုတ္ကေလးႏွစ္ေယာက္က စုအခန္းထဲ အထဲထိတြန္းဝင္ၿပီး တံခါးကို ပိတ္လိုက္ေတာ့ စုက ႐ုတ္တရက္ေတာ္ေတာ္စိတ္တိုသြားသည္။ စုက သူတို႔ကို မ်က္ႏွာထားတင္းတင္းနဲ႔ စကားေျပာမည္လုပ္ေတာ့ ေကာင္ေလးႏွစ္ေယာက္က ႏႈတ္ခမ္းကို လက္ညိႇဳးနဲ႔ပိတ္ျပ အိပ္ခန္းမႀကီးကို ထိုးျပၿပီး တိုးတိုးေနရန္ အမူအယာလုပ္ျပသည္။ အိမ္ရွင္ဘဲႀကီး သူတို႔အခန္းထဲက ပစၥည္းေတြ သယ္သယ္သြားတယ္ ခင္ဗ်ားေတြ႕လိုက္လားလို႔ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္က တိုးတိုးေလးေမးသည္။ ဟင္ဘယ္တုန္းကလဲဟု စုကျပန္ေမးသည္။ ႏွစ္ေခါက္ရွိၿပီ ျပန္လာမယ္ထင္တယ္ဟု ေကာင္ေလးက ေျပာသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔က အစ္မ အလုပ္သြားတယ္မွတ္လို႔ ေစာေစာကမွ အစ္မေရခ်ိဳးခန္းမဝင္ခင္ေလး တစ္ေခါက္သယ္သြားေသးတယ္ ေအာက္မွာ ကားထဲမွာ မိန္းမတစ္ေယာက္ရွိေနတယ္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ တိတ္တိတ္ကေလး လိုက္ၾကည့္ၿပီးသြားၿပီဟု ေကာင္ေလးကဆက္ေျပာသည္။ <br /> <br />ေကာင္ေလးႏွစ္ေယာက္ကလည္း အိမ္ရွင္အမ်ိဳးသားႏွင့္သူ႔ခ်စ္သူကို စတည္းကတြဲျမင္ဖူးၾကသည္။ သူတို႔ကံေကာင္းတာက သူတို႔ျမင္လိုက္တာကို အမ်ိဳးသားက မသိျခင္းပင္။ မင္းတို႔ကေတာ္ေသးတယ္ အစ္မဆိုရင္ သူတို႔ေျပာသမွ် လုပ္ၾကံေျပာလား ဘာလားမသိတဲ့စကားေတြကို တစ္ညလံုးနားေထာင္ၿပီးေတာ့ အီလည္လည္နဲ႔ ဒုကၡေရာက္ၿပီးၿပီ။ ေနရင္းထိုင္ရင္း သူတို႔ကိစၥမွာ ကိုယ္က ဖင္က်ိန္းေနသလိုပဲလို႔ စုကေျပာျပလိုက္သည္။ သူ႔မိန္းမႀကီးလာရင္ ဘယ္လိုေျပာရမလဲ ကၽြန္ေတာ္တို႔လည္း မေကာင္းျဖစ္ေတာ့မယ္ လို႔ ေကာင္ေလးေတြက ေျပာသည္။ ထိုစဥ္မွာပဲ အိပ္ခန္းမႀကီး တံခါးဖြင့္သံၾကားရေတာ့ စုက ကြန္ပ်ဴတာထဲက သီခ်င္းသံကို က်ယ္လိုက္သည္။ စုအခန္းထဲမွ ေခ်ာင္းၾကည့္ၾကတာ ဘာမွမျမင္ရ။ အခန္းတံခါးက ထူထည္း သိပ္သည္းလြန္းသည္။ <br /> <br />ထိုေန႔က စုအျပင္မထြက္ျဖစ္လိုက္။ အခန္းထဲမွာ ဟိုဘက္ဒီဘက္ေလွ်ာက္လိုက္၊ ကြန္ပ်ဴတာဖြင့္လိုက္ပိတ္လိုက္၊ ေရခ်ိဳးခန္းထဲဝင္လိုက္ထြက္လိုက္ႏွင့္ ညေနေစာင္းသြားခဲ့သည္။ ဟိုဘက္ခန္းက တ႐ုတ္ကေလးႏွစ္ေယာက္ကလည္း တစ္ေနကုန္အျပင္သြားၾကသံမၾကား။ ညေနက်ေတာ့ အိမ္ရွင္အမ်ိဳးသမီးက အမ်ိဳးသားႏွင့္စကားေျပာရင္း အေပၚထပ္တက္လာသံၾကားရသည္။ အခန္းတံခါးေသာ့ဖြင့္သံ။ ထို႔ေနာက္ စကားသံက်ယ္က်ယ္မ်ား။ မၾကာမီ ေဘးခန္းတံခါးေခါက္သံၾကားရသည္။ တ႐ုတ္ကေလးႏွစ္ေယာက္ကို ေမးျမန္းေနသံ။ စုက အခန္းတံခါးနားကပ္ နားစြင့္ေနတုန္း စုတံခါးကိုပါ ေခါက္သံၾကားရသည္။ အိမ္ရွင္အမ်ိဳးသမီးႏွင့္ တ႐ုတ္ကေလးႏွစ္ေယာက္က စုအခန္းေရွ႕မွာ။ အိပ္ခန္းမႀကီးက ပြင့္ေနၿပီး အထဲမွာ အိမ္ရွင္အမ်ိဳးသားက ျပတင္ေပါက္ကိုဘက္မ်က္ႏွာမူၿပီး ရပ္ေနတာ ေတြ႕ရသည္။ အစ္မကို ေမးၾကည့္ပါ ကၽြန္ေတာ္တို႔ တစ္ေနကုန္ အျပင္ေတာင္ မသြားပါဘူးဟု တ႐ုတ္ကေလးႏွစ္ေယာက္က စုကို ဆြဲထည့္သည္။ <br /> <br />နာရီဝက္အတြင္း ရဲေတြ ေရာက္လာၾကသည္။ စုအခန္းႏွင့္ တ႐ုတ္ကေလးႏွစ္ေယာက္အခန္းကိုလည္း ဝင္စစ္သည္။ စုတို႔ကိုလည္း ေမးခြန္းေတြေမးသည္။ စုတို႔က ဘာမွမၾကားလိုက္ မသိလိုက္ တစ္ေနကုန္အိပ္ေပ်ာ္ေနၾကသည္။ ေအာက္ထပ္မွာ ေခြးေလးကပါ အိပ္ေပ်ာ္ေနသည္။ ရဲေတြလည္း အေျဖရွာမရဘဲျပန္သြားၾကသည္။ မနက္အေစာႀကီးမွာ အိမ္ရွင္ေယာက္်ားက စုဖုန္းကို မက္ေဆ့ခ်္ပို႔သည္။ “ေဆာရီး”။ ေဆာရီးတစ္လံုးတည္းျဖစ္သည္။ တစ္ပတ္ေလာက္ စုေနာက္ကိုေရာ တ႐ုတ္ကေလးႏွစ္ေယာက္ ေနာက္ကိုပါ ရဲေတြ မသိမသာလိုက္ေနတာကို စုသိသည္။ <br /> <br /></span><!--[if !mso]> <style> v\:* {behavior:url(#default#VML);} o\:* {behavior:url(#default#VML);} b\:* {behavior:url(#default#VML);} .shape {behavior:url(#default#VML);} </style> <![endif]--><!--[if pub]><xml> <b:publication type="OplPub" oty="68" oh="256"> <b:ohprintblock priv="30E">281</b:OhPrintBlock> <b:nudefaultunits priv="1004">1</b:NuDefaultUnits> <b:dptlpagedimensions type="OplPt" priv="1211"> <b:xl priv="104">7772400</b:Xl> <b:yl priv="204">10058400</b:Yl> </b:DptlPageDimensions> <b:dxldefaulttab priv="1504">359410</b:DxlDefaultTab> <b:ohgallery priv="180E">259</b:OhGallery> <b:ohfancyborders priv="190E">261</b:OhFancyBorders> <b:ohcaptions priv="1A0E">257</b:OhCaptions> <b:ohquilldoc priv="200E">276</b:OhQuillDoc> <b:ohmailmergedata priv="210E">262</b:OhMailMergeData> <b:ohcolorscheme priv="220E">279</b:OhColorScheme> <b:dwnextuniqueoid priv="2304">1</b:DwNextUniqueOid> <b:identguid priv="2A07">0``````````````````````</b:IdentGUID> <b:dpgspecial priv="2C03">5</b:DpgSpecial> <b:ctimesedited priv="3C04">1</b:CTimesEdited> <b:nudefaultunitsex priv="4104">1</b:NuDefaultUnitsEx> <b:ohimpositionengine priv="440E">285</b:OhImpositionEngine> </b:Publication> <b:printerinfo type="OplPrb" oty="75" oh="281"> <b:ohcolorsepblock priv="30E">282</b:OhColorSepBlock> <b:opmoutsideprintmode priv="B04">1</b:OpmOutsidePrintMode> <b:finitcomplete priv="1400">False</b:FInitComplete> <b:dpix priv="2203">0</b:DpiX> <b:dpiy priv="2303">0</b:DpiY> <b:dxloverlap priv="2404">0</b:DxlOverlap> <b:dyloverlap priv="2504">0</b:DylOverlap> </b:PrinterInfo> <b:colorseperationinfo type="OplCsb" oty="79" oh="282"> <b:plates type="OplCsp" priv="214"> <b:oplcsp type="OplCsp" priv="11"> <b:ecpplate type="OplEcp" priv="213"> <b:color priv="104">-1</b:Color> </b:EcpPlate> </b:OplCsp> </b:Plates> <b:dzloverprintmost priv="304">304800</b:DzlOverprintMost> <b:cproverprintmin priv="404">243</b:CprOverprintMin> <b:fkeepawaytrap priv="700">True</b:FKeepawayTrap> <b:cprtrapmin1 priv="904">128</b:CprTrapMin1> <b:cprtrapmin2 priv="A04">77</b:CprTrapMin2> <b:cprkeepawaymin priv="B04">255</b:CprKeepawayMin> <b:dzltrap priv="C04">3175</b:DzlTrap> <b:dzlindtrap priv="D04">3175</b:DzlIndTrap> <b:pctcenterline priv="E04">70</b:PctCenterline> <b:fmarksregistration priv="F00">True</b:FMarksRegistration> <b:fmarksjob priv="1000">True</b:FMarksJob> <b:fmarksdensity priv="1100">True</b:FMarksDensity> <b:fmarkscolor priv="1200">True</b:FMarksColor> <b:flinescreendefault priv="1300">True</b:FLineScreenDefault> </b:ColorSeperationInfo> <b:textdocproperties type="OplDocq" oty="91" oh="276"> <b:ohplcqsb priv="20E">278</b:OhPlcqsb> <b:ecpsplitmenu type="OplEcp" priv="A13"> <b:color>134217728</b:Color> </b:EcpSplitMenu> </b:TextDocProperties> <b:storyblock type="OplPlcQsb" oty="101" oh="278"> <b:iqsbmax priv="104">1</b:IqsbMax> <b:rgqsb type="OplQsb" priv="214"> <b:oplqsb type="OplQsb" priv="11"> <b:qsid priv="104">22</b:Qsid> <b:tomfcopyfitbase priv="80B">-9999996.000000</b:TomfCopyfitBase> <b:tomfcopyfitbase2 priv="90B">-9999996.000000</b:TomfCopyfitBase2> <b:dzlhotzone priv="A04">229870</b:DzlHotZone> </b:OplQsb> </b:Rgqsb> </b:StoryBlock> <b:colorscheme type="OplSccm" oty="92" oh="279"> <b:cecp priv="104">8</b:Cecp> <b:rgecp type="OplEcp" priv="214"> <b:oplecp priv="F">Empty</b:OplEcp> <b:oplecp type="OplEcp" priv="111"> <b:color>8210719</b:Color> </b:OplEcp> <b:oplecp type="OplEcp" priv="211"> <b:color>5066944</b:Color> </b:OplEcp> <b:oplecp type="OplEcp" priv="311"> <b:color>12419407</b:Color> </b:OplEcp> <b:oplecp type="OplEcp" priv="411"> <b:color>14806254</b:Color> </b:OplEcp> <b:oplecp type="OplEcp" priv="511"> <b:color>16711680</b:Color> </b:OplEcp> <b:oplecp type="OplEcp" priv="611"> <b:color>83